tag:blogger.com,1999:blog-33261999311530046732011-12-22T02:57:35.380+03:30هست از پس پرده گفتگوی من و تواسد زمnoreply@blogger.comBlogger11781100tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-64364358875740923112011-07-05T16:38:00.003+04:302011-08-18T13:14:45.835+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)"></span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)">وبلاگ پیش رویتان آینه وبلاگ <a style="FONT-WEIGHT: bold" href="http://pardeh.blogspot.com/" target="_blank">"پرده"</a> است و پس از مسدود شدن آن تاسیس شد. </span></span> <div style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(0,0,153); FONT-WEIGHT: bold" dir="rtl"> <div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)">اکنون که سایت بلاگ اسپات به طور کامل بسته شده، لزوم این وبلاگ هم منتفیست.</span></span> <br /><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)">دوستانی که مایل به خواندن "پرده" هستند، می‌توانند لینک وبلاگ اصلی را جایگزین کنند:</span></span> <br /> <br /><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(0,51,0)">آدرس وبلاگ:</span> <a href="http://pardeh.blogspot.com/" target="_blank">http://pardeh.blogspot.com/</a></span> <br /><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(0,51,0)">آدرس فید وبلاگ:</span> <a href="http://pardeh.blogspot.com/feeds/posts/default" target="_blank">http://pardeh.blogspot.com/feeds/posts/default</a></span> <br /></div><span style="font-family:Tahoma;"> <br /></span> <div style="TEXT-ALIGN: left"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)">با تشکر</span></span></div><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)"> <br /></span></span></div></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6436435887574092311?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-27522818609436437752011-05-10T12:47:00.005+04:302011-05-10T13:05:26.328+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">خدای نکرده ادعای شیر بودن ندارم ها! اما در محضر خانم میم بنده واقعا احساس شیری می‌کردم. البته شیری در قفس برابر رام کننده‌ای تردست. بله، یعنی همین خانم میم... </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">می‌دانید؟ خانم میم ریزنقش و ظریف بود. روبرویم می‌نشست، با لبخندی در کمال ملاحت و زیبایی، و با من گفتگو می‌کرد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نمی دانم چرا در حضور او احساس می‌کردم دست‌هایم بیش از اندازه بزرگند. نمی‌دانستم کجا بگذارمشان. اصولا در محضر خانم میم حیران می‌ماندم چطور بنشینم، چطور رفتار کنم. کارهایم، حرف‌هایم. به نظرم همه چیزم مصنوعی می‌شد. انگار نقش بازی می‌کردم تا بشوم همان چیزی که خانم میم انتظار داشت. شاید هم فکر می‌کردم که ایشان آن طور می‌خواهد؟ نمی‌دانم. گفتم که، حیران بودم. چون شیر احمقی که دستورات رام کننده‌‌اش را نمی‌فهمد.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />در محضر این زن ظریف مثل یک لاک پشت کند و زمخت ادای جنتلمن‌ها را درمی‌آوردم! می‌فهمید؟ و عجبا که هر چه بیشتر سعی می‌کردم بیشتر خام و ابتدایی جلوه می‌نمودم. چه می‌بایست می‌کردم؟ می‌شد در حضور این وجود مغرور و زیبا جنتلمن نبود؟ با هم حرف می‌زدیم، ولی من حواسم فقط این بود که</span><span style="font-family:Tahoma;"> جلف نباشم. با صدای بلند نخندم. هنگام خنده دهانم زیاد باز نشود. سرم زیاد عقب نرود. زیاد طولش ندهم...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">خانم میم روبرویم می‌نشست. آرام و آراسته، با اطمینانی فراوان و بی‌حساب، اما حساب شده. می‌دانستم کوچکترین حرکات و سکنات ناشیانه من از نگاه تیزبینش دور نخواهد ‌ماند. نشان نمی‌داد اما آشکار بود که مرا خوب زیر نظر دارد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">خودش مجسمه ظرافت و تناسب بود. هر حرکت کوچکش منتهای کمال بود. می‌دانید؟ من نخستین بار در محضر همین خانم میم بود که پی‌بردم چقدر بدوی و خشن هستم. همّ و غمم این شد که موجودی چنین شکستنی از حضور ناهموار من آزرده نگردد، آسیب نببیند.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />گفتم شیر، ولی حقیقتش این است که در خانه خانم میم بیشتر احساس فیلی را داشتم که در راسته چینی‌فروشان افتاده باشد. میزآشپزخانه خانم میم بهتر از دیگر وسایل خانه‌اش در خاطرم مانده است. کوچک بود و ظریف، مثل خودش. همیشه رومیزی چهارخانه ریزنقش قرمز و سفیدی بر آن پهن بود که از پاکیزگی برق می‌زد. روی میز گلدان چینی کوچکی بود مزین به یک شاخه‌ گل رز مصنوعی اما زیبا. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این میز بدترین دشمن من بود. ناشیانه فنجان‌ ظریف چای را در دست‌های گنده‌ام نگه می‌داشتم، طوری که انگار هر لحظه بیم شکستنش می‌رفت. پاهایم را به هم می‌چسباندم و جم نمی‌خوردم. مبادا که به میز فسقلی بخورد و میز و گلدان چینی و سینی چای (به قول خانم میم "تی‌سرویس") پرتاب شوند رو زمین. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">میز واقعا به سبکی پرکاه بود، حتی باد هم واژگونش می‌کرد! دکوراسیون بود تا میز. یعنی مثل همه چیزهای خانم میم. خلاصه کنم: در دنیای خانم میم زیبایی بر کاربرد اولویت داشت...</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />بر این میز آشپزخانه که از چوب گردوست، می‌توان کشتی گرفت! ساده و سنگین است. می‌دانید؟ همان روزی که آوردیمش با عیال همین‌جا رویش مچ انداختیم. حالا من خیال نداشتم استغفرالله دلبرکان غمگین را بشمارم ها. لابد قسمت نبوده، اما باور کنید همین میز سبب شد الان یاد خانم میم بیفتم. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مدت زیادی مسحورش نماندم. یک روز صبح از خواب پاشدم دیدم جادویش دیگر اثر ندارد. هنگامی قید آن مهمانی‌های معذب را زدم انگار سنگی را از روی سینه‌ام برداشتند. پس از مدت‌‌ها نفس راحتی کشیدم. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">گاه با دیدن همین میز به فکر فرو می‌روم، اگر رام‌کننده موفق می‌شد و من رام ‌شده بودم، الان چطور زندگی می‌گردم؟ حتما آدم دلپذیرتری بودم، در این شکی نیست. اما راستش را بگویم؟ وقتی ظرافت، زیبایی، اتیکت، تشریفات و فرهنگ را جای‌نشین آسایش و آسودگی کنونیم می‌کنم، <span style="font-family:Tahoma;">زودی از ترس چون راهبه‌ها برخودم صلیب می کشم. </span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">خدا را شکر که کار به این جا رسید و به اونجا نرسید. اگر به من بود که این خانه حتی از اکنون هم ساده‌تر می‌بود ولی خب... </span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">می‌دانید؟ من عاشق زندگی راهب‌وار در صومعه‌ها هستم، نه این که اجرای مراسم مذهبیشان منظورم باشد ها، نه، زندگی ساده و بدون تزئینشان را می‌خواهم. حیاتی خلاصه شده در حداقل لازم...</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br />نگاهی به دوروبرم می‌اندازم و سعی می‌کنم خانه عروسکی خانم میم را جایگزین مبلمان ساده، محکم و کاربردی آقای لام بسازم. من در خانه او همیشه احساس خوش‌آیندی داشته‌ام. اما <span style="font-family:Tahoma;">اکنون فضای دلپذیر خانه برایم جلوه دیگری دارد. احساس می‌کنم یک خانم "میم" تیزبین و کوچولو با خانه عروسکیش نیز در دل این خانه جای دارد. </span><span style="font-family:Tahoma;">از آقای لام برای اینکه مطلب وبلاگی امروزم را فراهم آوردند سپاسگذاری می‌کنم و می‌زنم از خانه بیرون.</span></span></div> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2752281860943643775?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-66408678079466554932011-05-10T00:18:00.004+04:302011-05-10T00:39:57.547+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لازم است در باره مطلب اخیرم "<a href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4078726">قتل بن‌لادن ادامه کشتار سرخپوستان</a>" توضیحی بدهم.<br />من همان ذهنیتی را قاتل بن‌لادن ‌دانستم که به کشتار سرخپوستان نیز دست می‌زد. این حرف را نباید به ضد آمریکایی بودن تعبیر کرد یا به معنای شباهت بن‌لادن با جرومینو گرفت. اشاره من به ذهنیت خشنی در هیئت حاکمه آمریکا است که رگه‌ای از نژادپرستی دارد. مهاجم و جنگ طلب است. زندگی را در سرکوب و برتری طلبی می‌بیند. ثروتمند، اما سیری نا‌پذیر است...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">با "کوکلوس‌کلان‌ها"یی که سیاه پوستان را آتش می‌زدند کم و بیش آشناییم! بد نیست بدانیم پدربزرگ جرج دبلیو بوش متهم است استخوان‌های همین "جرومینو" را (که نامش اسم رمز بن‌لادن بود) چون غنیمتی جنگی از قبرش دزدید! بیان مختصر این ماجرا </span><span style="font-family:Tahoma;">شاید ر</span><span style="font-family:Tahoma;">وشن</span><span style="font-family:Tahoma;">گر "ذهنیت سفید پوست آمریکایی" مورد نظر من باشد:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">جمجمه انسان به عنوان غنیمت جنگی</span><br />گروه "جمجه و استخون" (Skull &amp; Bones) یک گروه رسمی دانشجویی دانشگاه "یل" (َYale) است. این گروه به نام‌های دیگر چون "The Order of Death" (لژ مرگ) Knights of Eulogia و "لژ 322" هم شناخته می‌شود.<br />شهرت این لژ به خاطر سیاستمداران طراز اولی است که عضوش بوده‌اند. از بنیانگذاران این لژ یکی "پرسکات بوش" (Prescott Bush) پدربزرگ جرج دبلیو بوش است. پرسکات بوش با همقطارانش در سال 1918 مقبره "جرومینو" رهبر سرخپوستان را ده سال پس از مرگش نبش قبر می‌کنند و جمجمه او را به غنیمت می‌برند!<br />بالاخره در سال 2006 مورخی به نام مارک ورتمن (Marc Wortman) نامه‌ای می‌یابد که مفاد آن آشکار می‌سازد جمجمه و استخوان‌های رهبر سرخپوستان درون ویترینی در کلوپ گروه "جمجمه و استخوان" دانشگاه "یل" نگهداری می‌شود!<br /></span></div> <div style="text-align: right;"> <div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pzBANdq_xfM/TcgQ82hLpUI/AAAAAAAABJ0/E2Yz4ovKqcQ/s1600/Geronimo%2527s_grave_taken_in_2005_resize.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 265px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-pzBANdq_xfM/TcgQ82hLpUI/AAAAAAAABJ0/E2Yz4ovKqcQ/s400/Geronimo%2527s_grave_taken_in_2005_resize.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604748373875467586" border="0" /></a>مقبره جرومینو<br /></div> <span style="font-family:Tahoma;">در سال 2009 عده‌ای از بازماندگان آپاچی، منجمله هارلین جرومینو (Harlyn Geronimo) خواهان استرداد و به خاک سپاری جمجمه پدربزرگ و رهبر فقید خود می‌شوند. استناد آن‌ها به قانون "American Indian Graves Protection and Repatriation Act" است که در 1990 به تصویب رسید و مضمونش "بازگرداندن مقبورات سرخپوستان" بود. وکالت پرونده را "رمزی کلارک" دادستان کل پیشین ایالات متحده به عهده می‌گیرد. پرونده در نهایت به دلیل نبود مدارک قاطعی که وجود جمجمه را در دانشگاه "یل" ثابت کنند، مختومه اعلام می‌گردد.<br />دانشگاه "یل" طی بیانیه‌ای در نیویورک تایمز اعلام کرد: جمجمه جرومینو در این دانشگاه نیست . "یل" اما در همین بیانیه خاطر نشان ‌ساخت که از جانب گروه "جمجمه و استخوان" صحبت نمی‌کند، چرا که فعالیت‌های این گروه مستقل از دانشگاه صورت می‌پذیرد. </span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-58zRon8SDYI/TcgQ8kIudvI/AAAAAAAABJs/AZtgjDqy7aQ/s1600/jeronimo%2Bpicture.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-58zRon8SDYI/TcgQ8kIudvI/AAAAAAAABJs/AZtgjDqy7aQ/s400/jeronimo%2Bpicture.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604748368941053682" border="0" /></a> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight: bold;">جرومینو کیست؟</span><br />شاید شناسایی بیشتر جرومینو هم برای درک ذهنیتی که "اسامه بن‌لادن" و "جرومینو" را مشابه می‌بیند، مفید باشد:</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جرومینو، متولد 1829 و نام اصلی‌اش "Gokhlayeh" بود که به معنای کسی است که خمیازه می‌کشد. در هفت سالگی پدر و مادرش را از دست می‌دهد. بازرگانی به نام "James Johnson" با همدستی شکارچیان انسان (جایزه بگیرها) افراد قبیله را به جشنی دروغین دعوت می‌کنند و همه را به آتش گلوله می‌بندند. چهارصد نفر ‌کشته می‌شوند، منجمله خانواده جرومینو. جایزه بگیرها پوست سر کشتگان را می‌کنند تا به ازای تحویل آن پول خویش را دریافت‌ کنند.<br />رئیس قبیله‌ای به نام "Mangas Coloradas" سرپرستی جرومینو خردسال را به عهده می‌گیرد. سال 1858 در 29 سالگی مادر ناتنی، همسر و سه کودکش به دست ارتش مکزیک به قتل می‌رسند. او تصمیم به انتقام می‌گیرد و با همراهی یکی از روسای آپاچی به نام "Cochise" شکست پرتلفاتی به ارتش مکزیک وارد می‌کند. آن‌ها تا چند سال به مکزیک حملاتی می‌کنند.<br />پس از مرگ "Cochise" قبایل متحد جرومینو را به ریاست جنگ انتخاب می‌کنند.<br /><br />در سال 1876 دولت آمریکا جرومینو و قبیله‌ش را در قرارگاه سان کارلوس اسکان می‌دهد که صحرایی مطلقا بی‌آب و علف است. سرخپوستان برای ادامه حیات وابسته به مواد خوارکی اندکی هستند که ارتش گه‌گاه می‌فرستد. همان نخستین سال صدها نفر از بیماری و گرسنگی می‌میرند. سال دوم نیز بر همین منوال می‌گذرد. جرومینو با درد و رنج بسیار شاهد مرگ دسته جمعی افرادش است. تصمیم می‌گیرد اردوگاه را ترک کرده و با باقیمانده قبیله به مرز مکزیک فرار کنند.<br />از این پس تا سال 1886 جرومینو و جنگجویانش به تناوب در جنگ و صلح با حکومت مرکزی آمریکا و مکزیک قرار دارند. جنگجویان سرخپوست به "رئیس جرومینو" توانایی‌های ماورالطبیعه نسبت می‌دهند.<br />جرومینو با جنگ و گریزهای هوشمندانه به مدد تنها 500 جنگجوی سرخپوست توانست لشکر مجهز 5000 هزارنفری آمریکا و ارتش 3000 نفری مکزیک را به ستوه آورد. سرانجام آمریکایی‌ها در سال 1886 مبلغ 2000 دلار جایزه برای سر او تعیین می‌کنند. در این زمان جرومینو با 36 تن از رزمندگان باقی‌مانده خود را تسلیم ارتش آمریکا می‌کند.</span><br /></div><br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2pGlX0SgaAE/TcgQ9D3Xm_I/AAAAAAAABJ8/GymcJR8WEAE/s1600/Geronimo1905.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 247px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2pGlX0SgaAE/TcgQ9D3Xm_I/AAAAAAAABJ8/GymcJR8WEAE/s400/Geronimo1905.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604748377458187250" border="0" /></a>جرومینو زندانی در پایان عمر<br /></div> جرومینو باقی عمر را در زندانی دور از میهن به سر ‌آورد. در انتها عمر آرزوی دیدار بازماندگان قبیله و بازدید سرزمین مادری را داشت اما تقاضایش رد می‌شود. جرومینو در سال 1909 در سن هشتاد سالگی در تنهایی و غربت فوت می‌کند.<br />او پیش از مرگش خاطرات خود را برای خبرنگاری تعریف می‌کند ولی نوشته‌ها تا سال‌ها اجازه انتشار نمی‌یابند. در نهایت با اجازه رسمی شخص روزولت، آن هم پس از دست بردن در آن و تعدیل و تصرف، به چاپ ‌می‌رسند.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">جرومینو گفته:</span><br />دوست دارم بدانم چه کسی دستور دستگیری و دار زدن مرا صادر کرد. من که داشتم با خانواده‌ام در صلح و صفا زیر سایه درختان سرزمینم زندگی می‌کردم. همان طور که ژنرال کرووک امر کرده بود. بارها تقاضای صلح کردم. اما همیشه فرستادگان و مترجمان دردسر آفریدند.<br />من هرگز بدون دلیل قانونشکنی نکردم. و اگر شما از عدالت صحبت می‌کنید و یا اگر حتی به آن می‌اندیشید، پس بایست نخست به بی‌عدالتی‌هایی فکر کنید که بر انسان سرخپوست رو داشتید، بی‌عدالتی که به عمق اقیانوس‌ها و به وسعت اقیانوس‌هاست و کسی را یارای عبور از آن نیست و هر اندیشه‌ای در آن غرق می‌گردد.<br />قانون‌شکنی‌های من در برابر آن جوی باریک و خشکی است که سفیدپوستان آزمند آن را از اشک مردمم لبریز ساختند. من فقط اشک‌هایی را که همین سفیدپوستان روان ساختند به حلقومشان ریختم، تا آخرین قطره‌‌اش را، طوری که بتوانم در بستر خشک رود بروم، بی آنکه ردایم از اشک مردمم خیس شود. بمن بگویید، آیا شما در این بی‌عدالتی می‌بینید!؟<br />مگر قانون خود شما نمی‌گوید انسانی که انسان دیگری را به قتل برساند باید مجازات و به قتل برسد؟ سرخپوستان پیش از آن که شما به این جا بیایید چه جمعیت انبوهی بودند؟ پس ببینید شما چقدر سرخپوست کشته‌اید! شما بنا به همان قانون خودتان نباید هیچکدامتان این جا باشید، بایست همگی مرده باشید اگر که قانونتان قانونی حقیقی بود.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ترجمه و تلخیص از</span><strong> ویکی پدیا و سایت‌های مختلف اینترنتی</strong><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6640867807946655493?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-80460255804948469722011-05-09T12:03:00.000+04:302011-05-09T12:04:08.163+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">دشوارتر، جنگ با خویش بود و دردناک‌ زخمی بر خویشتن زدن. </span><span style="font-family:Tahoma;">گاومیش اراده تن نمی‌داد و مزرعه‌ی جان جز به سختی شخم نمی‌خورد. </span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">حیف دلی که بر دیم‌زارش گندم نروید! </span><span style="font-family:Tahoma;">پس به آئین مسافران قربانی به پیشگاه سختِ نامهربان بردم تا به خون دلش نرم سازم. خیش انداختم که خویش حاصلخیز کنم.</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-8046025580494846972?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-55062450508108001262011-05-08T22:49:00.002+04:302011-05-09T01:15:34.283+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">خودم می‌دانم، این نوشته خام است. اما به دیده اغماض بنگرید، چرا که ادعایی ندارد مگر عرضه ماده اولیه برای تفکر. </span><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">قبلا، در همان اوج بگیروببند‌های 25 بهمن با احتیاط فراوان سعی کردم در نوشته‌ای به نام "<a href="http://pardeh.blogspot.com/2011/02/blog-post_6295.html">شناخت واقع‌بینانه جایگاه ولایت فقیه در سیاست ایران</a>" نگاه را به این بعد ماجرا معطوف کنم.</span></div></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">وقتی در باره انقلاب فرانسه می‌خوانیم -در حوزه ادبیات، تاریخ یا جامعه شناسی- با انسان‌ها طرف هستیم. انسان‌هایی هرچند خطاکار، اما بزرگ و ارزشمند. بخصوص در ادبیات و رمان. اثر رومن رولان نمونه‌ برجسته‌ای بر این مدعاست، روبسپیر پاکدامن و کناره‌جو یا دانتون پرشوروشر درخاطرم مانده است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جمله "انقلاب فرزندانش را می‌خورد" پس از پایان تراژیک انقلابیون فرانسه بر سر زبان‌ها افتاد. می‌دانیم که </span><span style="font-family:Tahoma;">شخصیت انسانی نخستین لازمه تراژدی است. انقلاب فرانسه در تراژدی‌ فردی شخصیت‌هایی برتر از حد میانگین جسمیت می‌یابد: <span style="font-family:Tahoma;">روبسپیر، دانتون، لوشابلیه، لامیت، بیتیون، سییس، میرابو... </span></span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />حالا فرانسوی‌ها را روانه مملکتشان کنیم و "سن" را در اختیار نقش آفرینان انقلاب ایران بگذاریم. انقلابی که از منظر مشارکت عمومی، بس مردمی‌تر از انقلاب فرانسه بود. چه می‌بینید؟ دزد، خائن، قاتل، جلاد، خون‌آشام؟...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">درست دیدید. سی و چند سال تاریخ پرتب و تاب ما با حقارتی مهیب "هیچ" می‌نماید! چرا!؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">می‌دانید چرا؟ زیرا در مقایسه میان فرانسه و ایران - تفاوت‌های انکارناشدنی را که کناری بگذاریم- ما جامعه‌ای متکی به خود را با جامعه‌ای استعمارزده مقایسه می‌کنیم. در این مقایسه قبل از هرچیز خودباختگی و نگاه حقارت‌آمیز ما به خویش آشکار می‌شود. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">وقتی تمامی نقش آفرینان، یعنی همه چهره‌های شناخته‌شده جامعه را بی‌مقدار می‌بینیم، اینجا در حقیقت نگاه حقارت‌آمیز به خویش را بازتاب می‌دهیم.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">تاریخ را بی‌شک شخصیت‌های (دولتی یا غیردولتی) نمی‌سازند. حرف من هم این نیست. ولی شناخت انسان‌های نقش آفرین به درک گذشته کمک می‌کند.<br />اهمیت تاریخ در </span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">نقشی است که "امروز" ایفا می‌کند. تاریخی که به انسان ایرانی شخصیت و فردیت می‌بخشد، یاور اوست تا امروز زیر بار بردگی و ظلم نرود. تاریخی که ایرانی را انسانی بی‌ارزش می‌نمایاند، راه انقیاد او را سنگ فرش می‌کند.</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">"مردم صبح طرفدار مصدق بودند و شب جاویدشاه گفتند" بارها این حرف را شنیده‌ایم. رژیم کودتا با اشاعه این دروغ به تحقیر و درهم شکستن سامان‌وند (سیستماتیک؟) مردم پرداخت. اما ما بالاخره موفق شدیم در 22 بهمن و پس از آن (در عرصه زندان‌ها یا درجبهه جنگ) این آینه دروغین را بشکنیم. نشان دادیم که ما نیز مردمی باشخصیت و مستحق احترام هستیم!</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />سرنوشت آقای خامنه‌ای در میان دولت‌مردان جمهوری اسلامی از جالب‌‌توجه‌ترین‌‌ها است. بار دراماتیک این شخصیت حتی از آیت‌الله خمینی فزون‌تر است. نه فقط به خاطر تروری که نافرجام ماند و دست او را از کار انداخت،‌ یا به دلیل وجود خواهری که در بحبوهه جنگ با شوهر به عراق پناهنده شد و یا برادری که در جناح مقابل در زمره اصلاح‌طلبان است.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من حتی نمی‌خواهم به جلوه‌های ظاهری بپردازم که مثلا از معدود روحانیون علاقه‌مند به ادبیات بوده، که گویا سه‌تار هم می‌نواخته و اکنون فتوا به مکروه بودن موسیقی می‌دهد یا جلسات شعرخوانی فرمایشی در محضرش برگذار می‌شود... </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">انسانی که به جبر موقعیت تسلیم "سرنوشت" می‌شود تراژدی ناب از نوع کلاسیک آن است. </span><span style="font-family:Tahoma;">جنبه‌های ذکر شده دیگر نیز همه بار تراژیک دارند. اما من بیشتر مایل به شناخت این شخصیت در چهارچوبی کلی‌تر و غیرشخصی هستم، آمالی که در مسلخ قدرت قربانی شدند. دوست دارم بار تراژیک را در عملکرد دیگرگونه او در قدرت بیابم. در ضرورتی که به او تحمیل می‌شود. در بن بستی‌ که در خط مشی سیاسی او هر دم آشکارتر می‌گردد و خبر از انجامی تراژیک می‌دهد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">می‌توان با نظرات سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای مخالف بود (همانطور که من هستم) یا موافق (همانطور که بسیاری هستند). اما باید او را شناخت. نظریاتش و شخصیتش را و موقعیتش را. بدون چنین شناختی کنش سیاسی آگاهانه برای هیچ کدام از دو طرف فضیه ممکن نمی‌شود! فضای دشنامگویی کور و بی‌ثمر همچنان برقرار می‌ماند. </span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />از چهارچوب مطلبی وبلاگی فراتر رفتم.<span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> به همین مقدمه قناعت می‌کنم. آرزومندم روزی نویسنده‌ای حرفه‌ای و رمان نویسی توانا به این دوره از تاریخ و به شخصیت سیاسی کشورمان سیدعلی خامنه‌ای (زندانی سیاسی پیشین، عضو شورای انقلاب، نماینده خمینی در شورای عالی دفاع، دو دوره ریاست جمهوری و بیست و سه سال رهبری کشور در مقام ولایت فقیه) بپردازد. شک ندارم شناختی که چنین اثری در حافظه جمعی تولید می‌کند حتی بیشتر از هر شعار یا تحلیلی به مبارزه سیاسی روز کمک خواهد کرد.</span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-5506245050810800126?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-65603120262365883102011-05-08T16:47:00.001+04:302011-05-08T16:49:28.920+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">"میدان التحریر نشان داد که نسل جدید عرب بیشتر دنبال آی‌پد است تا اسلام..."</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">باور کردنی نیست، ولی این جمله یه مفسر سیاسی غربی در یورونیوز است! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از خودم می‌پرسم مغز خر خوردن یا موضوع اینه که ما رو مثل حیوانات توی باغ وحش نگاه می‌کنند؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حالا همه مولفه‌های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی... که ممکنه باعث نارضایتی آمیزاد بشه کنار، این دوگانه "آی‌پد" و "اسلام" چه جوری به مخیله‌شون رسیده‌؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">تعجب می‌کنم!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6560312026236588310?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-80158785789320584112011-05-08T12:06:00.001+04:302011-05-08T12:13:46.154+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span><span><span style="font-family:Tahoma;">شاه معدوم= شاه غیر معدوم نداریم. بگوییم شاه کافیست.</span></span></span></div> <div dir="rtl"><span><span><span style="font-family:Tahoma;">مقام معظم رهبری= مقام غیر معظم رهبری نداریم. بگوییم مقام رهبری کافیست.</span></span></span></div> <div dir="rtl"><span><span><span style="font-family:Tahoma;">رهبر کبیر انقلاب= رهبر صغیر انقلاب نداریم، بگوییم رهبر انقلاب کافیست.</span></span></span></div></div> <div dir="rtl"><span><span><span style="font-family:Tahoma;">رئیس جمهور محترم= مگر رئیس جمهور نامحترم هم داریم؟ همان رئیس جمهور کافی است.</span></span></span></div> <div dir="rtl"><span><span>... و نمایندگان منتخب، شخصیت‌های فرزانه، دلسوز، خدمتگزار و...</span></span></div> <div dir="rtl"><span><span><span style="font-family:Tahoma;">داشتم به سرود "خمینی ای امام" گوش می‌دادم. به ذهنم رسید که قدیم او را فقط "امام" می‌نامیدند و والسلام. حالا چی؟ </span></span></span></div> <div dir="rtl"><span><span><span style="font-family:Tahoma;">چرا تشریح ویژگی‌ شخصیت‌های سیاسی به بخشی از اسم آن‌ها تبدیل ‌شده است؟ دلیل افزایش روزافزون صفت‌های دولتیان چیست؟ به سوی القاب "دولا پنهای" شاهان قاجار و پهلوی باز می‌گردیم؟</span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-8015878578932058411?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-6435485488176215002011-05-06T21:04:00.005+04:302011-05-06T21:26:06.764+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><div style="text-align: center;"> </div><div style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; text-align: center;" dir="rtl"><div style="text-align: right;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)"><br /><br /><br />سلام،</span></span><br /></div><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)">وبلاگ "پرده 1" یعنی همین وبلاگ پیش رویتان پس از مسدود شدن وبلاگ اصلی تاسیس شد. </span></span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(0,0,153); FONT-WEIGHT: bold" dir="rtl"><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)">حالا که سایت بلاگ اسپات تمام و کمال بسته شده، لزوم وجود این وبلاگ هم منتفی می‌شود.</span></span><br /><span style="font-family:Tahoma;"><span style="COLOR: rgb(51,51,51)">پس دوستان عزیزی که این وبلاگ را در لیست گودرشان د‌ارند و مایل به خواندن "وبلاگ پرده" هستند، لطفا لینک وبلاگ اصلی را جایگزین "پرده1" کنند. یعنی لینک زیر را:</span></span><br /><br /><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(0, 51, 0);">آدرس وبلاگ:</span> <a href="http://pardeh.blogspot.com/">http://pardeh.blogspot.com/</a></span><br /><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(0, 51, 0);">آدرس فید وبلاگ:</span> <a href="http://pardeh.blogspot.com/feeds/posts/default">http://pardeh.blogspot.com/feeds/posts/default</a></span><br /></div><span style="font-family:Tahoma;"><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">با تشکر</span></span><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">اسد</span></span><br /></div><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br /><br /><br /><br /></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-643548548817621500?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-40944851326046308362011-05-06T18:07:00.003+04:302011-05-06T22:11:52.376+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">زیاد در باره طبقه متوسط نوشته می‌شود، له یا علیه. اغلب نوشته‌ها نیز یک اشتباه عمده دارند: حمایت از طبقه متوسط را به معنای تعریف از او می‌گیرند و دشمنی با طبقه متوسط را بدگویی از او. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما "دفاع از منافع طبقه متوسط" و "تمجید از طبقه متوسط" یکی نیستند که، هستند؟ قرار نیست مخ‌زنی کنیم، پس اجازه دهید دفاع اصولی، یعنی نقد و شناخت پدیده را جای "چه‌‌چه و به‌به گفتن" بگذاریم.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />طبقه متوسط ایران دچار نارسایی جسمی و روحی است. به دو دلیل عمده: یکی رشد ناموزون، که معلولش اقتصاد وارداتی/نفتی است. معضلی که موجب می‌شود درصد تولیدکنندگان خرده پا، آن طور که باید و شاید سهم قابل ملاحظه‌ای از طبقه متوسط را به خود اختصاص ندهند. حال آن که این قشر از طبقه متوسط موتور محرک و جایگاه اصلی خلاقیت مادی و معنوی در جامعه شهری است! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اکثریت عظیم طبقه متوسط ایران شامل شاغلان بخش خدمات، واسطه‌گری و حقوق بگیران اداری می‌شود، اقشاری که به طور غیرمستقیم رانت‌ نفت را می‌خورند و از نظرگاه "تولید اقتصادی" نیز وجودی انگلی دارند. طبیعی است که این معضل در جوامع وابسته تک محصولی بازنمود فرهنگی و سیاسی نیز می‌یابد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">علت دیگر بیماری طبقه متوسط ایران، نبودن (یا حضور ضعیف) جنبش چپ است، جنبش کارگری طبیعی‌ترین متحد طبقه متوسط است. اما گذشته از نقش جنبش کارگری به عنوان متحد طبیعی طبقه متوسط، اصل وجود جنبش کارگری به طور اخص برای حفظ تعادل طبقه‌ میانی که (بنا به موقعیتش) کششی دوگانه دارد، ضروری می‌باشد! </span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />کمی جلوتر به دلایل غیبت جنبش کارگری هم می‌پردازم. اما ابتدا چند کلمه در مورد ماهیت سیاسی طبقه متوسط: به طور سنتی رنگارنگ‌ترین طیف نیروهای سیاسی جامعه به همین طبقه متوسط تعلق دارد. ولی در ایران متاسفانه چنین چیزی را نمی‌بینیم. به طور نمونه جنبش مهمی چون "سوسیال دمکراسی" که به طور معمول باید بخش مهمی از این طبقه را نمایندگی ‌کند، این جا به طور کامل غایب است! شما این جا حتی جناح میانی لیبرالیسم را نیز نمی‌یابید، جناح چپ آن که دیگر پیشکش! به جایش لیبرالیسمی به ما عرضه می‌شود که در مواضع سیاسی وابستگی به سرمایه بین‌المللی را تجویز می‌کند! (یک اشاره کافیست: موسی غنی‌نژاد) </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">واقعیت سیاسی طبقه متوسط اما این نیست. پذیرفتن مواضع سرمایه‌داری وابسته (تنها به فریب ِ جلوه اندک ِ آزادی‌های ِ اجتماعی) به هیچ روی بیانگر منافع واقعی طبقه متوسط نیست! هرچقدر هم که ما امروز از محدودیت‌های اجتماعی به تنگ آمده‌ باشیم، اما باز فراموش نکنیم که طبقه متوسط آغازکننده و محرک اصلی انقلاب بهمن بود! چرا؟ آیا آن طور که راست‌های وابسته (و سلطنت‌طلب‌ها) تبلیغ می‌کنند، طبقه متوسط فریب خمینی را خورد؟ یا دلیلش نارضایتی واقعی و عینی خودش بود، علی‌رغم همه آزادی‌های (ظاهری) اجتماعی در رژیم شاه؟</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />اما دلیل نبودن جنبش چپی نیرومند چیست، غیابی که طبقه متوسط را از اجرای نقش خویش باز می‌نشاند و او را به جای نمایندگی منافع خویس، آلت دست سرمایه‌داری وابسته می‌گرداند؟ بله، واقعیت دردآوریست که بسیاری از نمایندگان طبقه متوسط (یا مدعیان نمایندگی او) وقتی پایشان به خارج ‌رسید، از راهروهای سنای آمریکا سردرآوردند و یا کنار کاخ سفید دوانگشت را به علامت پیروزی بالا گرفته، عکس یادگاری انداختند!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پس برگردیم به سوال اصلی این نوشته: دلیل حضور ضعیف جنبش چپ چیست؟ کم کاری فعالان چپ و کارگری؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نه! سرکوب وحشتناک و خونین، سرکوبی در حد نسل کشی دلیل اصلی ضعف چپ و جنبش کارگری در جامعه امروز ایران است. <strong>زخم‌های قبرستان خاوران تا عمق پیدا و ناپیدای جامعه امتداد می‌یابد.</strong></span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />... دوباره به این موضوع برمی‌گردم.</span></div> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4094485132604630836?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-75566516317343799932011-05-06T15:02:00.004+04:302011-05-07T03:44:34.264+04:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-XKmDxaeVfEg/TcO7BtEo8kI/AAAAAAAABJc/P4etAmXmdco/s1600/geromino_.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 304px; height: 171px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-XKmDxaeVfEg/TcO7BtEo8kI/AAAAAAAABJc/P4etAmXmdco/s400/geromino_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603527999332348482" border="0" /></a>در عملیات به قتل رساندن بن‌لادن، سازمان سیا اسم رمز را "جرومینو" انتخاب می‌کند. جرومینو رهبر افسانه‌ای سرخپوستان آپاچی است که سال ها با آمریکا و مکزیک جنگید.<span style="font-family:Tahoma;"> این موضوع اعتراض جف هاورز رهبر سرخپوستان آمریکا را برمی‌انگیزد.<br />تفاوت‌ میان بن‌لادن و بومیان آمریکایی را نمی‌توان نادیده گرفت. اما</span><span style="font-family:Tahoma;"> گذاشتن نام رمز "جرومینو" بر "اسامه بن‌لادن" بیش از هرچیز آشکارکننده</span><span style="font-family:Tahoma;"> بقای ذهنیتی در هیئت حاکمه آمریکا است که دویست سال پیش هم به قتل عام سرخپوستان دست زد! </span> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مترادف شدن نام جرومینو و بن لادن در این ذهنیت "سفید پوستانه" از روی سهل‌انگاری نبوده است. تصادفی نیست که برای "قتل" رهبر مخالفان در سرزمینی بیگانه نگاهشان به تاریخ و کشتار سرخپوستان معطوف می‌گردد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من نمی‌دانم اعتراض جف هاورز برمبنای چه ذهنیتی صورت گرفته، ولی به نظرم دید اوباما و همپالکی‌هایش دقیق‌تر می‌نماید. </span><span style="font-family:Tahoma;">اگر جرومینو امروز زنده بود و مجبور به انتخاب، بی‌شک او نیز -با توجه به شناختی که از او داریم- میان اضمحلال جسمی و روحی ناشی از مصرف نوشابه‌های الکلی در اسکان‌گاه‌های ویژه سرخپوستان و یا مبارزه، دومی را برمی‌گزید. حتی اگر لزوما همسنگر اسامه بن‌لادن نیز نمی‌شد.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7556651631734379993?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-33074047414685263322011-05-06T13:39:00.006+04:302011-05-06T20:27:27.662+04:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-XKmDxaeVfEg/TcO7BtEo8kI/AAAAAAAABJc/P4etAmXmdco/s1600/geromino_.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 304px; height: 171px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-XKmDxaeVfEg/TcO7BtEo8kI/AAAAAAAABJc/P4etAmXmdco/s400/geromino_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603527999332348482" border="0" /></a>در عملیات به قتل رساندن بن‌لادن، سازمان سیا اسم رمز را "جرومینو" انتخاب می‌کند. جرومینو رهبر افسانه‌ای سرخپوستان آپاچی است که سال ها با آمریکا و مکزیک جنگید.<span style="font-family:Tahoma;"> این موضوع اعتراض جف هاورز رهبر سرخپوستان آمریکا را برمی‌انگیزد.<br />تفاوت‌ میان بن‌لادن و بومیان آمریکایی را نمی‌توان نادیده گرفت. اما</span><span style="font-family:Tahoma;"> گذاشتن نام رمز "جرومینو" بر "اسامه بن‌لادن" بیش از هرچیز آشکارکننده</span><span style="font-family:Tahoma;"> بقای ذهنیتی در هیئت حاکمه آمریکا است که دویست سال پیش هم به قتل عام سرخپوستان دست زد! </span><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مترادف شدن نام جرومینو و بن لادن در این ذهنیت "سفید پوستانه" از روی سهل‌انگاری نبوده است. تصادفی نیست که برای "قتل" رهبر مخالفان در سرزمینی بیگانه نگاهشان به تاریخ و کشتار سرخپوستان معطوف می‌گردد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من نمی‌دانم اعتراض جف هاورز برمبنای چه ذهنیتی صورت گرفته، ولی به نظرم دید اوباما و همپالکی‌هایش دقیق‌تر می‌نماید. </span><span style="font-family:Tahoma;">اگر جرومینو امروز زنده بود و مجبور به انتخاب، بی‌شک او نیز -با توجه به شناختی که از او داریم- میان اضمحلال جسمی و روحی ناشی از مصرف نوشابه‌های الکلی و زندگی در اسکان‌گاه‌های ویژه سرخپوستان یا مبارزه، دومی را برمی‌گزید، حتی اگر لزوما همسنگر اسامه بن‌لادن نیز نمی‌شد.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3307404741468526332?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-64648129884268912942011-05-05T12:16:00.004+04:302011-05-05T13:02:42.539+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پشت تلفن هی می‌گفت زیبایی ظاهر مهم نیست و از این حرف‌ها. بعد ولی وقتی دیدمش، </span>خیلی <span style="font-family:Tahoma;">قیافه قشنگی داشت. تعجب کردم!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6464812988426891294?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-43857233167534029832011-05-04T14:40:00.000+04:302011-05-04T14:41:03.409+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">آرمان <a href="http://divanesara2.blogspot.com/2011/05/blog-post_4046.html">دعوت کرده است</a> به بازی وبلاگی تا در باره یک کار گروهی صنفی در وبلاگستان گفتگو کنیم. نمی‌دانم تا چه حد به سوابق این ایده آشناست.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">شش هفت سالی می‌گذرد از روزی که نخستین بار ایده تشکیلات صنفی برای وبلاگ‌نویسان مطرح شد و در نهایت کانون وبلاگ نویسان ایران پا به عرصه وجود گذاشت. صحبت‌های پرشور و شرش را خوب به یاد دارم. اما خود کانون دولت عاجل بود و متاسفانه عمر زودگذری داشت. نخستین انشعابش هم خود من بودم! البته شاید اطلاق انشعاب درست نباشد، چرا که وقتی من جدا شدم کار هنوز به انتخابات نرسیده بود.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">چرا انشعاب؟ خب من معتقد بودم به عنوان گروه موسس فراخوان بدهیم و کاندید شدن کاملا آزاد باشد. اما اکثریت دوستان که کانون را به مثابه امکانی برای مبارزه می‌دیدند، نظر دیگری داشتند. آن‌ها بیم آن داشتند که با آزاد گذاشتن انتخابات، و با توجه به اکثریت بالای وبلاگ‌نویسان غیرسیاسی نویس، سکان هدایت از دست خودشان خارج گردد. از این رو ترجیح می‌دادند نامزده‌ها از میان همان اعضای موسس که فکر می‌کنم 100 نفری می‌شدند گزیده شود. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نخستین اقدام ما ایجاد وبلاگ گروهی بود تا به پیشبرد بحث کمک کند. اقدام درستی بود. البته ابتدای کار کمی هرج و مرج شد. بعضی از دوستان از وبلاگ کانون برای تبلیغ پست‌های وبلاگ خودشان استفاده کردند. مجبور شدیم برای نوشته‌های متفرقه این دوستان وبلاگ دومی درست کنیم.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بعدش من آمدم بیرون. چون همانطور که گفتم با شیوه رای‌گیری مخفی موافق نبودم، ترجیح دادم در جریان امور هم نباشم. وبلاگ را هم تحویل دادم. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">متاسفانه فعالیت‌های کانون از صدور چند بیانیه به مناسبت‌های مختلف فراتر نرفت! آتش پرشور و شر رفقای مبارز هم در جمع بسته خودشان سوخت کافی نیافت و خاموش شد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من هنوز بر همان عقیده هستم. مهم این است که تجمعی بر اصول درست بنا سازیم و به اصولش هم پایبند بمانیم، ‌حتی اگر کوتاه مدت در راستای اعتقادات و اهداف ما نباشد. به نظر من درک کار تشکیلاتی یعنی این که پی ببریم: «وجود تشکیلات "واقعی" مهم‌تر از وجود تشکیلات "ایده‌‌آل" است». دید سنتی چپ به سندیکا نیازمند تصحیح است.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر قرار است تشکیلاتی به نام وبلاگ‌نویسان ایجاد شود، باید با انتخاب آزادانه صورت بگیرد، حتی اگر نتیجه انتخاب خط مشی غیرسیاسی "شمع و گل و پروانه" نویس‌ها باشد و یا حتی تشکیلات به دست جناح رقیب (این جا وبلاگ‌نویسان ارزشی) بیافتد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">خود اصل وجود چنین تشکیلاتی در درازمدت مثبت است. کارکرد تشکیلات صنفی (هر چند وبلاگ نویسی را نمی‌توان صنف نامید) اعلامیه دادن به مناسبت‌ها و تبریک گفتن فلان روز یا محکوم کردن فلان عمل نیست. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> ایمان داشته باشیم که هر تجمع صنفی در نهایت معطوف به منافع صنفی خود خواهد شد و این ارزش کمی نیست. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لینک نوشته آرمان: <a href="http://divanesara2.blogspot.com/2011/05/blog-post_4046.html"><span style="font-size:85%;">http://divanesara2.blogspot.com/2011/05/blog-post_4046.html</span></a></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لینک وبلاگ کانون (سابق): <span class="site"><a href="http://penlog.blogspot.com/"><span style="font-size:85%;">http://penlog.blogspot.com/</span></a></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4385723316753402983?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-30086746213944140412011-05-03T19:28:00.004+04:302011-05-03T19:55:13.608+04:30<span style="font-family:Tahoma;">یک ایراد موسوی به دولت احمدی‌نژاد همین افزایش بی‌رویه واردات بود که به نابودی کشاورزی و صنعت ملی می‌انجامد. این ایراد در کنار انتقاد به رواج روزافزون دروغ‌گویی و خرافه، اصلی‌ترین انتقادات موسوی به باند احمدی‌نژاد و شرکا بود. </span> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">کسانی که دستشان در کار است می‌دانند وقتی واردات عمده از کانال‌های غیرعلنی به گروهی خاص واگذار ‌می‌شود، چه سود هنگفتی نصیب واردکننده می‌گردد. از تاثیر مخرب چنین واردات شبه مافیایی کالا بر تولید داخلی هم که اگر چیزی نگوییم سنگین‌تریم!<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در دوره محمود احمدی‌نژاد رشد واردات حتی از دولت رفسنجانی پیشی گرفت! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">همین‌ جانوران سیری‌ناپذیری که بازار را از جنس چینی پرکرده‌اند و درآمد‌های افسانه‌ای می‌برند، تبلیغات موذیانه‌ای هم راه ‌انداخته‌اند و به خرج بیت‌المال خرافات را در جامعه رواج می‌دهند. یعنی در حقیقت خاک در چشم‌ مردم می‌پاشند تا واقعیت و کارکرد کریه‌اشان دیده نشود. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یک سری جوان صادق ولی خام را هم این وسط علم کرده‌اند. که حضور نزدیک است و اله و بله. این طفلی‌ها باورشان شده و راستی راستی منتظرند! تا کی؟ خدا می‌داند. بالاخره روزی، هرچند دیر، از خواب بیدار می‌شوند تا متوجه ‌گردند تنها چیزی که ظهور کرده حساب‌های بانکی پرپول این اراذل است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مثل همین‌ دوستانی که تازه فهمیدند احمدی‌ اونی نیست که می‌پنداشتند! ماشالله به روی خودشان هم نمی‌آورند که مگر ما غیر از این گفتیم و انگ "بی‌بصیرتی" خوردیم!؟ فکر می‌کنند چرا خودمان را جر می‌دادیم تا این مرد متقلب و دروغگو دوباره انتخاب نشود؟؟</span></div> <span style="font-family:Tahoma;">این چند آمار از سایت آینده به خوبی روشنگر آن چیزی است که ظهور می‌کند و همچنین چیزهایی که هر روز غایب‌تر می‌شوند:</span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-cndmSs9D-U8/TcAY3AC9NpI/AAAAAAAABJM/il0xCumOY4g/s1600/sahm-dolat-varedat.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-cndmSs9D-U8/TcAY3AC9NpI/AAAAAAAABJM/il0xCumOY4g/s400/sahm-dolat-varedat.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602505269633169042" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-SolOiKi-1z4/TcAY3F4KXyI/AAAAAAAABJU/WD6im1vf-4w/s1600/waredat.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 325px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SolOiKi-1z4/TcAY3F4KXyI/AAAAAAAABJU/WD6im1vf-4w/s400/waredat.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602505271198506786" border="0" /></a><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" class="title"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>واردات در دولت احمدی نژاد 2.5 برابر متوسط واردات در پس از انقلاب است!</strong></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- از سال 1360 تا كنون، تنها دولتی كه در آن واردات كاهش داشته است، دولت میرحسین موسوی بوده است.</span> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- 43 درصد از كل واردات جمهوری اسلامی ایران (تقریبا از بدو تاسیس تا كنون) تنها در 6 سال دولت احمدی نژاد انجام شده است</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- مساله واردات مساله پر شدن جیب عده ای نوظهور نوكیسه و سیاه بختی كارگران یك كارخانه نیست؛ موضوع، موضوعی ملی به شمار می رود.</span> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- در كشوری مثل ایران، كه اگر نفت را از صادرات آن بگیریم، چیز زیادی باقی نخواهد ماند، واردات چونان سم مهلكی است كه آرام آرام اشتغال را می خورد، چرخ كارخانه ها را از كار باز می دارد و نهایتا امنیت اقتصادی مردم جامعه را بر هم می زند.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- جالب است كه در 30 سال پس از انقلاب اسلامی ایران، در هیچ دولتی چون دولت عدالت محور رشد واردات مشاهده نمی شود! حتی در دوران هاشمی رفسنجانی كه همیشه متهم به رواج مصرف گرایی و ورود كالاهای غربی می شود، رشد واردات طی 8 سال 55 درصد بوده، این در حالی است كه تنها در شش سال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، رشد واردات ـ آن هم در مقایسه با 8 سال قبلی ـ بیش از 98 درصد رشد داشته است.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ادامه در: </span><a href="http://www.ayandenews.com/news/27312/"><span style="font-family:Tahoma;">http://www.ayandenews.com/news/27312/</span></a><br /><br /></div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پی‌نوشت:</span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">سخنگوي ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادي با بيان اينكه 65 بدهكار بزرگ به سيستم بانكي معرفي شده‌اند، اعلام كرد كه بزرگترين بدهكار بانكي مبلغ <strong>هزار ميليارد تومان</strong> به سيستم بانكي بدهي داشته است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;"><a href="http://www.irna.com/NewsShow.aspx?NID=30368608">http://www.irna.com/NewsShow.aspx?NID=30368608</a></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3008674621394414041?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-28151387437137801932011-05-03T12:01:00.001+04:302011-05-03T12:01:34.338+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">واسه نمایشگاهش ورداشته پوستر چاپ کرده به انگلیسی. یه گوشه‌ هم کوچیک متن فارسیش رو گذاشته.</span><span style="font-family:Tahoma;"> گفتم مگه نمایشگاهت تو همین تهران نیست؟ </span><span style="font-family:Tahoma;">می‌گه آره، ولی ممکنه از سفارت‌خونه‌ها هم بیان بازدید!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">تعجب کردم!</span></div></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2815138743713780193?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-68330888742855664832011-05-02T20:10:00.005+04:302011-05-02T20:54:44.731+04:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/-pZiKYC6x_PI/Tb7QbyaW1RI/AAAAAAAABI0/ooSZzZ7kSAI/s1600/index.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 86px; height: 121px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pZiKYC6x_PI/Tb7QbyaW1RI/AAAAAAAABI0/ooSZzZ7kSAI/s200/index.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602144162302842130" border="0" /></a><span style="font-family:Tahoma;">اسامه بن‌لادن رفت. اکنون در نبودش جای خالی او بیشتر به چشم می‌آید. این مرد را کنار انبوه اشرافزادگان فاسد عرب بگذارید، شیخ و شیخ‌زاده‌هایی که در قمارخانه‌های اروپا ثروت کشورشان را به باد می‌دهند، اسامه بن‌لادن در مقایسه با این‌ها چون قدیسی جلوه خواهد ‌‌کرد.</span><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما جای اسامه پیش از خبر مرگش هم خالی مانده بود. فقدان رهبر فدارکاری که در برابر رنج مردم بی‌تفاوت نیست، و در عین حال روشن‌بینانه عمل می‌کند، در جهان اسلام محسوس بود و هست. اسامه بن لادن چند صباحی به دروغ این مکان را در دل‌ مسلمانان اشغال کرد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جوان فداکاری که به ثروت و مقام اجتماعی خانواده پشت پا زد، در نهایت (متاسفانه) به سرنوشت دیگر رهبران مبارز جهان سوم دچار شد. </span><span style="font-family:Tahoma;">چهره‌ زیبای اسامه موجب دلگرمی توده‌های مظلوم عرب بود. فروغی که برافروخت تا عمق جهان (سرکوب شده) اسلام پیش رفت. اما این چهره</span><span style="font-family:Tahoma;"> در نهایت تجسم شکست و خشونت کور و بی‌ثمر شد و بیش از پیش موجب یاس گردید. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اسامه </span><span style="font-family:Tahoma;">بن لادن فداکار به راه خطا رفت. چون اسلافش، هر کدام به شکلی: ناصر، سادات، صدام، اسد، قذافی...</span><span style="font-family:Tahoma;"> که</span><span style="font-family:Tahoma;"> جایشان خالی ماند، رهبرانی که مرده بودند پیش از آن که مرگ ببردشان. و بر جای خالیشان امید‌های به یاس نشسته توده تکیه زده بود.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از نظر من مسئول اصلی فاجعه برج‌های دوقلو و یا هر ترور دیگری قدرتمندان هستند، که برای حفظ وضعیت موجود - یعنی حفظ موقعیت مادی برتر و ناعادلانه خویش- حاضرند جهان را به آتش بکشند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">برای من اسامه بن‌لادن انسان شریفی باقی می‌ماند که به بیراهه رفت. همین و نه بیشتر. کنش سیاسی او فقط به سود کمپانی‌های بزرگ تمام شد و به سیاست تجاوزگرانه امپریالیست‌ها مشروعیت بخشید. اما در مقام مقایسه شخصی، یک موی این مرد به امثال صدها جرج بوش ارجح است.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">سرنوشت اسامه غم‌انگیز است، اما مرگش در عین حال می‌تواند بشارتگر آغازی نو باشد، تا شاید با تجربه به دست آمده این بار گامی فراتر نهیم. خودمان را می‌گویم، مردمی از همه رنگ و نژاد و مذهب و ملیت را...</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6833088874285566483?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-63608796860766657242011-05-02T13:26:00.001+04:302011-05-02T13:30:48.011+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div><span style="font-family:Tahoma;"><strong> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">منشور کانون مدافعان حقوق کارگر</span></div></strong></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">به منظور دفاع از حقوق بنیادي کارگران که در این منشور، مزد و حقوق -بگیران تعریف شده‌اند، کانونی بنام “ کانون مدافعان حقوق کارگر ” در چارچوب مندرجات این منشور و اساسنامه‌ای که به تصویب مجمع عمومی خواهد رسید، تشکیل می‌گردد.<br />برخورداري از کلیه حقوق و مزایاي مندرج در اعلامیه و میثا ق‌های جهانی حقوق بشر، کنوانسیون‌های بین المللی، حقوق کار و حقوق اجتماعی قانون اساسی و قوانین داخلی، طبیعی‌ترین حق کارگران است. مهم‌ترین این حقوق<br />عبارتند از:<br />1. حق اشتغال و برخورداری از یک زندگی شرافت‌مندانه<br />2. حق برخورداری از امنیت شغلی<br />3. حق برخورداری از پوشش تامین اجتماعی مناسب<br />4. حق برخورداری از آزادی‌های سیاسی و اجتماعی (آزادي بیان، اندیشه و هرگونه اعتراض)<br />5. برخورداری آزادانه‌ی حق ایجاد تشکل‌های مستقل برای همه‌ی کارگران و مزد و حقوق بگیران<br />6. حق برخورداری از مسکن مناسب<br />7. شرکت موثر نمایندگان واقعی کارگران در جریان قانونگذاری در زمینه حقوق کارگران<br />8. رفع هرگونه تبعیض در محیط کار و منع کار کودکان<br />کانون نهادی است دائمی که در چارچوب اساسنامه‌ای که به تصویب مجمع عمومی موسس خواهد رسید، در جهت تحقق اهداف فوق فعالیت خواهد کرد.</span></div><span style="font-family:Tahoma;"> </span><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br />آدرس وبلاگ کانون: <a href="http://kanoonmodafean1.blogspot.com/">http://kanoonmodafean1.blogspot.com</a> </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">آدرس ایمیل کانون: <a href="mailto:kanoon.m.h.kargar@gmail.com">kanoon.m.h.kargar@gmail.com</a></span></div><br /><br /><div dir="rtl"> <div dir="rtl" align="center"><span style="font-family:Tahoma;font-size:130%;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>مرکز مشاوره حقوقی رایگان براي کارگران</strong></span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">قانون کار- اخراج- بازگشت به کار- حق و حقوق سنوات و... و بیمه تامین اجتماعی- بیکاري- بازنشستگی و... </span></span></div> <div dir="rtl" align="center"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong style="color: rgb(0, 102, 0);">شماره تماس همراه:</strong> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">0932954670</span></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6360879686076665724?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-90552606221408285792011-05-02T11:59:00.001+04:302011-05-02T12:01:30.410+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"> <div style="TEXT-ALIGN: justify">فایل پی دی اف این ویژه نامه، برای چاپ روی کاغذ A4 آماده شده است.</div> <a name="more" target="_blank"></a><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><a href="http://www.4shared.com/document/6JeBepOO/kanoon_1may90_print_first.html" target="_blank">فایل اول (255 کیلو بایت، شش صفحه رو، A4)</a></div> <div style="TEXT-ALIGN: center"><br /></div> <div style="TEXT-ALIGN: center"><a href="http://www.4shared.com/document/DbsTDY8E/kanoon_1may90_print_second.html" target="_blank">فایل دوم (167 کیلو بایت، شش صفحه پشت، A4)</a></div> <div style="TEXT-ALIGN: center"><br /></div> <div style="TEXT-ALIGN: center"><a href="http://www.4shared.com/document/jRrYycUD/kanoon_1may90_All.html" target="_blank">فایل سوم (374 کیلو بایت، تمام 24 صفحه، یک رو، A5)</a></div> <div style="TEXT-ALIGN: center"><br /></div> <div style="TEXT-ALIGN: justify">ابتدا فایل اول را روی شش برگ کاغذ سفید A4 پرینت بگیرید. (فقط یک بار دکمه پرینت را بزنید و منتظر بمانید تا شش برگ، پشت سر هم پرینت شود.) سپس فایل دوم را، پشت همان شش برگ اول، پرینت بگیرید (این بار هم، کافی است یک بار دکمه پرینت را بزنید. فقط مراقب باشید که کاغذها را، سر و ته، داخل پرینتر نگذارید). با تا کردن این شش برگ A4، دفترچه ویژه نامه در 24 صفحه در سایز A5 در دست شماست.</div> <div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div> <div style="TEXT-ALIGN: justify">اگر نمی خواهید از ویژه نامه پرینت بگیرید و فقط مایل به داشتن فایل پی دی اف هستید، می توانید فایل سوم را دانلود کنید. در این فایل، صفحات به ترتیب پشت سر هم قرار دارند. این فایل سوم، مناسب برای مطالعه روی مانیتور است.</div> <div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div> <div style="TEXT-ALIGN: justify"><b>توضیح- </b>به خاطر استفاده از سرویس رایگان سایت 4shared.com مجبوریم چند ثانیه قبل از دانلود هر فایل، منتظر بمانیم و به تماشای آگهی های تبلیغاتی بپردازیم! پس از پایان شمارش معکوس در صفحه این سایت، دانلود امکان پذیر خواهد بود. برای دانلود هر فایل از این سایت، دو سه تا کلیک لازم است. (از کلیک راست، نمی توان استفاده کرد).</div> <div style="TEXT-ALIGN: justify">تمام فایل های یک تا سه، در فولدر کانون روی سایت 4shared.com به آدرس:<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><a href="http://kanoonmodafean1.4shared.com/" target="_blank">http://kanoonmodafean1.4shared.com</a> </div>در دسترس است.<br /><br /></div> <div style="TEXT-ALIGN: justify"> </div> <div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Tahoma;">نقل از وبلاگ کانون مئافعان حقوق کارگر/ لینک مطلب: <a href="http://kanoonmodafean1.blogspot.com/2011/05/1390.html"><span style="font-size:85%;">http://kanoonmodafean1.blogspot.com/2011/05/1390.html</span></a></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-9055260622140828579?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-53881478122730539572011-05-02T11:56:00.000+04:302011-05-02T11:58:22.929+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">کانون مدافعان حقوق کارگر- ویژه نامه روز جهانی کارگر 1390- اول ماه مه روز جهانی کارگر، روز اتحاد و اعتراض جهانی کارگران به ستم و نابرابری نظام سرمایه داری است. این روز یاد آور مبارزات کارگران جهان برای دستیابی به حقوق انسانی شان است. کارگران ایران همراه با کارگران جهان این روز را گرامی میدارند و هر ساله در اعتراض به شرایط غیر انسانی خود در این روز گرد هم آمده و به هر طریق برای بدست آوردن حقوق حقه خود فریاد بر می آورند. <br />شور و شعف و رزمندگی کارگران در روز اول ماه مه و اعتراض آزادانه میلیونی آنان به شرایط زندگی شان در اکثر نقاط دنیا در حالی جهان را به لرزه میاورد که کارگران ایران علاوه بر محرومیت از حقوق اجتماعی خود از قبیل بر پائی تشکل و اعتراضات خیابانی، هر روزه و هر لحظه در معرض شدیدترین تهاجمات به زندگی و معیشت خود قرار دارند. هر گونه اعتراض و حق خواهی کارگران با بازداشت و زندان پاسخ میگیرد، با طرح موسوم به هدفمند کردن یارانه ها که سرمایه داری حاکم با پشتیبانی نهادهای بین المللی سرمایه داری اجرای آن را آغاز کرده است در حال تباه کردن بیش از پیش زندگی و معیشت میلیونها خانواده کارگری هستند و کسی حق اظهار نظر آزادانه در این باره را ندارد، با افزایش سرسام آور قیمتهای انرژی و تعطیلی کارخانه ها هر روزه صد ها و هزاران کارگر به صف میلیونی بیکاران رانده میشوند و در همین حال بیمه بیکاری را بیش از پیش به ضرر کارگران تغییر میدهند، اقدام به اخذ فرانشیز در بیمارستانها و مراکز درمانی تامین اجتماعی از کارگران میکنند و معیارهای دیگری برای حقوق بازنشستگی می تراشند، بیمه کارگران ساختمانی را در هزارتوی راهروهای اداری ابتر میکنند و در حالی که اقدام به افزایش سرسام آور قیمتهای کالاهای اساسی کرده اند حداقل دستمزد کارگران را بطور توهین آمیزی 9 درصد افزایش میدهند.<br />از نظر ما همه اینها برای میلیونها خانواده کارگری مستاصل از تامین حداقل معیشت در شرایط کنونی، معنائی جز درماندگی بیشتر برای گذران زندگی و تحمیل فقر و فلاکتی روز افزون بر آنها ندارد. اما ما کارگران نظاره گر مرگ تدریجی خود و همسر و فرزندانمان نخواهیم شد، ما تعرض هر روزه به زندگی و معیشت خود را بر نخواهیم تافت و متحد و یکپارچه در مقابل فقر و فلاکت و بی حقوقی اجتماعی تحمیل شده بر خود ایستادگی خواهیم کرد. در این راستا ما کارگران ایران با ابراز انزجار از وضعیت موجود، همگان را در تمامی نقاط کشور به طرح متحدانه و سراسری خواستها و مطالبات شان فرا میخوانیم و در شرایط حاضر خواهان تحقق بی درنگ مطالبات زیر هستیم:<br /><br />1- آزادی بی قید و شرط برپايي تشكل هاي مستقل کارگری، اعتصاب، اعتراض، راهپیمائی، آزادی احزاب، تجمع و آزادي بيان و مطبوعات حق مسلم ما است و اين خواسته ها بايد ضمن برچیده شدن کلیه نهادهای دست ساز دولتی از محیطهای کار و زندگی، به عنوان حقوق خدشه ناپذير اجتماعي كارگران و عموم مردم ایران به رسميت شناخته شوند.<br /><br />2- ما جامعه ای را که اقلیتی صاحب ثروت وسرمایه های کلان باشند واکثریتی هم نان شب نداشته باشند بر نخواهیم تافت. از نظر ما افزایش 9 درصدی دستمزدها بویژه با توجه به اجرای طرح قطع یارانه ها و افزایش سرسام آور هزینه های زندگی اهانت به منزلت انسانی و حق حیات کارگران است. ما تعیین چنین سطح دستمزدی را تحمیل بیش از پیش فقر و فلاکت مطلق بر میلیونها خانواده کارگری میدانیم و با رد شیوه کنونی تعیین دستمزدها مصرانه خواهان توقف اجرای طرح قطع یارانه ها و تعیین دستمزدها توسط نماینده های واقعی کارگران بر اساس بالاترین استانداردهای زندگی بشر امروز هستیم.<br /><br />3- ما خواهان محو قراردادهاي موقت و سفيد امضاء، بر چیده شدن شرکتهای پیمانکاری و انعقاد قرارداد مستقیم و دسته جمعی، تامین امنیت شغلی کارگران و رعایت بالاترین استاندارد های بهداشت و ایمنی در محیطهای کار و زندگی هستیم <br /><br />4- دستمزدهاي معوقه كارگران بايد فورا و بي هيچ عذر و بهانه اي پرداخت شود و عدم پرداخت آن بايستي به مثابه يك جرم قابل تعقيب قضائي تلقي گردد و خسارت ناشي از آن به كارگران پرداخت شود<br /><br />5- اخراج و بيكار سازي كارگران به هر بهانه اي بايد متوقف گردد و تمامي كساني كه بيكار شده و يا به سن اشتغال رسيده اند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاري متناسب با يك زندگي انساني برخوردار شوند <br /><br />6- به رغم اینکه سازمان تامین اجتماعی با دسترنج و پول کارگران به یکی از نهادهای دارای ثروت نجومی در ایران تبدیل شده است اما این سازمان با قرار گرفتن در چرخه سود و سودآوری سرمایه تنها به فکر کاهش خدمات درمانی و دریافت فرانشیز از کارگران بیمار است. ما بیمه های تامین اجتماعی را حق مسلم تمامی آحاد جامعه میدانیم و خواهان اداره این نهاد بدست نماینده های منتخب کارگران در سراسر کشور هستیم. <br /><br />7- ما ضمن محكوم كردن هر گونه تعرض به اعتراضات کارگری و مردمی، خواهان لغو مجازات اعدام و آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه کارگران زندانی و دیگر جنبش های اجتماعی از زندان و توقف فوری پیگرد های قضایی علیه آنان و بر چیده شدن فضای امنیتی موجود هستیم<br /><br />8- ما خواهان لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بی قید و شرط حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه های زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و خانوادگی هستیم<br /><br />9- ما خواهان برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه و بدون دغدغه اقتصادي و رفع هرگونه تبعيض در پرداخت مستمري بازنشستگان و بهره مندی آنان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی هستیم <br /><br />10- کار کودکان باید ملغی گردد. برخورداری کودکان و والدین آنها از تامین اجتماعی گسترده و کامل، امكانات آموزشي رفاهي و بهداشتي يكسان و رایگان جدا از موقعيت اقتصادي و اجتماعي خانوادگی شان، نوع جنسيت و وابستگي هاي ملي و ن‍‍ژادي و مذهبي می بایدبرسمیت شناخته شود.<br /><br />11- ما دگرگونی خواهی را حق مسلم تمامی انسانها در سرتاسر جهان میدانیم و با حمایت قاطعانه از مبارزات و اعتراضات مردمی در تمامی کشورهای خاورمیانه، هر گونه سرکوب اعتراضات مردمی و بند و بست دولتها برای سمت و سو دادن به تغییرات از بالای سر مردم و دست اندازی و دخالت از سوی آنها در سرنوشت مردم کشورهای خاورمیانه را قویا محکوم میکنیم<br /><br />12- ما بخشی از کارگران جهان هستیم و اخراج و تحمیل هرگونه تبعیض بر کارگران مهاجر افغانی و سایر ملیتها را به هر بهانه ای محکوم میکنیم<br /><br />13- ما ضمن قدرداني از تمامي حمايت هاي بين المللي کارگری و مردمی از مبارزات كارگران در ايران و حمايت قاطعانه از اعتراضات و خواسته هاي كارگران در سراسر جهان خود را متحد آنان مي دانيم و بيش از هر زمان ديگري بر همبستگي بين المللي كارگران براي رهايي از مشقات نظام سرمايه داري تاكيد مي كنيم<br /><br />14- اول ماه مه بايد تعطيل رسمي اعلام گردد و در تقويم رسمي كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاري مراسم اين روز ملغي گردد <br /><br />زنده باد اول ماه مه<br />زنده باد همبستگي بين المللي كارگران<br />1 مه 2011 - 11 ارديبهشت1390<br /><br />- سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه<br />- اتحاديه آزاد كارگران ايران<br />- هيئت بازگشايي سنديكاي كارگران نقاش و تزئينات ساختمان<br />- هیئت بازگشائی سندیکای فلز کار مکانیک<br />- كانون مدافعان حقوق كارگر<br />- كميته پيگيري ايجاد تشكل هاي كارگري<br />- كميته هماهنگي براي كمك به ايجاد تشكل هاي كارگري </span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لینک: <a href="http://kanoonmodafean1.blogspot.com/2011/05/2011-11-1390.html"><span style="font-size:85%;">http://kanoonmodafean1.blogspot.com/2011/05/2011-11-1390.html</span></a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-5388147812273053957?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-4465170205502380982011-05-01T10:43:00.002+04:302011-05-01T10:55:28.031+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بنازم زیبای خفته را، غول زیبایی که اکنون بیدار می‌شود. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از زر زدن‌های رحیم مشایی و شامورته‌بازی‌های احمدی‌نژاد بگیر تا همه آیت‌الله‌های ریز و درشتی که خود را مرکز دنیا می‌دانند، همه در برابر این غول مصداق کامل حقارتند. چون برخیزد ورق‌ها از نو برمی‌خورد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بنازم غول خردمند را! در زمانه‌ای که اپوزیسیون ذره بین دست گرفته تا در سخنان فلان آیت‌الله و بهمان وزیر و وکیل یک رگه درست پیدا کند، یا اعتراضات فلان شخصیت مذهبی را به موازات منافع سیاسی خودش تفسیر کند، طبقه کارگر خردمندانه با طرح خواسته‌های مشخص صنفی‌ خود به میدان می‌آید. روشن و بدون ابهام. غول به غریزه می‌داند که در جبهه خویش بجنگد و پیاده نظام دیگران نباشد.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-446517020550238098?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-81079187849799357482011-04-30T18:15:00.000+04:302011-04-30T18:17:19.395+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این نادر و پونه و رعنا و نگین و فرداد و بقیه احساس اسکول بودن بهشون دست نداده امروز از کلۀ سحر شروع کردن از لباس و مراسم و انگشتر و مهمونها و شام و ناهار عروسی حرف می زنن؟ یعنی می خوام بدونم هیجان و خوشحالی دارن واقعاً یا طبق دستور فقط می خوان هیجان بدن؟ خیلی برام عجیبه...احساس عدم توسعه یافتگی یا همون دهاتی بودگی بهم دست داده از وقتی دارم بی بی سی رو می بینم...یه جوریه دیگه...قبول کنید عادی نیست...اگه دیدیدشون ازشون بپرسین..من بیشتر از ماجرای عروسی احساس اینها برام مهمه</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">From </span><a class="entry-post-author-name friend-link link" href="http://www.google.de/reader/view/user/15368550259370010017/state/com.google/broadcast" name="15368550259370010017" target="_blank"><span style="font-family:Tahoma;">sara.gls</span></a><span style="font-family:Tahoma;"> in Google Reader</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><br />ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">تیتر را از </span><a href="http://pardeh.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html"><span style="font-family:Tahoma;">نوشته‌ای</span></a><span style="font-family:Tahoma;"> که به مناسبت آغاز به کار تلوزیون بی‌بی‌سی فارسی نوشتم برداشته‌ام.</span></div> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-8107918784979935748?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-38636289606337440212011-04-29T19:43:00.000+04:302011-04-29T19:44:12.105+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ما هم به جرگه دیجیتالی‌ها پیوستیم. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">آنقدر به طبیعت علاقه‌ دارم که از عکاسیش سر باز ‌بزنم! چرا که عکس‌هایم از طبیعت بدون استثنا موجب سرخوردگی شدند. کتاب‌های آموزش عکاسی هم گرفتم خواندم، بی‌نتیجه. آن چه هنگام عکس گرفتن می‌بینیم (حس می کنم) بعدش در عکس‌ها نمی‌یابم. زیبایی و </span><span style="font-family:Tahoma;">شکوهش‌ هیچ بازتابی </span><span style="font-family:Tahoma;"> در آن‌ها</span><span style="font-family:Tahoma;"> نیانداخته. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">... و کم‌کم قید عکاسی را زدم. این طور شده که حالا از عکس‌های زیبای دیگران لذت می‌بریم و غبطه :)<br /> <br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما دو خصلت دوربین عکاسی همچنان برایم جالب است. یکی پدیدار کردن آن چه به طور عادی به چشم نمی‌آید. دوم درگیرشدن با مفهوم زمان. که شاید هردوش یکی بیشتر نباشند: ثبت دقیق بخشی از رویداد در یک واحد زمانی کوچک. یا بهتر است بگوییم برشی از واقعیت؟</span></div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AqvOls0OtM0/TbrRoVfRD7I/AAAAAAAABIk/P_k8nFJY9K0/s1600/2_resize.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 290px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-AqvOls0OtM0/TbrRoVfRD7I/AAAAAAAABIk/P_k8nFJY9K0/s400/2_resize.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5601019577481891762" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-dMTgHIbey0g/TbrRo1GN_4I/AAAAAAAABIs/HPo2t5WuZ7w/s1600/3_resize.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 315px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-dMTgHIbey0g/TbrRo1GN_4I/AAAAAAAABIs/HPo2t5WuZ7w/s400/3_resize.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5601019585966768002" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-qR8YXza5-NU/TbrRodBxmXI/AAAAAAAABIc/Z8_73IUGr3M/s1600/1_resize.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-qR8YXza5-NU/TbrRodBxmXI/AAAAAAAABIc/Z8_73IUGr3M/s400/1_resize.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5601019579505678706" border="0" /></a> <span style="font-family:Tahoma;">پیش چشممان اما دور از چشممان بس اتفاق اوفتد و ما همی خبر نگردیم. </span> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این تصاویر را از افتادن یک جرعه آب (بی‌رنگ) در پارچ گرفتم و از یک اسپری خوشبوکننده. قبول، </span><span style="font-family:Tahoma;">چون از مشمای رنگی آبی و قرمز (جلد کلاسه) استفاده کردم، </span><span style="font-family:Tahoma;">رنگ‌ها کمی مصنوعی هستند و... ولی خوب فقط خواستم یادآوری کنم: "جهان چنان شگفت نیست که ما می‌پنداریم، چندان شگفت است که ما نمی‌پنداریم."</span></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3863628960633744021?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-76825067339007689662011-04-27T12:41:00.001+04:302011-04-27T12:48:07.436+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نخیر، اشتباه به عرضتان رسانده‌اند. من مودب نیستم. </span><span style="font-family:Tahoma;">پیام گیر را هم گذاشته‌اند که چنانچه خواننده نظری دارد، بنویسد. نه لزوما برای نویسنده مطلب، بلکه برای همه خوانندگان احتمالی آن. </span><span style="font-family:Tahoma;">من نمی‌فهمم حکمت ایمیل زدن و نصیحت کردن بنده چیست؟ چه سودی دارد؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حتی از این واقعیت هم بگذریم که نوشته وقتی در عرصه عمومی منتشر شده نصیحت (نظر) شما نیز باید در عرصه عمومی انجام گیرد. مسئله اصلی‌تر این است که بنده اصلا از شنیدن پند و اندرز تنم کهیر می‌زند! لطف کنید و از خیر تربیت این جانب بگذرید!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من هیچ جا نگفتم باید جلوی انتشار روزنامه آقای مشایی یا بی‌بی‌سی فارسی (یا رسانه هر کس یا ناکس دیگری) را گرفت.استقبال هم می‌کنم، اما وقتی منتشر ‌شد وظیفه خودم می‌دانم نظرم را بی‌تعارف بنویسم. مدعی‌العموم نیستم که از منافع همه دفاع کنم یا از جانب هرکسی حرف بزنم؟ فکر نمی‌کنم در چنین کاری صداقتی نهفته باشد. من حرف خودم را می‌زنم!<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اعتقادی به "نیک و بد" با آن معیارهای فراگیر ابدی و ازلی شما، ندارم. آن چه امروز برای مشایی نیک است برای من بد است. ادعایی جز در همین چهارچوب نمی‌کنم. از این رو وقتی روزنامه مشایی را -با آن تیتر بندی و شیوه ارائه مطلب، که دروغ و تزویر از سرورویش می‌بارد- گوزیدن سر صبح می‌دانم، همین را می‌نویسم. هرچند ملاحظه کرده و از بکار بردن لعت "گوز" خودداری کردم. اما حالا برایتان رک می‌گویم:</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ببینید، آخر آدم چقدر باید بی‌چشم و رو باشد که برای سخنرانی سیاسی مهدوی کنی، رئیس مجلس خبرگان تیتر بزند: <strong>"نصایح مشفقانه آیت‌الله!"</strong></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">تیتر آیا حکایت‌های ملانصرالدین را تداعی نمی‌کند؟ شما نشانی از رقابت‌های سیاسی، از جنگ شدید قدرت، خلاصه از واقعیات سیاسی جامعه در تیتر این خبر سیاسی می‌یابید؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این تیتر اگر گوز بی‌ربط نیست، چیست؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">من که حرفم را از جانب خودم، رک و راست می‌زنم پرمدعا هستم، یا شما که مدعی‌العموم "همگان" شده‌اید!؟</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7682506733900768966?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-16879378962896223172011-04-26T12:08:00.007+04:302011-04-26T14:43:22.201+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پیش نوشت: </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> </span></span><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">اگر اشتباه نکرده باشم به دوره‌ای بازمی‌گردیم که </span></span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">در آن </span></span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> اختلافات سیاسی با ریختن چند قطره سم در کفش، کلاه یا عمامه حل می‌شود.<br />"وقتی مردم" از معادلات سیاسی کنار گداشته می‌شوند، جدال بر سر قدرت لاجرم به شیوه‌های دیگر پیش می‌رود.</span></span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br />و اما بعد:</span></div></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;">امام جمعه تهران: برای حل مسئله حجاب باید خون‌های پاکی بر زمین ریخته شود!<br />جواب: بسم الله! چه خونی پاک‌تر از خون شما جناب آقای امام جمعه؟<br /><br />احمد توکلی: چرا آمارهای گمراه کننده ارایه می‌دهید؟ وزیر محترم کار نرخ بیکاری را ده درصد اعلام می‌کند اما نه از قول مراکز رسمی و یا مطالعات کارشناسی وزارتخانه‌اش، بلکه از قول آقای رییس جمهور!<br />جواب: آخر می‌دانید، آقای رئیس جمهور در کار آماردهی تخصص پیدا کرده‌آند. سابقه‌اشان طولانیست. یا نکند مناظره‌های تلوزیونی از خاطرتان رفته باشد؟<br /><br />نورالله حیدری نماینده اصول‌گرای مجلس هشتم: چطور مطمئن باشیم که این دولت انتخابات مجلس را به سلامت و درستی برگزار خواهد کرد؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جواب: قبل از شما هم کسانی این سوال را کردند، بیشترشان الان زندان هستند. یک تک پا تشریف ببرید اوین جوابتان را بگیرید!<br /><br />افروغ: اگر انقلاب مخملی در پیش باشد از طریق همین انجمن حجتیه ای‌ها خواهد بود.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جواب: پس جرم کسانی که الان به اتهام انقلاب مخملی در زندانند چه باید بشود؟<br /><br />فاطمه رجبی نویسنده کتاب احمدی‌نژاد معجزه هزاره سوم: احمدی نژاد از ولایت تبعیت نکند جلویش می‌ایستیم.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جواب: حالا که معجزه هزاره سوم جواب نداد</span> خانم رجبی<span style="font-family:Tahoma;"> آستین‌ها را بالا بزنند معجزه هزاره چهارم را کشف کنند، بلکه فرجی شود.<br /><br /></span><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پس نوشت:</span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">رهگذران از هاله نوری خبرداده‌اند که این روزها اطراف خیابان پاستور سرگردان است. کاشف به عمل آمد که آقای احمدی‌نژاد گرچه به ظاهر قهر است و از حضور در جلسات هیئت دولت خودداری می‌کند، اما درلباس مبدل همان دوروبرها می‌پلکد تا مبادا کس دیگری بجایش وارد ریاست‌جمهوری بشود. هاله نور منحصر بفرد اما استتار این "شعیب بن صالح" را برملا ساخته است.</span></div></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-1687937896289622317?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-49177774807189620762011-04-25T15:05:00.001+04:302011-04-25T15:08:18.047+04:30<div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اين دومين باري است كه كارگران در چندماه گذشته در مبارزه با قراردادهاي موقت و پيمانكاري پيروزي به دست مي‌آورند. كارگران پتروشيمي تبريز نيز قبلا در يك اعتصاب موفق شدند شركت هاي پيمانكاري را در اين مجتمع حذف كنند. كارگران مجتمع صنعتي ماهشهر نيز با اعتصاب يك پارچه‌ي خود سودطلبي كارفرما را در ميدان دادن به شركت هاي پيمانكاري به چالش كشيده وموفق به كنار گذاردن اين شركت ها از چرخه‌ي كار و توليد شدند.<br /><br />شركت‌هاي پيمانكاري كه ساخته و پرداخته سرمايه‌داران براي به بند كشيدن كارگران واستثمار وحشيانه‌تر آنان است، نزديك به دو دهه است كه درموسسات اقتصادي مستقر شده‌اند. اين شركت‌ها كه اغلب در دست مديران سابق موسسات است با دراختيار گرفتن بخش‌هاي مختلف خدمات وتوليد در حقيقت كارگران را استثمار مضاعف مي‌كنند و بخشي از حقوق ناچيز كارگران را براي خود برمي‌دارند وكارگران با بستن قراردادهاي موقت براي كارهايي دائمي ، در حقيقت حقوقشان را پايمال مي‌شود. آنها با بستن اين قراردادها كارگران را دائم درمعرض اخراج وتهديد به بيكاري قرار مي‌دهند و به آنان كمترين حقوق براي بيشترين كار را مي‌پردازند و از آنجا كه شركت‌هاي پيمانكاري با اتمام قراردادشان هيچ گونه مسووليتي درقبال كارگران ندارند، در حقيقت حق و حقوق كارگران را در پرداخت سنوات، بيمه، و مزايا و غيره پايمال مي‌كنند و امنيت شغلي را از كارگران مي گيرند. پيروزي كارگران اعتصابي درماهشهر هنگامي محقق شد كه پس از حمله نيروهاي انتضامي به كارگران ودستگيري تني چند ، ساير كارگران در بخش هاي ديگر به آنان پيوستند واين مساله نشان داد كه باوحدت وهمدلي كارگران پيروزي ميسر است.<br /><br />كانون مدافعان حقوق كارگر كه بارها زالو صفتي اين شركت‌هاي پيمانكاري را برملا كرده و قراردادهاي موقت را مردود دانسته است،‌ اين پيروزي كارگران را شادباش گفته و بار ديگر بر اين مساله تاكيد مي‌كنيم براي اين كه اين پيروزي تنها در حد توافقات روي كاغذ باقي نماند، اتحاد و يك پارچگي كارگران و داشتن تشكل‌هاي مستقل ضروري است.<br />كانون مدافعان حقوق كارگر<br />اول ارديبهشت 90</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;"><a href="http://kanoonmodafean.blogspot.com/2011/04/blog-post_25.html">http://kanoonmodafean.blogspot.com/2011/04/blog-post_25.html</a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4917777480718962076?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-77952699077700946952011-04-25T14:36:00.003+04:302011-04-25T14:48:07.840+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دستت نرم</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مرا گرفته می‌برد</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">به دهلیزهای دل</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><br />شعر آینه است و اکنون </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">ماه سالخورد</span></span></span></span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">در قنات قلب‌هامان</span></span></span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> بر چهره خیس خویش می‌نگرد.</span></span></span></span></div></div></div></div></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7795269907770094695?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-58377431905447598432011-04-24T13:09:00.004+04:302011-04-24T13:40:30.135+04:30<div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">خوب، این هم از روزنامه رحیم مشایی که این قدر درباره‌اش بحث شد. روزنامه را شیک درست کرده‌اند. محتویاتش هم همینطوره، در تیتر بندی و در نحوه ارائه مطلب. شیک و ویترنی، واسه اونایی که از گردوغبار کوچه و خیابان خسته شدند و از شنفتن همهمه مردم بیزار. </span></span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">روزنامه انگار توی ایران منتشر نمی‌شه، واسه مردمی که زیر گرانی و بدبختی و بیکاری و اعتیاد و تحریم... دارن له می‌شن. بی‌تفاوتی به وضعیت مردم را زیر زرورق ادا و اطوارهای دروغین ارائه می‌کنند. ادای بی‌طرفی، ادای روشنفکری، ادای سعه صدر.<br />برای قشر مرفه تهران نشین بیرون می‌دنش. واسه‌ی دلخوش کردن تیپی که پول داره و دوست داره خوش باشه و با دنیا در صلح و صفا باشه. خسته شده بس که حدیث بدبختی و نداری مردم رو شنیده...</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">بعید نمی‌دونم بزودی روزنامه‌نگاران تیپ بی‌بی‌سی فارسی (بهنود و شرکا) هم به همکاری دعوت بشن. به هرحال از نظر محتوا و شکل تفاوت زیادی وجود ندارد.</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">رحیم مشایی زرد است، هم خودش و هم روزنامه‌اش. درونش و بیرونش. هفت صبح روزنامه‌ای فریب‌دهنده است از آدمی فریبکار برای مردمی که ترجیح می‌دهند فریبی شیرین بخورند اما با واقعیات تلخ رودرو نباشند. </span></span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">مبارک است! جناب </span></span>سردبیر فرموده‌اند:</span></div> <div dir="rtl"> <dl><dd><span style="font-family:Tahoma;">ما جمعی از روزنامه نگاران اصلاح طلب هفته نامه یکشنبه و روزنامه هفت صبح، با تکذیب ادعاهای اخیر اعلام می کنیم، همچنان بر همان عهد پیشین ایستاده‌ایم و تمام همت خود را معطوف رشد و بالندگی حرکت اصلاح طلبانه ملت ایران، اگرچه در بستر متناقض نمای جدید، خواهیم کرد. </span></dd><dd><span style="font-family:Tahoma;">اینجانبان ضمن تاکید بر نگاه کارکردگرایانه و مداراجویانه به ساحت سیاست، اجتماع و فرهنگ، اعلام می کنیم، اگرچه مشی مُدارامدارانه برخی چهره های سیاسی دولتی را تحسین می کنیم، اما حاضر نخواهیم شد آرمان های اصلاحات را در پای آرزوهای معطوف به قدرت برخی افراد، در هر دولتی، قربانی کنیم... </span></dd><dd><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> :: روزنامه صبح ایران ـ سال اول ـ شماره اول ـ شنبه 3 اردیبهشت 1390</span> <a href="http://7sobh.com/1390/02/03/#/1/zoomed"><span style="font-family:Tahoma;">http://7sobh.com/1390/02/03/#/1/zoomed</span></a></span><span style="font-family:Tahoma;"><strong> </strong> ::<strong> </strong></span></dd></dl> <div><strong></strong> <strong><span style="font-family:Tahoma;"><br />برای نمونه بد نیست به تیتر مطالب برخی از صفحات روزنامه نگاهی بیاندازیم که خود بهتر گویای مطلب است:</span></strong></div></div></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">هفت صبح، روزنامه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی ایران </span><span style="font-family:Tahoma;"><a href="http://7sobh.com/">http://7sobh.com/</a><br /><br /></span></span></div></span></div> <div dir="rtl"><strong><span style="font-family:Tahoma;">صفحه اول</span></strong></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- قهوه تلخ ما بهترین سریال کمدی پس از انقلابیم (سریالی که تاخیر در توزیع قسمت جدید آن به حرف اول مردم و رسانه‌ها تبدیل شده است)</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- تاجگذاری پادشاه (مورینو / فوتبال)</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- زورآزمایی محبوبیت (ده‌نمکی و عادل فردوسی‌پور)</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- مک بوک ایر هنر دیگری از اپل</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- پاورقی بزرگترین جنایتکارن تاریخ</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- آگهی (سریال قهوه تلخ - قرعه کشی دو آپارتمان دوخوابه با تجهیزات کامل...)</span><br /><br /></div> <div dir="rtl"><strong><span style="font-family:Tahoma;">صفحه دوم: حاشیه سیاست‌</span></strong></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- توصیه‌های مشفقانه آیت‌الله (آیت‌الله مهدوی کنی در دیدار با چهره‌های سیاسی اصولگرا خواستار اتحاد و گذشت برای حل اختلافات سیاسی شد)</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- یک روز با سیاستمداران: انتقاد لاریجانی دفاع احمدی‌نژاد</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- دغدغه‌های هفت صبح (داریوش قنبری): نگران عروس زاگرس هستم</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- هفت چهره هفت خبر</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> 1- احمدی‌نژاد: دوست داشتن مردم دوست داشتن خداست</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> 2- سردار جعفری: شرط ورود سپاه به پروژه‌های اقتصادی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> 3- حجت‌السلام سبحانی نیا: ایران جزو کشورهای باثبات است</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> 4- حسن غفوری فرد: باید دوباره نیروگاه بسازیم</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> 5- آیت‌الله جوادی آملی: آل خلیفه و آل سعود برده صهیونیست هستند</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> 6- محسن رضایی: هدف دشمن از شایعه سازی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- سردار سلامی: آمریکا دچار بحران است</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- سوژه روز: یارانه‌اتان افزایش یافت</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- امروز پارسال: ایجاد 1/1 میلیون شغل؟</span><br /><br /></div> <div dir="rtl"><strong><span style="font-family:Tahoma;">صفحه سوم: پرونده روز</span></strong></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- روزهای پرتب و تاب آل عرب</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- جدایی سمین از بابامون (طنز)</span></div><span style="font-family:Tahoma;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- بازتاب: واکنش آقای سخنگو به ادعاهای اعراب</span></div> <div dir="rtl">- سعدی به روایت آقای دیپلمات</div> <div dir="rtl">- رونق نفتی تهران در سایه ناکارآمدی تحریم غرب<br /><br /></div> </span> <div dir="rtl"><strong><span style="font-family:Tahoma;">صفحه چهارم: چهارگوشه دنیا</span></strong></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- بدبینی آمریکایی‌ها به دورنمای سیاست‌های اوباما</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- پرنس ویلیام پس از ازدواج حلقه به دست نمی‌کند</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- اپل نامهربان‌ترین تکنولوژی با زمین را به خود اختصاص داد</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- مخالفان یمن و عفو رئیس‌جمهور</span><br /><br /></div><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>صفحه پنجم: چهارگوشه دنیا</strong></span></div></span> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- چه کسی از ژوزف استالین می‌ترسد (انتشار خاطرات یکی از پزشکان استالین این احتمال را قوت می‌بخشد که نوعی بیماری مغزی علت بسیاری از رفتارها و تصمیمات بی‌رحمانه او بوده است)</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- ملکه الیزابت دوم تولد 85 سالگی خود را جشن گرفت</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- تویوتا آرام آرام استارت می‌زند</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- و ...<br /></span></div> <div dir="rtl"> <strong><span style="font-family:Tahoma;"><br />صفحه آخر (24): سرگرمی</span></strong></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- جنایتکاران تاریخ: آندره چیکاتیلو</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- حل جدول کلمات متقاطع</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- معما</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- میلیاردرهای جهان: </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">1- کارلوس اسلیم هیلو</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">2- بیل گیتس</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-5837743190544759843?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-48644196918268089702011-04-23T13:19:00.003+04:302011-04-23T14:51:33.526+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر بگویید مام میهن بلافاصله چهره او را مجسم می‌کنم. نه نفرتی به مردمان کشورهای دیگر دارد و نه تعصبی به خودی. نمازش را می‌خواند چرا که امر خداوند است. با سیاست هم بیگانه است. ولی وقتی فرزندش حرف مهاجرت زد دل‌چرکین شد. آن قدر که ناراحتی‌ او را ما هم فهمیدیم. همه اطرافیان فهمیدند. پسر ماند و دل به کار داد. خوشبختانه وضع و روزش هم بد نیست...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">وطن پرستی پیرزن ناب است و از آن مهمتر خوش بینی‌اش. </span><span style="font-family:Tahoma;"> برای من </span><span style="font-family:Tahoma;">نگاه امیدوار زن به آینده، در این فضای دروغ و ناامیدی، غیرقابل درک است. از هر تغییر جزیی مثبتی که در اطرافش می‌بیند، شادی صاف و بی‌غشی دارد.<br />وقتی فضای سبز مختصری در خیابانشان ساختند، خبر را به همه می‌داد. از گل‌هایی که کاشته‌اند تعریف می‌کرد. با شوق و ذوق یک کودک.<br />یک بار از جنس ایرانی بد گفتم زمانی طولانی وقت صرف کرد تا مجابم کند جنس ایرانی بخرم. بار بعد که رفتیم نزدش، برایم از وسایل خانه‌ نمونه می‌آورد تا نشانم دهد چقدر کیفیت جنس ایرانی خوب شده است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دیروز تلفنی صحبت می‌کردیم. گفت دویست تومان پول گاز آمده است. صدایش در گلو خفه شد، دل و دماغ حرف زدن نداشت. حدس می‌زنم با حقوق بازنشستگی شوهر (مرحومش) نتواند بپردازد. دلش هم نمی‌خواست دست جلوی پسر عائله مندش دراز کند.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نمی‌دانم چرا وقتی گوشی را گذاشتم به زحمت جلوی بغضم را گرفتم. خیلی دلم می‌خواهد سیمین خانم را همچنان خوشبین به آینده ببینم.</span> <span style="font-family:Tahoma;">بدون نگاه امیدوارش از زندگی من چیزی کم خواهد شد.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4864419691826808970?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-16224848490791309952011-04-22T20:34:00.010+04:302011-04-23T13:54:53.061+04:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-_mtbOTkiumQ/TbGnPO60cOI/AAAAAAAABIU/XVkizucV-1k/s1600/namo.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 110px; height: 113px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_mtbOTkiumQ/TbGnPO60cOI/AAAAAAAABIU/XVkizucV-1k/s320/namo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598439691942916322" border="0" /></a><span style="font-family:Tahoma;">نامجو با شجاعتی شاخص تجربه کرد. راه خویش را یافت و در این مسیر آثار متفاوتی به موسیقی ایران هدیه کرد. می‌گویید گاه شجاعت زیاد از نادانی می‌آید؟ بله، اما چه اشکال دارد؟ اگر نامجو نیز مانند خیل فرهیختگان بی‌بو و بی‌خاصیت عاقل می‌ماند، آیا نامجو می‌شد؟</span><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما این نامجو کیست، چیست؟ خودش را کار نداریم، کارش را می‌خواهیم بشناسیم. ارزش‌های هنری نامجو چیست، و این موسیقی چه نقش و کارکرد اجتماعی دارد؟</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />نامجو بیش از هرچیز آیینه دوره‌ایست که در آن نفس کشیدن هم سیاسی شده است. صبح که دم گنجه می‌خواهی پوشاک روزت را انتخاب کنی، مجبور به تحلیل سیاسی هستی تا شب که سریال خانوادگی را می‌بینی و به خواب می‌روی. کنسرت موسیقی برو، کتاب شعر بخر، نماز بخوان... خلاصه هر جُمبی که بخوری، با سیاست شاخ به شاخ می‌شوی.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این طور است که سیاسی می‌شوی، بدون این که علاقه‌ به سیاست داشته باشی. سیاسی هستی بدون داشتن درک درستی از سیاست. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بخش اعظم مخاطبان محسن نامجو را خیل جوانانی تشکیل می‌دهند که ناخواسته به میدان سیاست "پرت" شده‌اند. انبوهی که به دلایلی غیرسیاسی و برای رسیدن به اهدافی غیرسیاسی، سیاسی شده‌اند.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />نامجو در یکی از ترانه‌هایش از چه‌گوارا<strong>*</strong> می‌خواند. برای جمعی که نه به مارکسیسم اعتقاد دارند و نه به جنگ مسلحانه. چه می‌گویم، بیشترشان خود را پیرو گاندی می‌دانند! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما خواننده با تکرار نام چه‌گوارا شنوندگان را به حالت خلسه می‌برد. </span><span style="font-family:Tahoma;">اگر چه‌گوارا را نشناسی با گوش دادن به نامجو بر اطلاعاتت افزوده نمی‌شود. در انتها پی‌نمی‌بری چه‌گوارا قدیس مسیحی بوده یا شاعری مقتول ‌یا شکنجه‌گر کوره‌های آدم‌سوزی؟ شاید هم کارگری آرژانتینی که از داربست افتاده و شب به خانه برنگشته است؟ از ماهیت چه‌گوار در ترانه نامجو اثری نمی‌یابی. اصلا </span><span style="font-family:Tahoma;">معلوم نیست نام چه‌گوار آن جا چه می‌کند، چه پیامی دارد، ‌کارکردش جز پز دادن چیز دیگری هم هست؟ علت‌ها لااقل آشکار نیستند.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />به نظر می‌رسد اهمیت موسیقی نامجو بیشتر در کارکرد اجتماعی آن باشد. ارزش‌های خلاقانه و تکنیکی موسیقی‌ در آثار او بارز نیستند. خود نامجو نیز با فروتنی خاصی (که در اهل هنر زیاد نیست) در این باب ادعایی نمی‌کند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نوآوری‌هایش بدیع هستند، اما صرفا در ترکیب انواع مختلف و متفاوت موسیقی بدست آمده‌اند. شما تاثیر سبک‌های شانسان فرانسوی، جاز، بلو، پاپ... تا موسیقی اصیل ایرانی و نوحه‌خوانی سنتی و حتی مداحی جدید را در آثارش می‌یابید. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">موسیقی نامجو فاقد پیچیدگی و عنصر تفکر است. این موسیقی بیشتر وسیله‌ ارضای روحیست. زبان نسلی‌ است که عقیم مانده، عقیمش کرده‌اند. احساس حیف شدگی دارد. ناراضی است و برای ارضای خویش مفری جز موسیقی نمی‌یابد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نسلی که با اصلاحاتی شکست خورده به خودآگاهی دست یافته است.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />اگر می‌خواهید نامجو را بشناسید باید به کنسرت‌هایش بروید. شنوندگانش را نظاره کنید. لرزه‌های کلام موسیقی‌اش را بر تارهای جان آنان شاهد باشید، که چطور گاه کلمه‌ای به فریاد وامی‌داردشان و اشاره‌ای به گریه می‌اندازدشان. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">علاقه متعصبانه به نامجو گاه نشانه‌های تعصبی آیینی دارد. تعصب خبر از سرکوب شدید اجتماعی دارد. هنگامی قشرهای وسیع اجتماعی امکان بروز نمی‌یابند، با روی آوردن به چنین مناسکی "بودن" خویش را تحکیم/تسکین می‌بخشند.<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مفهوم در موسیقی نامجو گنگ است. بازی‌گوشی در فرم و سبک متاسفانه به بازی‌گوشی در معنا‌ می‌رسد. نتیجه: عدم بیان روشن. این از کجا نشئت می‌گیرد؟ آیا </span><span style="font-family:Tahoma;">گرایش به "بی‌معنایی" عکس‌العمل غریزی در جامعه‌‌ای نیست که معناهای دروغین بر آن حاکمند؟ چیزی نگفتن واکنشی عصیانگرانه به رواج دورویی و دروغگویی است.<br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دلیل دیگر گنگی معنا در موسیقی نامجو "سرگردان ماندن در مرزها" است. چه‌گوارا و گاندی در یک ظرف! سرباز زدن از انتخاب نیز<span style="font-family:Tahoma;"> اعتراض بدوی به جامعه‌ای است که انتخاب به طور واقعی در آن ممکن نیست. </span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما وظیفه هنر نمی‌تواند بازتاب عکس‌العمل‌های غریزی (</span><span style="font-family:Tahoma;"> بی‌کم و کاست</span><span style="font-family:Tahoma;">) و عصیانگرایی بدوی باشد. باید توجه داشت که معناگریزی و خودداری از انتخاب، خود در دوری باطل به توهم موجود در جامعه دامن می‌زند. </span><span style="font-family:Tahoma;">عدم تصمیم‌گیری یعنی توهم در دسترس ماندن تمامی گزینه‌ها. توهم داشتن همه چیزها به طور همزمان!</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><br />نامجو خواسته یا ناخواسته نماینده نسلی شده است که می‌داند چه نمی‌خواهد اما فرصت نیافته است تا پی‌ببرد چه می‌خواهد. </span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">توهم ویژگی بارز این نسل است. توهم خوب و شایسته بودن. </span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">توهم نسبت به خاستگاه و ماهیت خویش. این توهم گاه در احساس بیگانگی با پیرامون خویش و هارمونی با دنیایی دوردست و "ناشناخته" تبلور می‌یابد. </span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">دنیایی که هرچند (و یا چون) فرصت آشنایی با آن از او دریغ شده است، بس زیبا و خواستنی‌ جلوه می‌نماید.</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">توهمی که القا می‌کند: <span style="font-weight: bold;">جایی که هستی جای تو نیست. </span></span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">این دیدگاه خوشبختی را حقی می‌پندارد که از تو سلب کرده‌اند و نه بنایی که باید با دستانت بسازیش.</span></span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><br />توهمات اجتماعی نشان از سرکوب‌‌ شدید توده‌ می‌دهد. این هذیان حاصل بیماری و </span></span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">تب جمعی است. توهم‌ اجتماعی </span></span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">دریغ‌ها و زخم‌های روح جمعی را در سراب</span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">ی ناواضح اما زیبا بازتاب می‌دهد. </span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">نامجو بر این توهم، بر گوری که مرده‌ای در آن نیست، مرثیه می‌خواند و ما همراه با او برحال خویش می‌گرییم. آری، موسیقی او از این منظر بیهوده نیست، کارکردی دارد. چرا که روح زخمی با گریه تسکین می‌یابد. </span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">اما درست در همین کارکرد است که نامجو خود را به دروغ آلوده می‌کند. خود نیز بخشی از توهم عمومی می‌گردد. به آن دامن می‌زند. </span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">از نامجو انتظار "انقلابی" بودن ندارم. اما حد مشخصی از وفاداری به حقیقت، لازمه سلامت هنر است. نامجو میهنی را که سرنوشتش با آینده‌ ما گره خورده است "جبر جغرافیایی" می‌نامد. جایی که در آن صبح‌ها با سیگار و چایی شام می‌شوند. (آلبوم جبر جغرافیایی) رقص، شادی و خوشبختی‌های درخشان را او جاهای دیگر فرض می‌کند. به بیانی دیگر فرستادن از پی نخود سیاه.</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">نامجو از قِبَلِ مرثیه‌خوانی نان می‌خورد. آیا از همین روست که ما را به دخالت فعالانه در ساختن میهن ترغیب نمی‌کند؟ </span></span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />عیبش گفتی حسنش نیز بگوی. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">محسن ن</span><span style="font-family:Tahoma;">امجو شجاع و پرکار است. این‌ها سجایایی ارزشمند و کمیابند. او بدون شک هنرمند بی‌فرهنگی نیست. اما (موسیقی) نامجو هنری روشنفکری به معنای واقعی نمی‌باشد. روشنفکری نامجو به نظرم از نوع کتابخانه‌داری است که مطالعه‌اش به خواندن فهرست کتاب‌هایش محدود ‌شده، با آن‌ها پز می‌دهد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در انتها اعتراف می‌کنم من علی‌رغم انتقاد به محتوا و کارکرد اجتماعی‌ آثارش، از علاقه‌مندان به موسیقی نامجو هستم. بخصوص از بدعت‌های صوتیش خوشم می‌آید، آن جا که حنجره به مثابه آلت موسیقی عمل می‌کند و نه وسیله بیان کلام. کلام موسیقی می‌شود. به نوعی یادآور بعضی شیفتگی‌های کلامی مولاناست و بی‌شک از "سما"ی درویشان بی‌تاثیر نیست. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نامجو هنوز جوان است. امیدوارم از کاوش بازنماند تا در مسیرش به عمق بیشتری در محتوا دست یابد. باشد که زندگی هنریش به فرازهای فراوان آذین یابد.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ<br /><br /><a href="http://www.4shared.com/audio/o-F64u2m/Mohsen_Namjoo_--_Che_Guevara.html" target="_blank">Mohsen Namjoo -- Che Guevara.mp3</a><br /><embed src="http://www.4shared.com/embed/92589097/8b393365" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="420" height="70"></embed><br /><br /><br /><strong>* چه گوارا</strong></span></div>پیدا کنیدش دوباره<br /><div dir="rtl">بگو دوباره بمیرد<br />شاید دستم را بگیرد<br />پیدا کنیدش دوباره<br />هی هی سیرا ماسرا<br />سیرا ماسرای تنها<br />زخمی، پیدا کن مردی را<br />که بخواند چه گوارا<br />پیدا کنیدش دوباره<br />بگو دوباره بمیرد<br />شاید دستم را بگیرد<br />پیدا کنیدش دوباره<br />هی هی سیرا ماسرا<br />سیرا ماسرای تنها<br />زخمی، پیدا کن مردی را<br />که بخواند چه گوارا<br />یک مشت پر از گلوله<br />گل چک چکه چک چکاشا<br />می افتد سنگین روی خاک<br />یک مشت پر از گلوله<br />هی هی سیرا ماسرا<br />سیرا ماسرای تنها<br />زخمی، پیدا کن مردی را<br />که بخواند چه گوارا<br />هی هی سیرا ماسرا<br />سیرا ماسرای تنها<br />زخمی، پیدا کن مردی را<br />که بخواند چه گوارا</div> <div dir="rtl">لینک: <span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;"><a href="http://www.backupflow.com/song/39814.htm">http://www.backupflow.com/song/39814.htm</a></span></span></div> <div dir="rtl"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><br />ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ<br /><br />آهنگ جبر از آلبوم "جبرجغرافیایی"<br /><a href="http://www.4shared.com/audio/UAn9e2bG/Mohsen_Namjoo_-_Jabr.html" target="_blank">Mohsen Namjoo - Jabr.mp3</a><br /><embed src="http://www.4shared.com/embed/81221265/8e68801d" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="420" height="80"></embed><br /><br /></span></strong><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یک روز از خواب پا می شی,می بینی رفتی به باد<br />هیچ کس دور و برت نیست,همه رو بردی ز یاد<br />چند تا موی دیگه ت سفید شد,ای مرد بی اساس<br />جشن تولد تو باز مجلس عذاس<br />بریدی از اساس<br />غوز پشتت بیشتر شد,شونه هات افتاده تر<br />پیرامونتو ببین با دقت,می سوزن خشک و تر<br />می سوزن خشک و تر<br />متن ترانه و آهنگ از سایت ایران ترانه<br />می سوزن خشک و تر<br />این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت شده سیگار و چایی<br />این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت شده سیگار و چایی<br />ای عرش کبریایی چیه پس تو سرت؟<br />کی با ما راه میایی؟جون مادرت!<br />ای عرش کبریایی چیه پس تو سرت؟<br />کی با ما راه میایی؟جون مادرت!<br />یک روز از خواب پا می شی,می بینی رفتی به باد<br />هیچ کس دور و برت نیست,همه رو بردی ز یاد<br />چند تا موی دیگه ت سفید شد,ای مرد بی اساس<br />جشن تولد تو باز مجلس عذاس<br />بریدی از اساس<br />غوز پشتت بیشتر شد,شونه هات افتاده تر<br />پیرامونتو ببین با دقت,می سوزن خشک و تر<br />می سوزن خشک و تر<br />متن ترانه و آهنگ از سایت ایران ترانه<br />می سوزن خشک و تر<br />این که دستاتو روی سر می ذارن...می ذارن<br />این که باهات هیچ کاری ندارن...ندارن<br />این که تو بازیشون راهت نمیدن<br />این که تو بازیشون راهت نمیدن<br />این که سر به سرت میذارن<br />این که سر به سرت میذارن<br />این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت شده سیگار و چایی<br />این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت شده سیگار و چایی<br />این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت شده سیگار و چایی<br />این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت شده سیگار و چایی<br />این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت,شده سیگار و چایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت,شده سیگار و چایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت,شده سیگار و چایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت,شده سیگار و چایی<br />این که لنگ در هوایی صبحونه ت,شده سیگار و چایی</span></div><strong><span style="font-family:Tahoma;">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ<br />مرتبط با نامجو:</span></strong></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">1- </span><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%AC%D9%88"><span style="font-family:Tahoma;">نامجو</span></a><span style="font-family:Tahoma;"> (در ویکی پدیا)</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">2- </span><a href="http://www.sanbad.blogfa.com/post-72.aspx"><span style="font-family:Tahoma;">درباره پدیده ی موسیقی ایران . محسن نامجو </span></a><span style="font-family:Tahoma;"> - در وبلاگ گورکن‌ها</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">3- پدیده محسن نامجو (<span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:'Times New Roman';"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:'Times New Roman';">فریاد عمق درد یک نسل “لنگ در هوا”) - مریم نصر اصفهانی <a href="http://4critic.wordpress.com/2010/11/21/namjoo"><span style="font-size:85%;">http://4critic.wordpress.com/2010/11/21/namjoo</span></a></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:'Times New Roman';"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:'Times New Roman';"><span style="font-family:Tahoma;">4- روانکاوی آلبوم جدید نامجو - داریوش برادری </span><a href="http://www.sateer.de/1981/10/blog-post.html"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.sateer.de/1981/10/blog-post.html</span></a></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></div> <div dir="rtl">5<span style="font-family:Tahoma;">- این جا نامجو را بشنوید: </span><a href="http://www.backupflow.com/person/2116.htm"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.backupflow.com/person/2116.htm</span></a><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-1622484849079130995?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-36063583946442125492011-04-22T14:07:00.001+04:302011-04-22T21:14:12.236+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>هاشمی رفسنجانی:</strong> باید از آیت‌الله مهدوی‌ کنی تشکر کنید که با این حالشان که امروز دیدیم چگونه به صندلی منتقل شدند، این مسئولیت را پذیرفتند... (تفسیر= حیف من نبود که رفتین اینو آوردین؟)<br /></span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br /><strong>مصباح یزدی:</strong> برخی اعتقاد دارند چنانچه ولایت فقیه را حذف کنند مشکلی پیش نمی‌آید و حتی درباره روحانیت نیز می‌گویند بودجه‌ای در اختیار آنان قرار دهیم تا صدایشان در نیاید... (تفسیر= بر میزان بودجه موسسه‌ام بیفزایید، وگرنه...)<br /></span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><strong><br />سعیدی امام جمعه قم:</strong> آقای خامنه ای هنگام تولد، زمان خروج از بدن مادر یا علی گفت و قابله در جواب او گفت علی یارت (تفسیر= باید منتظر نتیجه ماند، فعلا که با این جوابیه به ریش همه خندید: </span><span>هرگز نباید برای توصیف ایشان به چنین نقل قول‌هایی روی آورد. </span><span style="font-family:Tahoma;"><a href="http://598.ir/fa/pages/?cid=11410">http://598.ir/fa/pages/?cid=11410</a></span><span style="font-family:Tahoma;">)<br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3606358394644212549?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-72193363300380953752011-04-21T14:31:00.004+04:302011-04-23T15:10:26.296+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حرکت میرزا در پنجشنبه‌های آخر ماه هماهنگ با خورشید بود. با طلوع بیرون می‌آمد و به خانه‌های اجاره‌ایش سرمی‌زد، از شرق به غرب. شش خانه که شامل بیست و شش آپارتمان می‌شدند! کرایه ماه بعد هر آپارتمان را تک تک دشت می‌کرد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">روزهای دیگر میرزا خانه نشین بود. هیچگاه او را در خیابان نمی‌دیدی، مگر همین پنجشنبه‌های آخر برج. به همان روشنی آفتاب و بدون پیش و پس شدن. اسکناس‌ها را محکم میان انگشتان، به موازات صورتش نگه می‌داشت، طوری که پول را خوب ببیند، بعد با دست دیگر عصا زنان، بی‌توجه به اطراف، می‌برد می‌سپرد به بانک ملی شعبه سر سپیدار. سپس بازمی‌گشت و می‌رفت سروقت خانه بعدی. </span><span style="font-family:Tahoma;">میرزا کرایه هر آپارتمان را جداگانه به بانک می‌رساند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پیرمرد تنها برای سپردن پول به بانک می‌آمد. برداشت نداشت. آخر هر ماه </span><span style="font-family:Tahoma;">کارمندان منتظرش بودند. معمولا کسی می‌پرسید: میرزاگلاویز هنوز نیومده؟ یا وقتی میرزا بیرون می‌رفت کارمندی با نیش باز، همانطور که سرش توی پرونده بود، سوال می‌کرد: کورس چندمش بود؟ و صحبت و گمانه زنی‌ها شروع می‌شد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">میرزا دقیقا بیست و شش بار می‌آمد و می‌رفت. به تعداد آپارتمان‌ها. حضور او در پنجشنبه‌های آخر ماه به کار یکنواخت کارمندان بانک تنوع می‌بخشید. دست‌آویزی هم برای لودگی حسن معینی، کارمند بایگانی بود که با اجرای صحنه‌هایی از رابطه میرزا و زنش، خانم‌های کارمند را از خنده روده‌بر سازد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما لقب میرزاگلاویز ساخت و پرداخت معینی نبود. مستاجران این طور می‌نامیدندش. البته پشت سرش! روبرو جناب آقای میرزایی بود. جناب میرزایی هر ماه، همزمان با جمع‌آوری کرایه‌ها، بازدید رسمی و پرطمطراقی نیز از خانه‌هایش داشت. این را حق مسلم خود می‌دانست و منتظر دعوت مستاجر نمی‌ماند. سرش را می‌انداخت می‌رفت داخل و از کاشی‌های حمام تا سرویس آشپزخانه و حتی زیر فرش‌ها را وارسی می‌کرد. اغلب بچه‌های نیمه لخت خواب‌الود تماشاگران بازرسی‌های میرزا بودند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">میرزاگلاویز برای الم‌شنگه همیشه بهانه‌ای‌ می‌یافت، تکیه کلام‌هایی هم داشت: یا با خشم سوال می‌کرد: "کلنگ برداشته‌اید خانه‌خرابم ‌کنید؟"و یا با نفرت متهم می‌کرد: "شما که ویرانه کرده‌اید این جا را!". میرزا هرچند کرایه‌ خانه‌های "ویرانه" را مرتب بالا می‌برد، اما هیچگاه رضایت خاطر دلخواه را نمی‌یافت. علت این بود که میرزا گرچه با شوق فراوان کرایه دریافت می‌کرد، اما از دیدن بیگانگان در خانه‌اش احساس ناخرسندی و گاه خشم بر او مستولی می‌گشت. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دست خودش نبود. میرزا طفلک ذاتا گلاویز بود. شاید از همین روی نیز همیشه </span><span style="font-family:Tahoma;">دلیلی برای گلاویز شدن می‌یافت. دلیل گاهی خطی بود که بچه‌ بر دیوار کشیده، گاه عدم گردگیری اسباب شخصی مستاجر. حتی یک بار سررفتن غذا بر اجاق موجب عصبانیت و دادوبیداد او گشت، هرچند زن بیچاره به خاطر گوش دادن به فرمایشات میرزا از اجاق غافل گشته بود.</span><span style="font-family:Tahoma;">..</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><strong><br />آیا میرزا گلاویز زیباست و انسانی سرگرم کننده؟</strong></span></div></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">متن بالا را من فقط به منظور همین نقد نوشته‌ام و می‌تواند نمونه‌ای باشد برای "نوشتن از سر شکم‌سیری". من اگر در شمار مستاجران میرزا ‌می‌بودم، بدون شک ماجرا را به این شکل تعریف نمی‌کردم. درد و المی که میرزا با گلاویز بودنش در زندگی مردم تهی‌دست‌ (و زیردست او) پدید می‌آورد، نمی‌تواند (و نباید) نادیده گرفته شود. آری، بی‌شک در میرزا نیز می‌توان زیبایی یافت. اما آن زشتی پررنگ‌تری که طعمش را به زندگی امروزین ‌بخشیده، ما را از پرداخت به زیبایی صرف برحذر می‌دارد. </span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />شخصیت‌پردازی در داستان میدان قریحه آزمایی نویسنده نیست. نبایست با نگاه محبت‌آمیز و یا حتی بی‌طرفانه به اشخاص و اعمالشان پرداخت. هنرمند وظیفه دارد (بله، او نیز چون هر عضوی از اجتماع وظایفی بر عهده دارد) که چهره شخصیت‌ها‌ را با برآورد دقیق نتایج اعمالشان در جامعه و بر دیگران، ترسیم کند. </span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />در این قطعه حتی کارمندان بانک نیز حضور پررنگ‌تری از 26 مستاجر میرزا دارند. در صورتی که این 26 خانوار محروم، آماج اصلی بداخلاقی‌ها و بدکرداری‌های میرزا هستند. رفتار میرزا بیشتر از هرکس بر زندگی این مردم تاثیر می‌گذارد! پس چرا و از چه روی این محرومان ( اینجا و در نوشته‌های مشابه) فقط به صورت توده‌ای از اشباح بی‌هویت و بی‌چهره ترسیم می‌گردند؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">گویی از وجود مردم بی‌بضاعت در ادبیات فقط برای ترسیم چهره حقیر (نا)قهرمانانی ناقابل از قبیل میرزا استفاده می‌شود. حتی کودکان خواب‌آلودی که خلوت کاشانه‌شان مورد تعرض مالک قرار می‌گیرد، در این نوشته حضوری بیش از دکوراسیون صحنه‌ ندارند! فقط میرزا در مرکز توجه است. </span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />نوشته فوق به بنیان‌ ناروایی‌های اجتماعی نیز نزدیک نمی‌شود. از چیزی انتقاد نمی‌کند. در جامعه‌ای که "پول" سرچشمه قدرت است، میرزا بر مستاجرانش قادر به اعمال قدرت می‌شود. هرچند که </span><span style="font-family:Tahoma;">صلاحیت اخلاقی لازم را به هیچ وجه دارا نمی‌باشد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نابسامانی‌های اجتماعی مورد توجه نویسنده نیستند. همچون حقیقتی لاتغیر پذیرفته شده‌اند. بی‌چون و چرا. </span><span style="font-family:Tahoma;">نویسنده این جا فقط در بند جلوه‌گری است. نوشتن برایش نوعی اظهار وجود و خودنماییست و نه وسیله‌ای مفید و ضروری جهت تاثیرگذاری بر جهان. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">او نظم ناعادلانه را زیر سوال نمی‌برد، بلکه آرزوی نهانش دست یابی به ارج و قرب در همین چهارچوب است، یعنی بالاتر رفتن از همین نردبان مفلوک. یعنی دور شدن از مستاجران و نزدیک‌تر شدن به میرزا. این کمال مطلوب اوست و از همین روی نیز ضمیر ناخودآگاهش میرزا را چنین پررنگ می‌بیند.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />به بیانی دیگر می‌توان گفت ما با تراوشات فکری یک خرده بورژوای متوهم سروکار داریم که نوشته‌اش در جای خود به ایجاد توهم در خرده بورژوازی دامن می‌زند.<br />هرچند خرده‌بورژوازی مخاطب اصلی متن است، اما سود آن را کس دیگری می‌برد!</span><span style="font-family:Tahoma;"> میرزا، علی‌رغم رفتار غیرانسانی‌اش، در این متن چهره‌ای دلپذیر می‌یابد. تطهیر می‌شود. خواننده با اغماض و همدردی تجاوز او به حقوق دیگران را نظاره می‌کند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br />همیشه همین‌طور است، طبقه متوسط چنانچه به سوی متحد طبیعی خویش، یعنی فرودستان برنگردد، فریب می‌خورد و مورد سواستفاده قرار می‌گیرد.<br />ممکن است از سفره گسترده استخوانی نیز نصیبش ‌گردد. همانطور که در این قطعه نیز او را در بازی شرکت داده‌اند، گیرم در نقش لوده‌‌ای الکی خوش. آخر </span><span style="font-family:Tahoma;">سرمایه‌داری در صورت لزوم طبقه متوسط را نیز چندصباحی پایین سفره می‌نشاند تا محرومان تنهای تنها بمانند. تا سرکوب طبقاتی آسان‌تر گردد. آسیاب به نوبت.<br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7219336330038095375?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-11370405485745462172011-04-20T12:48:00.003+04:302011-04-20T13:09:15.367+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">"اگر" آمادگی برگزاری نمایشگاه کتاب در مدارس را دارد. برای برگزاری نمایشگاه کتاب در دبستان ها، مدارس راهنمایی و دبیرستان ها می توانید به "اگر " ایمیل بزنید یا تلفن کنید تا برای برگزاری نمایشگاه اقدام کنیم.<br />ویژگی ها و مزایای برگزاری نمایشگاه توسط اگر:<br />1-با توجه به آشنایی دست اندرکاران "اگر" با کتاب های کودکان و نوجوانان در این نمایشگاه برگزیده ای از بهترین کتاب های منتشر شده در ایران ارائه خواهد شد.<br />2- با توجه به این که "اگر" کار نشر نمی کند و نمایندگی ناشری خاص را ندارد و از سوی دیگر روابط گسترده ای با مراکز متعدد پخش و ناشران دارد ، نمایشگاه به کتاب های چند ناشر خاص محدود نشده و کتاب های متنوعی را در نمایشگاه ارائه خواهد کرد .<br />3- "اگر " هم چنین با توجه به ارتباطی که با نویسندگان و دست اندرکاران کتاب های کودک و نوجوان دارد ، می تواند برنامه های جنبی مثل دیدار با نویسندگان را نیز در نمایشگاه پیش بینی کند.<br />4- نمایشگاهی که "اگر" برگزار کند صرفا به فروش کتاب اختصاص نخواهد یافت . معرفی و پیشنهاد کتاب های مناسب به مخاطبان و هم چنین گفت و گو با بچه ها درباره کتاب نیز با نمایشگاه همراه خواهد بود.<br />5- و موارد ی دیگر که به صورت حضوری به اطلاع خواهد رسید.<br />خوشحال خواهیم شد دوستانی که با مدارس مرتبط هستند، ما را معرفی کنند.<br /></span><a href="http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/150ff629f6f00739"><span style="font-family:Tahoma;">http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/150ff629f6f00739</span></a></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">باشگاه کتاب اگر ، یک کتابفروشی کوچک است که بیش تر در حوزه ادبیات ایران و جهان ، علوم انسانی، هنر و کودک و نوجوان فعالیت می کند.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">برای تهیه کتاب به "اگر" سربزنید. اگر تلفنی یا ایمیلی سفارش بدهید برایتان می‌فرستیم.</span></div> <div dir="rtl"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span class="entry-snippet-text rtl">تهران.بلوارکشاورز. 16آذر. کوچه عبدی نژاد. شماره 6</span><br />تلفن و ایمیل برای تماس:<br />تلفن:88985049<br /></span></strong><a href="mailto:agarbook@gmail.com"><span style="font-family:Tahoma;">agarbook@gmail.com</span></a></div> <span style="font-weight: bold;font-family:Tahoma;" ><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">این هم سایت اگر است:</span></span><span style="font-weight: bold;" class="f"><cite><a href="http://www.b-agar.ir/"> www.b-agar.ir/</a> <span style="color: rgb(0, 102, 0);">برای اونا که گوگل ریدر ندارند.</span></cite><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span></span><span class="f"><cite style="font-weight: bold;"><br /><br /></cite> </span> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"><strong><span style="font-family:Tahoma;">دیگر خدمات اگری (از گوگل ریدر):</span></strong></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دوستان زیادی ایمیل می زنند و سوال هایی می کنند که جوابش در پست های قبلی است. کارهایی را که می توانید از اگر بخواهید برایتان انجام دهد را یک بار دیگر فهرست می کنیم تا یاد خودمان هم نرود:<br />- ارسال کتاب با پست در سراسر ایران و با پیک در تهران </span><a href="http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/dd7cc658aa609d05"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/dd7cc658aa609d05</span></a><br /><span style="font-family:Tahoma;">- ارسال کتاب به خارج از ایران </span><a href="http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/ea9c4bfabf4eb2a5"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/ea9c4bfabf4eb2a5</span></a><br /><span style="font-family:Tahoma;">- </span><span style="font-family:Tahoma;">هدیه از راه دور </span><a href="http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/84881a3f2c75ed28"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/84881a3f2c75ed28</span></a><br /><span style="font-family:Tahoma;">- مایشگاه کتاب در مدارس </span><a href="http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/c9ddf9fecbe4cb48"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/c9ddf9fecbe4cb48</span></a><br /><span style="font-family:Tahoma;">- </span><span style="font-family:Tahoma;">هدیه کتاب به مناسبت نوروز </span><a href="http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader</span></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-1137040548574546217?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-21145274140176817012011-04-19T12:34:00.000+04:302011-04-19T12:35:31.383+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nAz4NM9bLAQ/TWUdRVSkRXI/AAAAAAAABE0/tYtxZUQe1WE/s1600/a4.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-nAz4NM9bLAQ/TWUdRVSkRXI/AAAAAAAABE0/tYtxZUQe1WE/s400/a4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576895897178228082" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-iOsmY59C83E/TWUdRW2A79I/AAAAAAAABEs/OcCFqOtSPd8/s1600/a3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 290px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-iOsmY59C83E/TWUdRW2A79I/AAAAAAAABEs/OcCFqOtSPd8/s400/a3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576895897595342802" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VEglQGsaDM4/TWUdRMUg6QI/AAAAAAAABEk/Kn6BUXXCsVA/s1600/a2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VEglQGsaDM4/TWUdRMUg6QI/AAAAAAAABEk/Kn6BUXXCsVA/s400/a2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576895894770477314" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-u5BvzQl-XrQ/TWUdRMrOLnI/AAAAAAAABEc/9pEwYkZ9l5E/s1600/a1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-u5BvzQl-XrQ/TWUdRMrOLnI/AAAAAAAABEc/9pEwYkZ9l5E/s400/a1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576895894865718898" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2114527414017681701?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-84892613191148436642011-04-18T14:37:00.002+04:302011-04-18T14:46:28.485+04:30<div dir="rtl"> <div dir="rtl"> <table id="doc_tbl1_1" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody> <tr> <td id="doc_td1">جشن خوابگاه دختران+عکس</td></tr></tbody></table></div> <div dir="rtl"><span>این جشن را دانشگاه فردوسی مشهد برگزار کرده است.</span></div> <div dir="rtl"><span>سایت جهان: <span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;"><a href="http://jahannews.com/vdcb85b8zrhb0zp.uiur.html">http://jahannews.com/vdcb85b8zrhb0zp.uiur.html</a></span><br /></span></div></div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-uhwHZCyyjnA/TawMr8fJPHI/AAAAAAAABIE/KKd6R2j_cwM/s1600/A4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-uhwHZCyyjnA/TawMr8fJPHI/AAAAAAAABIE/KKd6R2j_cwM/s320/A4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596862386025348210" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-MLRg_lo_wsg/TawMr5emApI/AAAAAAAABH8/p-rBqGDMSUE/s1600/A2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-MLRg_lo_wsg/TawMr5emApI/AAAAAAAABH8/p-rBqGDMSUE/s320/A2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596862385217733266" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jTlDkybmiqc/TawMsZn_wdI/AAAAAAAABIM/aJd3quqDFlQ/s1600/A5.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jTlDkybmiqc/TawMsZn_wdI/AAAAAAAABIM/aJd3quqDFlQ/s320/A5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596862393847103954" border="0" /></a><br /><div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">ماندم صورت دختر را بپوشانم یا نه. پوشاندم. کار غیراخلاقی مرتکب نشده‌، ‌اما دورویی اخلاقی که رواج دارد را همه خوب می‌شناسیم.</span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">در عکس‌ها مسئله عجیبی اتفاق نیافتاده است. خرد کردن شخصیت دانشجو بخش اصلی پروژه آموزش و پرورش جامعه طبقاتی را تشکیل می‌دهد. در جامعه صنعتی</span></span><span><span style="font-family:Tahoma;"> جوان ماده خام</span></span><span><span style="font-family:Tahoma;"> است و باید قابل استفاده شود. مولفه نیروی کار. برای همساز شدنش با دستگاه استثمار طبقاتی باید انسان را شکست و از نو شکل داد. این وظیفه برعهده سیستم آموزش و پرورش است. </span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">اما آن چه طعمی تراژیک به جشن ابلهانه خوابگاه و به برداشت سطحی استاد و دانشجویش از هنر می‌بخشد، وضعیت کنونی جامعه است. زندان‌ها از لایق‌ترین و شریف‌ترین دانشجویان انباشته‌اند. استادی که دارای دانش و تفکر است، و دلسوز هم هست، اخراج می‌شود.</span></span></div><br /><div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">استادی که سرش به تنش بیارزد، کارش را می‌کند و زبانش دراز است. آدم پخمه و بی‌سواد کار نابلد است و با چاپلوسی شغلش را نگه می‌دارد. حالا اگر به طور مستقیم خایه‌مالی و آدم فروشی هم نکند، بله‌قربان گوست و یا در برابر روسا لال‌مونی می‌گیرد.</span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">نه فقط توی دانشگاه، در همه ارکان جامعه آدم‌های نالایق ولی چرب‌زبان دست بالا را ‌گرفته‌اند. همین‌ها برای حفظ مقامشون سعی می‌کنند سطح کار را آنقدر پایین بیاورند که کارمند لایق‌تر فرصت خودنمایی نیابد.</span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">این کاروساز ساده چاهی است</span> <span style="font-family:Tahoma;">که سیستم‌های اقتدارگرا در آن می‌افتند و به ورشکستگی سیاسی، اخلاقی و اقتصادی می‌رسند.</span></span></div><br /><div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">آن چه که می‌آید جامعه ستمگر طبقاتی به عریان‌ترین شکل ممکنش است. جامعه مسخ شده‌ای که به استثمار تن در می‌دهد. الکی خوش بودن جانشین امید، غرور شخصی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی می‌شود. </span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">در حقیقت آخرین نشانه‌های باقی‌مانده از انقلاب بهمن را می‌روبند. </span><span style="font-family:Tahoma;">مسخ و استثمار همیشه دست در دست هم دارند. </span><span style="font-family:Tahoma;">آن چه می‌آید آزادی مسخ بودن از سویی و سرکوب وحشیانه تفکر و مسئولیت پذیری از سوی دیگر است. </span><span style="font-family:Tahoma;">اشتباه است اگر آزادی سیاسی را از آزادی اجتماعی جدا بدانیم. </span><span style="font-family:Tahoma;">محدود کردن آزادی‌های اجتماعی بخش جدایی ناپذیر محدودیت‌های‌‌ سیاسی می‌باشد. </span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">زمان شاه هم همین بود. شبحی دروغین به نام آزادی اجتماعی عرضه می‌گشت و احزاب فرمایشی دروغین جایگزین احزاب واقعی ‌می‌شدند. مهمترین نشانه جامعه مسخ شده ظهور همین اشباح دروغین است. </span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">هدف اصلی در حقیقت چیزی نیست مگر بهره‌کشی از طبقات فرودست و انحصار باز هم بیشتر</span></span><span><span style="font-family:Tahoma;"> منابع اجتماعی در دست</span></span><span><span style="font-family:Tahoma;"> اقلیتی ناچیز. جامعه اسلامی جامعه ای شدیدا طبقاتی است.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-8489261319114843664?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-78965426609826762092011-04-18T14:20:00.002+04:302011-04-18T14:22:47.017+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـ چون خورشید که هر صبح طلوع می‌کند،‌ روشن. </span><span style="font-family:Tahoma;">چون حیوان </span><span style="font-family:Tahoma;">که غذا می‌طلبد هر روز، بی‌کلام. </span><span style="font-family:Tahoma;">من نیز</span><span style="font-family:Tahoma;"> هردم به تو می‌گویم، سلام!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـ علیک سلام، امرتان را بفرمایید، روشن و بی‌کلام!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـ ...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـ آهان بی‌کلام فرمودید؟ روشن نبود که!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـ ...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـ ...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">= :)<br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7896542660982676209?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-72530557326563963572011-04-17T13:42:00.003+04:302011-04-17T14:37:57.096+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">می‌گویند اپوزیسیون خارج از کشور تا چند سال بعد از انقلاب هنوز چمدان‌هایش را باز نمی‌کرد. چشم انتظار که هرچه زودتر برگردند. الان کار برعکس شده، دیگر حاضر نیستند چمدان‌‌ها را دوباره ببندند، حتی اگر خبری بشود. </span><span style="font-family:Tahoma;">به نظر می‌رسد </span><span style="font-family:Tahoma;">جا خوش کرده‌ باشند، حسابی لم داده‌اند.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در حقیقت به نوعی زندگی مسالمت آمیز با حکومت اسلامی دست یافته‌اند.</span><span style="font-family:Tahoma;"> شما دسته گل به آب بدین تا ما چیزی واسه خنده داشته باشیم. اینا هم می‌گن اوکی! بفرمایید. شما بخندین تا ما هم به کارمون برسیم.</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حالا من با انبوه سیاستمدارها و نویسنده‌ها و شاعرها و طنز نویسایی که به لافی در غربت این کاره شدند کار ندارم. نمی‌خواهم هم درجه بندی کنم که این یکی درجه‌اش چند است و اون یکی چند. به هر حال کمبودهای ناشی از مهاجرت باید جبران شود و چه بهتر با مسخره کردن یک حکومت و با دست انداختن فلان رئیس‌جمهور این کار صورت پذیرد، ضرر و زیانش کمتر است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ولی آیا در شان شاعری مثل هادی خرسندی هست که وقت و قریحه را صرف پاسخ گویی به جفنگیات فلان آخوند بی‌سواد بکند؟ این‌ها را خود مردم هزل می‌کنند، چه احتیاج به طنز خرسندی؟</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این هرز روی‌ نیست؟ نباید طنز نویس یک قدم جلوتر از مخاطبش باشد؟ نیشترش را به زخم‌هایی بزند که پیدا نیست؟ واژگونگی را جایی نشان بدهد که به چشم نمی‌آید؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در این که هنرمند هی انتظار مخاطب را برآورده کند چه سودی نهفته است؟ مگر سرگرم کردن او؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این هجوگونه‌ها در درجه نخست انتظارات اشخاصی را </span><span style="font-family:Tahoma;">برآورده می‌کند </span><span style="font-family:Tahoma;">که خود مورد هجو قرار می‌گیرند</span><span style="font-family:Tahoma;">، دیگر در این وادی یک پا استاد شده‌اند، حرف‌هایی برای سرگرم کردن ما می‌زنند. مثل راهزنی که گاه چاپیدن‌ها تکه‌هایی هم برای خنده مسافران می‌آید.<br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نتیجه: <strong>خشمی که می‌تواند سرچشمه عمل باشد، متاسفانه با ایجاد احساس "برتری اخلاقی" دروغین به شکلی کاذب تسکین می‌یابد.</strong></span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl">وراجی‌‌های آخوند سعیدی <span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=3w_VocORRPg">http://www.youtube.com/watch?v=3w_VocORRPg</a></span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl">شعر هادی خرسندی: نوزاد رهبری موقع ختنه گفت یا حسین<strong> </strong><a href="http://www.asgharagha.com/archives/002677.php"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.asgharagha.com/archives/002677.php</span></a></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7253055732656396357?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-42414247195866273022011-04-16T22:46:00.002+04:302011-04-16T22:56:15.371+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یک پایم این جاست و پای دیگر در عمق قرون و اعصار</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یک نگاه به چشمانت دارم و صد دل در گروی‌ات</span></div></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یک گام بسویت میآیم، گامی از من می‌گریزی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یک گام به سویم می‌آیی و به خود نزدیکتر می‌شوم</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4241424719586627302?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-58331911669424218342011-04-16T21:18:00.002+04:302011-04-16T21:25:52.763+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">خیال باطل. تصمیم داشتم نهمین سال وبلاگ نویسی را وقف عشق کنم. این چندماه جز از سیاست ننوشتم. چطور می‌شود ننوشت، وقتی شریف‌ترین فرزندان این خاک بهترین سال‌های عمرشان را در زندان‌ سرمی‌کنند؟ صفات تفضیلی و عالی را اگر این جا بکارنبرم به چه دردم می‌خورند؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟... "چرا" را صدهزار بار بپرسم، تا عمق حماقتی که جاری شده آشکار شود. چرا؟ چون به دروغ و تزویر آلوده نشدند؟ چرا؟ چون منافع خویش را بر صلاح جامعه ارجح ندانسته‌اند؟ چرا؟ چون جهانی انسانی‌تر آرزومندند؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">وقتی گل‌های سرسبد در زندان عاطل می‌مانند، می‌توان با آمدن بهار شرمگین از خویش نبود. از خلوت جهان نگریست؟ در این دور باطل از چیز دیگری نوشت؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">زیبایی زیبایی زیبایی. در تکرار تو را می‌جویم که مکرری و بی‌انتها. تو که در تمام ارکان زندگی درآمیخته‌ای و در وجود ما آمیخته‌ای. مسئولیت روی دیگر توست. آزادی روی دیگر توست. و عشق روی دیگر تو.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پارسال از درخت زالزالکی <a href="http://pardeh.blogspot.com/2010/09/blog-post_7662.html">نوشته بودم</a>. دیگر نیست. کجاست؟ لابد آتشش زده‌اند، شده گرما و در هوا سرگردان است. دیگر با سار ملاقاتی نخواهیم داشت. </span><span style="font-family:Tahoma;">چند صدمتر دورتر درختچه کوچکی است. آلوچه. اما دیگر در باره‌اش نمی‌نویسم. دل بستن در جهانی که منطقی نیست منطقی نیست.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">چشمانت را هم دوست دارم،‌ هرچند ندیدمشان.</span></div> <div dir="rtl"><br /><span style="font-family:Tahoma;">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"> <div class="title-source"> <div style="TEXT-ALIGN: right; DIRECTION: rtl">نامه نسرین ستوده به دخترش <span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;"><a href="http://www.kaleme.com/1390/01/26/klm-55116/">http://www.kaleme.com/1390/01/26/klm-55116/</a></span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-5833191166942421834?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-25132357817106479452011-04-16T12:27:00.005+04:302011-04-16T13:25:57.142+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">اینا ماشالله <a href="http://talabeblog.ir/">واسه</a> خودشون چپ و راست اردو و جشنواره و پارتی می‌ذارن. ما چی!؟ انگار لشکر بیگانه‌ است، هیچ حق و حقوقی برامون قائل نیستند!</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">گفتم بیگانه؟ ما از مسابقه دویچه وله، یعنی از رادیو دولتی یک کشور بیگانه ایراد گرفتیم و خداییش داور اومد به ایرادات ما یه جوابی داد. <span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">حالا ببینیم شمای هموطن انتقاد ما را اصلا به چیزی حساب می‌کنی!؟<br />منم می‌خوام در جشنواره شما شرکت کنم. گفتین راجع به نفاق باشه؟ خوب آزدی هم که خوشبختانه در مملکت بی‌نهایته. عنوان طرح من <strong>"<span style="font-family:Tahoma;">چگونه با سیاست‌های تبعیض‌آمیز تخم نفاق کاشته می‌شود</span>"</strong> است. می‌خوام شرکت کنم، منتها ایراد به شرایط مسابقه دارم. </span></span></span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">مایل نیستم "نام، نام خانوادگی، نام پدر، تاریخ تولد، تلفن تماس و شهر" رو در اختیار شما قرار بدم. چون خودتون بهتر می‌دونین، در شرایط فعلی ممکنه جای جایزه چیزای دیگه‌ هم نصیبم بشه. نه ساله وبلاگ می‌نویسم! اینم شناسنامه‌ام! </span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">واسه شما که نبایس فرق کنه؟ اگر مشکلتون اعطای جایزه‌ ‌است، تصمیم دارم (اگه بردم) وقف یک پروژه خیریه ‌کنمش. بازم مشکلی هست؟</span></span></span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">حالا خداییش ببینیم اینا که هموطن هستند و از منابع مالی کشور من هم خرج می‌کنند، اصلا به روی خودشون می‌آرن؟ ما رو داخل آدم حساب می‌کنند که به ایراداتمون پاسخ بدن؟ یا به عمد این شرایط را گذاشتن تا ماها را بندازن بیرون؟</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">چه بی‌کس و کار افتادیم این وسط خداااااااااااااا!</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">هی از مردم ایراد بگیرید که می‌روند خارج. با رسانه‌های بیگانه همکاری می‌کنند... راه دیگه‌ای براشون گذاشتید؟</span><br /><br /><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">_______________________________________________</span></span> </div><div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><strong>اولین جشنواره تحت وب با موضوع نفاق برگزار می‌شود<br /></strong>پایگاه اطلاع رسانی خانواده شهدای ترور کشور با هدف تولید، تدوین، انتشار و حفظ آثار ماندگار در زمینه نفاق، اقدام به برگزاری اولین جشنواره چند رسانه‌ای، با موضوع نفاق می‌کند.<br />به گزارش طلبه بلاگ و به نقل از پایگاه اطلاع رسانی هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور) این جشنواره با موضوعات جریان‌شناسی نفاق قدیم و جدید، سازمان مجاهدین خلق (منافقین)، نقش گروهک منافقین در فتنه ۸۸ و واکاوی نفاق سبز و در بخش‌های طراحی پوس‌تر، مقاله نویسی و کاریکاتور برگزار می‌شود.<br />بر پایه این خبر در بخش طراحی پوستر و کاریکاتور، آثار ارسالی باید در سایز ۷۰*۵۰ سانتی‌متر باشد، فرمت آثار jpg و با dpi حداقل ۱۸۰ و حداکثر حجم فایل ارسالی ۲۵ مگا بایت برای هر پوستر انتخاب شود، ضمن آنکه از ارسال آثار دیگران و طرح‌هایی با محتوای خارج از موضوعات جشنواره خودداری شود و علاوه بر آن، شرکت کنندگان باید حداکثر سه اثر را به جشنواره ارسال نموده، از درج امضا یا لوگوی شخصی بر روی آثار خودداری نمایند.<br />در این بخش‌ها طرح‌هایی که جزو آثار برگزیده و منتخب قرار گیرند، فایل لایه باز آن‌ها نیز باید به جشنواره ارسال گردد.<br />به گزارش هابیلیان، ‌در بخش مقاله، هر شرکت کننده حداکثر مجاز به ارسال ۳ اثر می‌باشد و آثار ارسالی باید حداقل در ۶ و حداکثر در ۱۰ صفحه باشد، هر صفحه شامل ۲۴ سطر با اندازه فونت ۱۲ تنظیم شده و فرمت فایل ارسالی داکیومنت (doc) و آفیس ۲۰۰۳ و بیش از آن باشد.<br />این خبر می‌افزاید: شرکت کنندگان باید تمامی آثار خود را با قید نام، نام خانوادگی، نام پدر، تاریخ تولد، تلفن تماس و شهر به آدرس پست الکترونیکی </span><a href="mailto:habilian.com@gmail.com"><span style="font-family:Tahoma;">habilian.com@gmail.com</span></a><span style="font-family:Tahoma;"> آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده‌اند، جهت مشاهده آن‌ها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسکریپت دارید ارسال نمایند.<br />شایان ذکر است به نفرات برگزیده در هر بخش جوایز نفیسی از قبیل سکه بهار آزادی اهدا خواهد شد.<br />برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت جشنواره به آدرسjashnvare.habilian.ir مراجعه نمایید.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;">لینک: </span><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;"><a href="http://talabeblog.ir/n-4348.html">http://talabeblog.ir/n-4348.html</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2513235781710647945?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-19693995052203074542011-04-15T23:44:00.004+04:302011-04-16T13:55:42.509+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><strong></strong> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">فقط به خاطر اسم بامسما نیست که به دانشطلب می‌پردازم. دلیل امکانات بالقوه اوست، که به نظرم نگاهی بینا دارد، اما از درک درست دیده‌ها عاجز است.</span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دانشطلب در باب آزادی می‌نویسد: </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">"جریان اصلی مردم چندان دنبال «آزادی» نیستند. آزادی مبهم‌ترین و بیراه‌ترین مفهوم در تاریخ این کشور است... ایرانی بیشتر از به دست آوردن آزادی‌های آنچنانی به عزت و عدالت و عمران کشورش فکر می‌کند. شاه عباس (که شاه و مستبد بود اما در استقلال و عمران ایران سنگ تمام گذاشت، و اتفاقا با خارجی هم روابط مثبتی داشت) تا ابد برایشان عزیز خواهد بود"</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />اصولا اگر جلوی تک تک جمله‌هایش علامت سوال بگذاریم نوشته‌ او منطقی‌تر جلوه می‌‌کند. یعنی خود دانش‌طلب ترجیح می‌دهد به خاطر همین اظهار نظرها دچار محدودیت‌های شغلی و اجتماعی ‌شود؟</span></div></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">امان از خودفریبی! </span><span style="font-family:Tahoma;">برای پیداکردن چهره محبوب ایرانیان مجبور نبودید تا شاه عباس عقب بروید. اگر بدون پیشداوری نگاه ‌کنید شیفتگی مردم به محمد مصدق را می‌بینید. علی‌رغم تلاش 25 ساله پهلوی و سی‌و دوساله جمهوری اسلامی برای تخریب چهره‌‌‌اش، و علی‌رغم تبلیغات‌ کشورهای استعمارگر، مصدق همچنان محبوب ایرانیان است. چرا؟</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />همین عشق و علاقه به مصدق را جای شاه عباس بگذارید، بنیاد استدلال‌های دانشطلب به باد می‌رود! اما ما فعلا می‌خواهیم بیشتر به موضوع بپردازیم.</span></span></div></div></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">او در نوشته قبلی وبلاگش بله‌قربان‌گویی و تقلید صرف از رهبری را مذمت می‌کند: "...به تدریج به تنبلی فکری دچار می‌شوند، همه کارهای رهبری را دربست صحیح و هوشمندانه می‌دانند و نقش دیگران را هم به تبلیغ شعاری حرفهای ایشان و انتشار پوستر و عکس و از این قبیل کار‌ها تقلیل می‌دهند." </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این جا هم دانشطلب درست دیده،. خطر رواج "بله قربان گویی" واقعی است. حکومت‌ اسلامی نیز چون نظام‌های دیگر تمامیت‌گرا در شرف افتادن به اعماق این چاه است. هر روز بیشتر فرو می‌رود. اما</span><span style="font-family:Tahoma;"> دانشطلب متاسفانه درک نمی‌کند که کارکرد آزادی دقیقا در همین جاست، یعنی باز بودن دروازه نقد و امکان تشریک جمعی و اصلاح امور. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بدون آزادی همیشه بله قربان‌گو‌ها میداندار هستند. آزادی قدرت مطلقه را محدود می‌کند و (در حد امکان) از فساد قدرت سیاسی جلوگیری می‌کند. </span><span style="font-family:Tahoma;">رواج</span><span style="font-family:Tahoma;"> فرهنگ چاپلوسی در جامعه نشانه محدود شدن آزادیست. این بیماری با پند و اندرزهای اخلاقی در مطالب وبلاگی درمان نمی‌شود! </span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />همّ و غم دانشطلب در حقیقت حفظ نظام مورد علاقه‌اش است. زمین و زمان را طوری می‌چیند تا</span><span style="font-family:Tahoma;"> مطلوبش زیبا جلوه کند. </span><span style="font-family:Tahoma;">جمله "مردم به آزادی علاقه ندارند" فقط نشانگر عدم درک او از کارکرد اجتماعی آزادی نیست. بلکه نگاه تحقیرآمیز به مردم هم در پس آن موج می‌زند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در حقیقت دانشطلب حتی اگر برای آزادی اهمیتی قائل نیست و یا اگر مردم را شایسته آن نمی‌داند، باز هم از منظر همین "حفظ نظام" باید نقش آزادی در ایجاد ثبات سیاسی در جوامع غربی را به رسمیت بشناسد و از آن درس بگیرد.</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />این قدر هول و ولای نظام را نداشته باشید! از نظام مهم‌تر مردم هستند. از آن گذشته، خیالتان را راحت کنم، هیچ نظامی پایدار نیست. امپراطوری ساسانی نماند اما خلافت اسلامی هم نماند. جانشینانش هم نماندند. در این 1400 سال شاهد آمدن‌ها و رفتن‌ها بوده‌ایم. این نیز استثنا نیست. جمهوری اسلامی هم بالاخره روزی ساقط می‌شود و جایش را به نظام بعدی می‌سپارد. مهم مسیری است که جامعه در این مدت طی می‌کند. تلاش در امتداد این روند مهم‌تر (و عاقلانه‌تر) است از تلاش برای حفظ چیزی که محکوم به زوال است. دنیا </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> از ازل تا به ابد فرصتِ درویشان است</span></span><span style="font-family:Tahoma;">!<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لینک‌ها: </span><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">- شاید روزی تاریخ واقعی این مملکت را بنویسند </span></span><a href="http://daneshtalab.com/post/69"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://daneshtalab.com/post/69</span></a></div></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- چگونه همه اقوال رهبری هوشمندنه می‌شود؟ </span><a href="http://daneshtalab.com/post/68"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://daneshtalab.com/post/68</span></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-1969399505220307454?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-61352380208117333212011-04-15T11:10:00.000+04:302011-04-15T11:11:47.900+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر شما هم مثل من کسی را دوست دارید که به شما بی‌مهری می‌کنه. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر شما هم مثل من صبح‌ چشما رو به عشق دیدن اونی باز می‌کنید که شما رو نادیده‌ می‌گیره.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر شما هم مثل من قلبتون شکسته‌، چون پیش دلدار سفره دلتونو باز کردین و اون به عشقتون خندیده.</span></div></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر شما هم مثل من این جمعه‌ای‌ غمگینید مثل من شما زانوی غم به بغل نگیرید!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بلندشید دکمه "پلی" را بزنید. بذارین تو فضای اتاق نغمه‌ موسیقی سرریز بشه. تا شاعری با شما از دلش بگه، تا نوازنده‌ای خیالاتش رو با شما در میان بذاره. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بهار شده، پاشین. تنها ننشینید. تنها منشینید.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>تـــــنها منشین</strong></span><br /></div></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-5a8cf3b3b7f7fc23" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v15.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D5a8cf3b3b7f7fc23%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329869168%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3DA3CC254CAC28D2A55710B8BD10FDAEAF43C8934.6FA0E7E34E0DFC2203B8465F36E35DA8589AD530%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D5a8cf3b3b7f7fc23%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DPktmqM6JMFxSgn3KhPcx6_QPLRo&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v15.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D5a8cf3b3b7f7fc23%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329869168%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3DA3CC254CAC28D2A55710B8BD10FDAEAF43C8934.6FA0E7E34E0DFC2203B8465F36E35DA8589AD530%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D5a8cf3b3b7f7fc23%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DPktmqM6JMFxSgn3KhPcx6_QPLRo&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">آمد آمد با دلجویی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">گفتـــا بــــا مـــن<br />تـــــنها منشین</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">برخیز و ببین<br />گلـــــــــهای خندان صحرایی را</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از صحرا دریاب این زیبایی را<br /><br />******<br />با گوشه گرفتن، درمان نشود غــــــــم</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">برخیز و به پا کن، شوری تو به عالم<br />تو که عزلت گزیده ای، غم دنیا کشیده ای</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ز طبیعـت، چـــــــه دیـــــــده ای تـــــــو<br />تو که غمگین نشسته ای، زجهان دل گسسته ای</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بـــــــه چــــــه مــــــقصد، رســیــده ای تــــــو<br /><br />******<br />آمد آمد با دلجویی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">گفتـــا بــــا مـــن<br />تـــــنها منشین </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">برخیز و ببین<br />گلـــــــــهای خندان صحرایی را </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از صحرا دریاب این زیبایی را<br /><br />******<br />زین همه طروات از چه رو نهان کنی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">شـــکوه تا به کی زجور این و آن کنی<br />دل غمین به گوشه ای چرا نشسته ای</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جــــان من مگر تو عمر جاودان کنی<br />تا کی تو چنین باشـــی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">عمری دل غمین باشی<br />گل گشت چمن بهتر</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یا گوشه نشین باشی<br />تا کی باید باشـــی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">افسرده در بند دنیا<br />خندان رو شو چون گل</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">تـــــــــا بینی لبخند دنیا<br /><br />******<br />آمد آمد با دلجویی</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">گفتـــا بــــا مـــن<br />تـــــنها منشین</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">برخیز و ببین<br />گلـــــــــهای خندان صحرایی را</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از صحرا دریاب این زیبایی را</span></div><br /><div dir="rtl"><strong>آهنگساز : علی تجویدی - شاعر : معینی کرمانشاهی - خواننده: دلکش</strong><br /></div></span></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6135238020811733321?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-64301004085348422552011-04-14T11:08:00.000+04:302011-04-14T11:11:45.533+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-eRicDZYHaGc/TaaXC_HjCII/AAAAAAAABH0/_QNeX-ilRiw/s1600/sotoud.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 194px; height: 143px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eRicDZYHaGc/TaaXC_HjCII/AAAAAAAABH0/_QNeX-ilRiw/s200/sotoud.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5595325664613042306" border="0" /></a><br /><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" class="clearing"><div dir="rtl" class="detailContentTeasertext"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>نسرین ستوده وکیل زندانی محکوم به ۱۱ سال حبس اعلام کرده که از تجدیدنظرخواهی برای حکمش انصراف داده است. به گفته‌ی همسر وی این تصمیم به این دلیل بوده که بازجویانش گفته‌اند نمی‌گذاریم حکم در تجدیدنظر کم شود. </strong></span></div><br /><span style="font-family:Tahoma;"><br /><br /><br />نسرین ستوده وکیل و فعال حقوق بشر و زنان که از شهریور سال ۸۹ در زندان به سر می‌برد، در آخرین ملاقاتی که با همسرش داشته اعلام کرده که طی نامه‌ای به رئیس دادگاه انقلاب از تقاضای تجدیدنظرخواهی برای پرونده‌اش انصراف داده است.</span></div> <div style="TEXT-ALIGN: right; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir="rtl" class="MsoNormal"> <span style="font-family:Tahoma;">رضا خندان همسر خانم ستوده به دویچه وله‌گفت: «با توجه به اينكه بازجويان به او گفته‌اند كه عين رای دادگاه بدوی را از دادگاه تجديدنظر تاييدخواهيم گرفت و با توجه به اين كه اين موضوع در دادگاه اوليه صادق بوده و بازجوها توانسته بودند رای ۱۱ سالی را كه قبلا گفته بودند از دادگاه بدوی بگيرند، بنابراين همسرم به این نتیجه رسیده که هر نوع تلاشی برای شكستن حكم بيهوده است و اعلام انصراف كرده است».</span></div> <div style="TEXT-ALIGN: right; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir="rtl" class="MsoNormal"> <span style="font-family:Tahoma;">آقای خندان در پاسخ به این پرسش که چرا خانم ستوده نخواسته از حق خود تا آخرین لحظه دفاع کند اظهار داشت که وی نمی‌خواسته حکمش یک یا دو سال تقلیل یابد و بعد هم گفته شود که تجدیدنظر شده. به گفته‌ی آقای خندان این حکم از اساس غیرقانونی است و تنها خواسته‌ی آنها آزادی بی‌قید و شرط خانم ستوده است.</span></div> <div style="TEXT-ALIGN: right; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir="rtl" class="MsoNormal"> <span style="font-family:Tahoma;">نسرین ستوده پس از دو جلسه محاکمه در آبان و آذر سال ۸۹ به ۱۱ سال زندان، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد. وی از شهریورماه ۸۹ بدون مرخصی و بدون حق ملاقات حضوری با دو فرزند ۱۱ و ۳ ساله‌اش در زندان اوین به سر می‌برد.</span></div> <div style="TEXT-ALIGN: right; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir="rtl" class="MsoNormal"> <span style="font-family:Tahoma;">خانم ستوده در طی مدت بازداشتش دوبار دست به اعتصاب غذا زد.<br /><br /></span></div> <div style="TEXT-ALIGN: right; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">لینک: <a href="http://www.dw-world.de/dw/article/0,,6502771,00.html?maca=per-rss-per-all-1491-rdf">http://www.dw-world.de/dw/article/0,,6502771,00.html?maca=per-rss-per-all-1491-rdf</a></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6430100408534842255?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-2407215364523809712011-04-13T12:12:00.004+04:302011-04-13T13:32:55.889+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> </span> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>الف - مسئول باید پاسخگو باشد</strong></span></div></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مسابقه دویچه وله خودش چیز مهمی نیست. اما رویدادیست در عرصه عمومی و می‌تواند آینه‌ای باشد برای بازشناخت الگوهای رفتاری موجود. هدف البته این جا این ارزشگذاری اشخاص و رفتارهایشان نیست. بنده هم بی‌شک معلم اخلاق خوبی نیستم. صحبت از فرصت شناسایی خویشتن به مثابه جمع است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">انتظار پاسخگویی روشن و دقیق از هر مسئولی باید جا بیافتد. باید جا بیافتد که مسئول آقا بالاسر نیست، بلکه جوابگو است. تک تک ما باید حس مالکیت بر رویدادهای اجتماعی داشته باش</span><span style="font-family:Tahoma;">یم. از همین رو دقیق‌تر وارسی می‌کنیم:<br /><br /><strong>پرسش کاربر:</strong> در این بخش (حقوق بشر) وبسایت توانا کاندید شده ... بعبارتی دیگر آرش کمانگیر که خودشم با خانه آزادی همکاری میکنه، در بخش جایزه ویژه حقوق بشر! سایتی رو معرفی کرده که متعلق به تیم سازگارا هست و بودجه مالیشم داره از طرف وزارت خارجه آمریکا پرداخت میشه...<br /><strong>پاسخ مسئول:</strong> من هیچ ارتباط ِ سازمانی یا مالی ِ بلندمدت با هیچ نهاد یا سازمانی، جز محل کارم، ندارم. کار ِ من بینایی ماشین، روباتیک، است. من با خانه‌ی آزادی و نهادهای دیگری بصورت مقطعی کار کرده‌ام و جزییات این همکاری‌ها همیشه در همین وبلاگ به‌روشنی گفته‌شده‌است.<br /><br />1- سوال در باره شغل نامبرده نبوده<br />2- سوال در باره ارتباط مالی یا دریافت پول از کسی نبوده. چه بسا آدم با پرداخت کمک مالی هم با سازمانی همکاری کند<br />3- سوال در باره ارتباط سازمانی و تعداد پروژه‌ها و یا کوتاه و بلندی آنها نبوده<br /></span><span style="font-family:Tahoma;">کاربر اعتراض کرده که شما وبلاگی را نامزد مسابقه کرده‌اید که زیر مجموعه سازمانی است که خود با آن همکاری دارید. پاسخ شایسته‌تر شاید این می‌بود:<br />ـ بله، من با سازمان مزبور همکاری دارم. زیرا آن را سازمانی مفید (یا) ضروری می‌دانم. دلایلم هم این است:...<br />ـ دلایل نامزد کردن وبلاگ مزبور هم از این قرار می‌باشد:...<br />به نظرم فقط در چنین فضای روشنی می‌توان "حرف زد" و به فرهنگ گفتگو (و نقد) پروبال داد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div><span style="font-family:Tahoma;"><div dir="rtl"><a href="http://zahra-hb.com/1390/01/human-rights-tavana/">http://zahra-hb.com/1390/01/human-rights-tavana/</a><br /><a href="http://persian.kamangir.net/?p=7012">http://persian.kamangir.net/?p=7012</a><br /><br /><br /></div> <div dir="rtl"><strong>ب - نوشته مانی ب: عکس‌العمل منفعلانه یا شرکت مسئولانه </strong></div> <div dir="rtl">اعتراف می‌کنم که پس از دیدن تبلیغات اعصاب خردکن وبلاگ "مملکته داریم" بر ضد یک وبلاگ دیگر، لینکش را از این جا برداشتم. من هنوز نمی‌دانم چه کسی در مسابقه برنده شده است و راستش برایم اهمیتی هم ندارد. اهمیت موضوع در فرصت صحبتی (نقدی و انتقادی) بود که پیش آمد. "حرف زدیم" و این اتفاق خوب بیشتر از همه مدیون مانی بود. حرف‌های او در نوشته پایین حرف من هم هست، فقط نمی‌دونستم به این روشنی هم می‌شود بیانش کرد:</div> <div dir="rtl"><br /><strong>برف دیروز</strong></div> <div dir="rtl">... دوست دیگری <a href="http://measer-pear.blogspot.com/2011/04/blog-post_10.html" target="_blank">می‌گوید</a>:<br /><div dir="rtl"><span>«می دونید؟ سیستم رای گیریش به نظرم مسخره است. انگار تلاش برای یار کشی باشه یا اینکه کی بیشتر دوست و رفیق داره یا دوست و رفیق های کی بیشتر به فیس بوک و توییتر دسترسی دارن. یا طرفدارهای کی بیشتر وقت دارن بشینن هی اکانت فیس بوک توییتر باز کنن که رای بدن. ...».<br />نویسنده این سطور نیز به نظر می‌رسد نسبت به مسئله خودآگاهی دارد٬ اما در ادامه متوجه می‌شویم که خودآگاهی او از آن نوعی است که در رفتار آدم هیچ تأثیری ندارد:<br />«خب آدم می تونه تحریم کنه یا می تونه با قاعده ی اون ها بازی کنه. اگه برای خودم بود می گفتم برو بابا درستش کن. البته که درست از نظر من وگرنه لابد به نظر خودشون سیستم شون درسته دیگه. ولی برای قند قزل آلا [کسرا] است که هر بار می خونمش توی قلبم رنگین کمونی از حس های مختلف درست می شه. که اول خط گریه ام رو در میاره وسطش می خندونتم آخرش قلبم رو پر از عشق می کنه. پس با قاعده ی خودشون بازی می کنم. هر بیست و چاهار ساعت رای می دم».<br /><br />در یکی از پست‌های پیش نوشته بودم که "جهان سوم" جایی است که برای آن تصمیم گرفته می‌شود. این جمله «آدم می‌تونه تحریم کنه یا می‌تونه با قاعده‌ی اونا بازی کنه»٬ همین روحیه منفعلانه و مفعولانه حاکم در این جوامع را به خوبی به نمایش می‌گذارد. صاحبان چنین ذهنیتی٬ همین‌که آن‌ها را به بازی راه می‌دهند٬ کلاه خود را به هوا می‌اندازند و چندوچون در قواعد بازی را اصولا حق خود نمی‌دانند. به این که دیگران قواعد بازی را تعیین کنند عادت کرده اند. قواعد بازی برای آن‌ها چیزی شبیه به قوانین "خدادادی" طبیعت است. چیزی شبیه به قوانین شکست نور در رنگین‌کمان دل. غیر از تحریم/ و «بازی کردن به قاعده‌ی آن‌ها» گزینه‌ی سومی نمی‌شناسند.<br />این درحالی است که دخالت و تغییر این قواعد ناممکن نیست. کافی است وقتی که «آن‌ها» به آرش آبادپور می‌گویند٬ ما شما را به عنوان داور این مسابقات انتخاب کردیم٬ او به جای این‌که بگوید: «ممنونم که انتخاب کردید»٬ بگوید: «طوری که من برخی از هم‌وطنان خود را می‌شناسم٬ آن‌ها این را که کس یا کسانی از بالا برای آن‌ها داور انتخاب کنند٬ نمی‌پذیرند و حتما به آن اعتراض می‌کنند. باید فکر دیگری بکنیم». در صورتی که برگزارکنندگان مسابقه حرف او را نپذیرند٬ او می‌تواند این موضوع را با مخاطبان وب فارسی در میان بگذارد. در این صورت قابل تصور است که بحث مفیدی راه بیافتد٬ حتی می‌توانم تصور کنم که کسانی از کشورهای دیگر نیز در این بحث شرکت کنند. و دویچه‌وله خیلی بیشتر از این به اعتبار خود اهمیت می‌دهد که برای جلوگیری از مخدوش شدن آن به یک چنین اعتراضی بی‌اعتنایی کند.<br />ولی چرا آبادپور باید اعتراضی به قواعد بازی/ از جمله به انتصاب خود داشته باشد؟ آیا هموطنان او وقعا با این که کسی قواعد بازی را از بالا بدون اعتنا به خواست و نظر آن‌ها تعیین/ و برای آن‌ها داور انتخاب کند مخالف‌اند؟<br />آرش در پستی که در واکنش به انتقادهای من نوشته است٬ می‌گوید غیر از دو نوشته (که یکی از آن‌ها پست‌های ۴دیواری باشد) «نوشته دیگری در مخالفت با مسابقه ندیدم».<br />[انگار که سروکار ما با «صفریک صفر یک» باشد٬ برای آرش گزینه‌ای غیر از مخالف/ موافق وجود ندارد. من نه مخالف هستم و نه موافق. تلاش من این است که با طرح مسائل «بازی»ای را که با آن مواجه هستیم در کانون توجه قراربدهم. یک چنین کاری باعث ایجاد آگاهی در باره قواعد بازی می‌شود. کما این‌که شد].<br />...<br />ادامه در: <a href="http://4divari-mani2.blogspot.com/2011/04/blog-post.html">http://4divari-mani2.blogspot.com/2011/04/blog-post.html</a><br /></span></div></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-240721536452380971?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-45709845130741002072011-04-12T12:29:00.005+04:302011-04-13T12:40:56.535+04:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/-tNAg_YM3bBI/TaQGt2CfhEI/AAAAAAAABHs/qIaJQ8i66Pw/s1600/crime.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 282px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-tNAg_YM3bBI/TaQGt2CfhEI/AAAAAAAABHs/qIaJQ8i66Pw/s400/crime.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594604021770847298" border="0" /></a><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> </span><span style="font-family:Tahoma;">یه بار دیگه اول و آخرش رو وارسی کرد. هنوز مردد بود. طرف با لهجه چاله میدونی گفت:<br />داش، به این خوبیش گیرت نمیاد! مطمئن باش. بالاترینشو بت شخصا ضمانت میدم، اگه نه بیار خودم پسش می‌گیرم.<br /></span><span style="font-family:Tahoma;">پسر حسابی جفت کرده بود. سعی ‌داشت مستقیم توچشمای طرف نگاه نکنه. محل خفنی بود. دیوارها خرابه و تیپ‌ها همه خلاف‌کار. از این که جوونی کرده تک تنها اومده مث سگ پشیمون بود. ولی حالا می‌خواست کارو حتما تموم کنه. گفت: </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- نه آقا! بهتر از ایناش نرفتن...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مرد بهش برخورد. با ناراحتی آشکار گفت: ای بابا! آقا بت دروغ نمی‌گم که! باور کن جون عزیزم، جون عزیزت! "شیرش" حرف نداره. بذاریش صدجا شده فوری!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">پسر باز کمی وارسید. آخر سر با شک و تردید پرسید: گفتی چندتا؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">- 322! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">و مرد با لحن عصبی یک بار دیگر شمرده شمرده تکرار کرد: سیصد - و - بیست - و - دوتا </span><span style="font-family:Tahoma;">توی یه مطلب چهار - خط - و - نیمی!!! دیگه چی‌می‌خوای؟ عااااالی، لایکخورش هم حرف نداره!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بلاگر بالاخره دست کرد ته جیبش و مبلغ رو درآورد. هنوز مردد بود و وقتی مرد خواست پول رو بگیره ول نکرد، کمی نگهش داشت و دوباره قول گرفت: به شرط بالاترین و دنباله‌ اینا هااا. والا ریدر میدر حساب نمی‌شه! الان گفته باشم..</span><span style="font-family:Tahoma;">.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">طرف با خشونت پولو از لای انگشتای پسر</span><span style="font-family:Tahoma;"> بیرون</span><span style="font-family:Tahoma;"> کشید، بدون این که بشمره کرد تو جیبش و با بی‌حوصله‌گی گفت: اااه!! پسرجون خیالت راحت! وقتی می‌گم مطلب بالاترینیه یه چیزی می‌دونم دیگه!!!! کارمون اینه ناسلامتی‌ها!!!!!! نصف داغا رو من می‌نویسم! 322 تا فحش تو 4 خط و نیم کجا گیرت میاد؟؟؟؟<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">خیرشو ببینی! دست دادند و بلاگر رفت که دگمه پابلیش را بزنه.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4570984513074100207?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-28637375935699819312011-04-11T22:08:00.003+04:302011-04-12T15:00:00.217+04:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/-kkKTP9eEPmA/TaM84sANuEI/AAAAAAAABHg/x81LDhHVV7E/s1600/oxi.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 112px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-kkKTP9eEPmA/TaM84sANuEI/AAAAAAAABHg/x81LDhHVV7E/s200/oxi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594382106706688066" border="0" /></a><span style="font-family:Tahoma;">ایشون اینقد ناشیانه دروغ می‌گه آدم ناراحت که نمی‌شه هیچی، مهرش هم یه جورایی به دلش می‌شینه. از اون گذشته لیاقت مهدی هاشمی، حالا هرکی هم که باشه و هرکاری هم که کرده باشه، چه بسا اگه از خیلی دکتر مکترای فارغ‌التحصیل اونجا بیشتر نباشه کمتر نیست. پس موضوع این نوشته نه آقای کاتوزیان است و نه آقای هاشمی. بیشتر به حساب یک جور کنجکاوی کودکانه بذارین معطوف به خبردار شدن از پشت درهای بسته.</span><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ماجرا اینه که آقای همایون کاتوزیان پسر هاشمی رفسنجانی را برای دوره دکترای حقوق بین‌الملل (احتمالا از میان چندین صدتا متقاضی) برداشته و بعد می‌گه من اصلا نمی‌دونستم ایشون پسر آقای رفسنجانی است! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یعنی پیش خودش لابد گفته ما که هرسال کارشناسای ارشد حقوق را اوکی می‌دیم، بذا امسال یه مهندس برق برداریم ببینیم چی می‌شه؟ </span><span style="font-family:Tahoma;">:)</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حلال هردوشون. بر بخیلش هم لعنت. ولی همونطور که گفتم بنده از اون جا که به فضولی علاقمندم خیلی خیلی دوست دارم ببینم این کارها چه جوری انجام می‌گیره. یعنی واقعا از ته ته دل می‌خوام بدونم که این امور چطور رتق و فتق می‌شن.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این که ایشون می‌گه خبر نداشته نشون می‌ده خودش این کارو درست نمی‌دونسته. پس به احتمال ازش خواسته‌اند و او هم انجام داده.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">می شینم همینجوری پیش خودم مجسم می‌کنم، که چطوریه مثلا؟ آقای رئیس آکسفورد میاد می‌گه: "سیر"! از ام آی سیکس (یا چی می‌دونم فلان اداره وزارت خارجه...) یه تقاضانامه اومده، باید یکی از دانشجوهای امسال آقای ... باشه؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نه، بعید می‌دونم. احتمالا این طور مستقیم انجام نمی‌شه. بالاخره پادگان نیست که، دانشگاهه! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">شاید آقای رئیس آکسفورد همایون رو دعوت می‌کنه به اتاق کارش و بعد از صرف "تی" و کمی کبری صغری چیدن، می‌گه راستش خودمم دوست ندارم، ولی می‌دونین که بودجه‌مون هنوز تصویب نشده و باید به خاطر دانشگاه هم که شده تمکین کرد و ... و از این حرف‌ها؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بازم بعید می‌دونم. به نظرم حتی خیلی پوشیده‌تر از این حرف‌ها است. انگلیسی‌ها شهره‌اند به حرف زدن در لفافه و آکسفورد هم که قدیمی‌ترین دانشگاه انگلیسه. طی صد‌ها سال یک جور کد واسه خودشون بوجود آوردن که از ورایش منظور همدیگرو می‌فهمن. مثلا آقای رئیس آکسفور می‌گه: دانشگاه ما سنتی دیرپا در ترویج دمکراسی و جامعه مدنی و مدرنیته دارد. و با عطف به این پیشینه شایسته می‌دونیم با توجه به شرایط پیش آمده و فلان و بهمان... آقای مهدی هاشمی رفسنجانی را در دانشگاه قبول کنیم. ما با این کار آبرویی برای دانشگاه خریده‌ایم، چرا که چه بسا ایشان می‌تواند در ایران فردا مثمر ثمر واقع شوند... </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یا حتی از این هم پوشیده‌تر؟ مثلا: شنیده‌ام آقای رفسنجانی برای شما درخواست فرستاده، نطر خودتون چیه؟ فکر می‌کنین قبول درخواستش برای جامعه مدنی ایران مفید باشه؟ می‌دونید که دانشگاه از تصمیم شما استقبال می‌کنه...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یا آخر هفته،‌ آقای رئیس آکسفورد هنگام بازی گلف می‌گه: هما جان، از طریق آقای فلان (یکی از کارچاق‌کن‌ها و چهره‌های معروف سیاسی) خبردار شدم آقای هاشمی درخواست داده، ایشون معتقد بود در این شرایط باید کمک کرد... </span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">البته توجه دارید که این‌ها همه حدسیات آدمی ناوارد است. اما زبان پوشیده انگلیسی‌ها دقت بسیار بالایی دارد. یعنی در لفافه‌‌ی همین جملات به ظاهر بی‌آزار نیز با دقت به آقای استاد می‌فهمانند موضوع تا چه حد مهم است و دستور از چه مراحل بالاتری آمده است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این که مثلا اگر شخص دستور (پیشنهاد) را پشت گوش بیاندازد چه می‌شود؟ </span><span style="font-family:Tahoma;">آیا فوقش آقای رئیس آکسفورد از دست کاتوزیان ناراحت می‌شود و با موعد مرخصی بعدی موافقت نمی‌کند؟ یا نه، موضوع مهم است و اگر چموشی کند حسابی چپقش را چاق می‌کنند؟ با زبان بی‌زبانی حالیش می‌کنند که می‌فرستیمت هایدپارک بغل بازنشسته‌های دیگه شطرنج بازی کنی؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یا شاید هم چیزی مابین این دو گزینه؟ مثلا: "خوب، پس از قرار نمی‌شه به کاتوزیان خیلی تکیه کرد!" آن‌ها استاد را از این پس دیگر به سمینارها دعوت نمی‌کنند. کتابش چاپ نمی‌شه و یا اگر هم بشه کسی از کانال‌های موثر براش تبلیغ نمی‌کنه، به عبارتی به فلانشون حساب نمی‌کنند... و خلاصه آقای تئوری‌پرداز بزرگ کم‌کم کمرنگ می‌شه، از صحنه عمومی "فید آوت" می‌شه. می‌ره می‌شه یک چیزی در حد دبیر تاریخ یک دبیرستان. سر برج حقوقشو می‌گیره، زندگیشو می‌کنه، عین هزاران استاد دانشگاه دیگه...<br /><br /></span></div><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لینک‌ها:</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">گزارش گاردین: </span><a href="http://www.guardian.co.uk/education/2011/mar/27/oxford-university-inquiry-rafsanjani-son" target="_blank"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://www.guardian.co.uk/education/2011/mar/27/oxford-university-inquiry-rafsanjani-son</span></a></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">تکذیب کاتوزیان: </span><a href="http://homakatouzian.com/?p=530"><span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;">http://homakatouzian.com/?p=530</span></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2863737593569981931?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-33749064163674486702011-04-11T12:56:00.001+04:302011-04-11T12:56:44.987+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لیلا این طرف خط با یه دست چادروچاقچورو محکم گرفته و با دست دیگه‌ تایپ می‌کنه. اون طرف، لیلی تو اروپا لنگ و پاچه رو انداخته بیرون لم داده تو بغل دوست پسرش و داره می‌نویسه. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لیلا و لیلی چت می‌کنن. از خبر کشتار فلسطینی‌ها هردو برآشفته‌اند. از ظلم و زورگویی آمریکا می‌گن. از امکانات و فرصت‌های‌ کشورمون که حیف است، و از عدالت ... خلاصه از همه چیزای خوب و درست و انسانی حرف می‌زنن. هردو همداستان و هم عقیده.</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ناگهان بر اثر فعل و انفعالات جوی - عین فیلم‌های تخیلی/علمی- اختلالی در بعد زمان و مکان رخ می‌ده که موجب می‌شه لیلا این طرف چت شاهد بخشی از زندگی لیلی بشه. برنامه دیسکو و عرق خوری دیشب. و بوس و کنار بعدش با بوی فریند... به عبارتی تفریحات معمولی و پیش پا افتاده آخر هفته دخترا و پسرا در اروپا.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">لیلا یه لحظه از دیدن صحنه اونقد شوکه می‌شه که نزدیکه پس بیفته. همه اون همفکری‌های تئوریک و عقلی دیگه به درد لای جرز هم نمی‌خورن. همون وسط چت بلند می‌شه از اتاق می‌زنه بیرون در می‌ره. طفلی از شدت اضطراب حتی فرصت نمی‌کنه مسنجر رو ببنده.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اون طرف لیلی پا می‌شه یه آب پرتقال واسه خودش می‌ریزه و همین طور که سرشو دوباره رو پای دوستش می‌ذاره می‌گه: فک کنم باز این "خط‌" بازی درآورد. </span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نیم ساعت بعد این طرف لیلا هنوز واسه این که به اینترنت رفته و خودشو به معصیت آلوده از خدا طلب مغفرت می‌کنه. اون طرف </span><span style="font-family:Tahoma;">لیلی هنوز به صفحه گشوده مسنجر نگاه می‌کنه و منتظره خط درست بشه...</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این مطلب به یاد حسین درخشان نوشته شد.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3374906416367448670?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-33761061623856151172011-04-10T12:23:00.000+04:302011-04-10T12:24:05.527+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span><strong>جنگ نرم با خارج، جنگ سخت در داخل. </strong><span style="font-family:Tahoma;">گرچه جمهوری اسلامی تهاجم فرهنگی را دست‌آویز سرکوب دست‌اندرکاران فرهنگ کشور کرده است، اما این تهاجم سوای عملکرد حکومت نیز موضوعیت دارد.<br />نظام جهانی سلطه بدون مسخ فرهنگی نمی‌تواند جامعه‌ای‌ را به استعمار بکشد. برای انقیاد انسان باید نخست هویتش را سلب کرد. برده تا وقتی هویت دارد برده نمی‌شود. این را برده‌داران قدیم نیک می‌دانستند. نخستین گام برای تبدیل اسیر به برده نامگذاری دوباره او بود. نام (نماد هویت او) نمی‌بایست یادآور انسانی آزاد باشد. <br /><br /><strong>سلب هویت جامعه یعنی سلب فرهنگ آن. </strong></span><span style="font-family:Tahoma;">در اصل موضوع تفاوتی حاصل نیامده است: اگر در مستعمرات انگلیس خورشید هرگز غروب نمی‌کرد، منافع حیاتی ایالات متحده آمریکا نیز امروزه هر چهار گوشه‌ی دنیا تعریف می‌شود. سلب هویت ‌البته امروز پیچیده‌تر و ظریف‌تر صورت می‌پذیرد. همانطور که استعمار نیز دیگر به شیوه آشکار قرن نوزدهمی تحقق نمی‌پذیرد. <br /></span></span></div> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;"><strong></strong></span> <span style="font-family:Tahoma;"><strong><br />هدف تهاجم فرهنگی مسخ و از بین بردن هویت تاریخی فرد و جامعه است.</strong> اتفاقا از همین مجرا می‌توان تلاش جمهوری اسلامی برای مبارزه با تهاجم فرهنگی را آسیب‌شناسی کرد. دید که چرا همه گردو خاک کردن‌هایش عقیم می‌ماند. پی برد چرا در عین شعارهای پرسروصدای حاکمیت، جامعه روزبروز غربزده‌تر و بی‌ریشه‌تر می‌شود؟ چرا فرهنگ مصرفی در وقیح‌ترین شکلش تمامی ارزش‌ها را درمی‌نوردد؟<br /></span><span style="font-family:Tahoma;"><br /><strong>لب کلام در باب عملکرد جمهوری اسلامی در تقابل با تهاجم فرهنگی:<br /></strong>بیان سه نکته برای بازشناسی سیاست "مبارزه با جنگ نرم" حکومت اسلامی مفید است:<br /> 1- بایستی تفاوت قائل شد میان تهاجم فرهنگی که ویرانگر است با تبادل فرهنگی که مثبت و زاینده است.<br /> 2- آن چه ما فرهنگ مهاجم غربی می‌نامیم در حقیقت ضدفرهنگ است و نه فرهنگ ریشه‌دار غربی. این هجوم هجوم سرمایه‌داری هار قرن بیست‌ و یک است که هر سوراخی را برای سود بیشتر درمی‌نوردد و برای داخل شدن به هر سوراخ سنبه‌ای که نوید "بازاری" دهد، حاضر به ویرانی تمامی عمارت است.<br />از این نظرگاه مبارزه در حقیقت بین فرهنگ با ضدفرهنگ جریان دارد و نه جنگ (دروغین) فرهنگ‌ها! و جبهه مبارزه فرهنگ با ضدفرهنگ جبهه‌ای بین‌المللی است‌! پس "زنده باد انترناسیونالیسم" و برادری انسان‌ها!<br /> 3- مدرنیسم تنها بر پایه‌های سنت می‌تواند بنا ‌شود و نه بر ویرانه‌های آن. مدرنیسم ادامه رشد منطقی جامعه است. تنها فرهنگ مهاجم است که در تضاد با همه ارزش‌های جامعه قرار می‌گیرد و به ویرانی فرهنگ سنتی‌ کمر همت می‌بندد.<br /></span><span style="font-family:Tahoma;"><br /><strong>هویت تاریخی ملت قدیمی ایران البته عمیق، پیچیده و چند وجهی است. </strong></span><span style="font-family:Tahoma;">اسلام بدون شک یکی از وجوه با اهمیت هویت او را تشکیل می‌دهد! اسلام، حتی سوای جنبه دینی‌اش، بخشی از هویت فرهنگ ایرانی است. اما اسلام تمام هویت ایرانی نیست! حال وقتی خود حکومت بخش‌های دیگر هویت ایرانی را نفی می‌کند، آیا می‌توان بر کار او نامی جز تهاجم فرهنگی نهاد؟<br />تهاجم فرهنگی حکومت نیز بالطبع هدفی جز انقیاد و بردگی ندارد. تهاجم فرهنگی اصولا هدف دیگری جز انقیاد و بردگی انسان ندارد. معضل را باید در ساختار طبقاتی جامعه جست. جامعه اسلامی جامعه‌ای شدیدا طبقاتی است و سرکوب فرهنگی همیشه دست در دست با سرکوب طبقاتی پیش می‌رود.</span></span></div> <div dir="rtl"><span><br /><strong>انسان مبارز انسانی آزاده است. </strong><span style="font-family:Tahoma;">مردمی که فرصت نمی‌یابند "خود" باشند، مردمی که آزاد نیستند، نمی‌توانند با تهاجم استعمار مبارزه کنند. مبارزه با تهاجم فرهنگی, فرهنگی است و با بگیر و ببند تحقق نمی‌یابد. فرهنگ جز در آزادی شکوفا نمی‌گردد.<br />نمی‌توان برای رها کردن مردم از انقیاد آن‌ها را به انقیاد کشید. نمی‌توان خود بخشی از هویت فرهنگی مردم را ندیده انگاشت، آن را سرکوب کرد، و بعد مدعی مبارزه با مسخ فرهنگی شد.<br /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3376106162385615117?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-46721834523770736062011-04-09T10:33:00.008+04:302011-04-12T13:43:18.686+04:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-034y9erFezI/TZ_7gJR54lI/AAAAAAAABHY/sk1wpfrhDRQ/s1600/zoro.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 107px; height: 143px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-034y9erFezI/TZ_7gJR54lI/AAAAAAAABHY/sk1wpfrhDRQ/s200/zoro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5593465791882846802" border="0" /></a>"زورو" را در‍ غروبی طلایی در صحرای بی‌آب و علف مکزیک مجسم کنید. با آن ماسک چشمی و شنل سیاهش. او را از اسب به زیر کشیده‌اند، کتف بسته، و میانه جمعی از دهقانان سبیلو مکزیکی برخاک نشانده‌اند. <div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style="font-family:Tahoma;"></span><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جلسه دادگاه‌ صحرایی است! زورو محاکمه می‌شود. نه توسط اعوان و انصار "دن رافائل" بلکه خود دهقانان ژنده‌پوش او را محاکمه‌ می‌کنند. از شلوغ بازی و قهرمان‌بازی‌هایش به ستوه آمده‌اند.‌</span></div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دوست دارم بر چنین تصویری پستی کافکاگونه بنویسم. در این دادگاه باید زیر نقاب "زورو" بلاگر مستعار‌نویسی به طور علنی محاکمه شود. دادستان باید به برشمردن جرم‌ها و خطاهایش بنشیند. زیان‌های مستعارنویس مزبور را برشمرد. وکیل مدافع به دفاعش برخیزد و از فوایدی که مستعارنویسی به بار می‌آورد، بگوید.<br /><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ایده‌ چنین پستی وقتی به ذهنم رسید که وبلاگ‌نویسی پیام‌گیرش را بست، چرا که به گفته خودش: مایل نبود بهای مبارزه‌ی کامنت‌گذاران "بی‌نام و نشان" را بپردازد. </span><span style="font-family:Tahoma;"><br />سال‌ها گذشته، امروز آن بلاگر علی‌رغم پیامگیر بسته‌اش‌ در زندان بسر می‌برد. اما ایده محاکمه‌‌ی "زورو"های نقاب پوش دنیای مجازی همچنان در ذهن من باقی مانده است. </span></div></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">شرح این محکمه خیالی در جمع وبلاگ نویسان یک لاقبا باید چنان جمیع و کامل بیان گردد که حتی اگر وبلاگ نویس مزبور به اعدام محکوم شد، همه با حکم همدلی کنیم. و اگر حکم به براعتش دادند، همه برویم و از آن پس مستعار بنویسیم.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">بسیار علاقه‌مندم با چنین نوشته درخشانی تکلیف مستعار نویسی در وبلاگستان ایران را یک بار برای همیشه تعیین کنم. ولی تصدیق می‌فرمایید که چنین امر مهمی از وبلاگ نویس ساده‌ای چون من هرگز برنخواهد آمد.</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4672183452377073606?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-27057556829758639502011-04-08T22:47:00.000+04:302011-04-08T22:48:03.025+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span><span><span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">صبح شگفت‌زده نامت را زیر لب نجوا می‌کنم</span></span></span></span></span></div> <div dir="rtl"><span><span><span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">صد بار می‌نویسم "دوستت دارم" و پاک می‌کنم</span></span></span></span></span></div><span><span><span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">شب هنگام، نسیمی که می‌وزد در گوشوارت</span></div> <div dir="rtl">منم، بی‌صدا می‌بوسم و حاشا می‌کنم</div></span></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2705755682975863950?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-68269227107799388332011-04-08T09:47:00.003+04:302011-04-08T23:00:20.512+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">حمله تلافی‌جویانه اسرائیل به غزه یا حمله تلافی‌جویانه غزه به اسرائیل؟ پرسش این است.</span></div> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">اهمیت در تقدم یا تاخر است! آیا فلسطینی‌ها نخست حمله کرده‌اند و اسرائیل تلافی ‌کرده؟ به قول بی‌بی‌سی: حمله تلافی‌جویانه کرده، یا نه؟</span></div> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">برای پیداکردن جواب خیال نداریم خیلی عقب برگردیم و بپرسیم آیا اشغال اراضی فلسطین هم اصولا اقدامی تلافی‌جویانه است؟ </span></div> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">نه، برای یافتن متجاوز حتی به یک سال و شش ماه پیش هم برنمی‌گردیم. </span></div> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">اما بالاخره وقتی بی‌بی‌سی بمباران مناطق مسکونی را که با تلفات جانی همراه بوده "حمله تلافی‌جویانه" تیتر می‌زند، کنجکاویم بفهمیم کشتار فلسطینی‌ها به تلافی چه اقدامی بوده است؟</span></div> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">جواب معما را در متن همان خبر می‌خوانیم:</span></div> <dl dir="rtl"><dd> <div class="link title"><span style="font-family:Tahoma;"> "در پی شلیک یک موشک ضد تانک از سرزمین‌های فلسطینی به یک اتوبوس مدرسه در اسرائیل، ارتش این کشور با تانک، هواپیما و هلی کوپتر مناطقی در نوار غزه را مورد حمله قرار داد."</span></div></dd></dl> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">اما بعد کمی پایین‌تر، نویسنده خبر بدون کمترین شرم و خجالتی، و بی آن که اصلا به روی خودش بیاورد، در جمله‌ای کوتاه فاش می‌کند که:</span></div> <dl dir="rtl"><dd> <div class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">"پیش‌تر در روز پنج شنبه، ۷ آوریل (۱۸ فروردین) اسرائیل به مناطقی در جنوب غزه که ادعا می کرد قاچاق تسلیحات از آنجا صورت می‌گیرد، حمله کرد."!!</span></div></dd></dl> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">می‌بینید بی‌طرفی را!؟ موشک فلسطینی‌ها در حقیقت بعد از حمله اسرائیل به جنوب غزه شلیک شده است! اما به منطق بی‌بی‌سی کارشان تلافی‌جویانه نبوده. فقط بمباران مناطق مسکونی غزه با هواپیما و هلی‌کوپتر (در جواب موشکی که تلفاتی هم نداشته) حمله تلافی جویانه به حساب می‌آید! </span></div> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">خدا را شکر زنده‌ایم و از بی‌بی‌سی معنی تلافی جویی را یاد می‌گیریم!</span></div><br /><div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl" class="link title"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">لینک مطلب بی‌بی‌سی: <a href="http://www.bbc.co.uk/persian/world/2011/04/110407_l26_gaza_israel_attack_bus.shtml">http://www.bbc.co.uk/persian/world/2011/04/110407_l26_gaza_israel_attack_bus.shtml</a></span></span></span></div>در همین خبر می‌خوانیم:</span></div> <dl dir="rtl"><dd> <div class="link title"><span style="font-family:Tahoma;">"مسئولان بیمارستانی در غزه می‌گویند در حمله اسرائیل به این منطقه یک مرد ۵۰ ساله کشته شده و ۲۰ نفر از جمله یک کودک چهارساله زخمی شده‌اند."</span></div> </dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">"تنها در طی یک هفته در ماه مارس ۱۰ فلسطینی از جمله چندین غیرنظامی و کودک در حمله ارتش اسرائیل کشته شدند." </span></div></dd></dl> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">هرچند اسرائیل تلفاتی نداشته، اما اشتباه نکنید. "10 فلسطینی از جمله چندین غیرنظامی و کودک " را هم اسرائیل حتما تلافی‌جویانه کشته است</span><span style="font-family:Tahoma;">. باور نمی‌کنید از بی‌بی‌سی بپرسید</span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> به</span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"> تلافی چه؟</span></span></div> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-6826922710779938833?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-84106291074135598152011-04-07T22:05:00.003+04:302011-04-07T23:01:25.652+04:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/-tRqIWey0A-k/TZ34lYEnKnI/AAAAAAAABHI/v3YJ_xFnSaE/s1600/mashaaee.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 108px; height: 78px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-tRqIWey0A-k/TZ34lYEnKnI/AAAAAAAABHI/v3YJ_xFnSaE/s200/mashaaee.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592899633264667250" border="0" /></a><span style="font-family:Tahoma;">بعضی وقت‌ها از شنیدن ضرب المثل‌های قدیمی واقعا کیف می‌کنم. انگار از پس اعصار و قرون صد بارِ شتر "حکمت و تجربه" را سوار جمله‌ای کرده‌‌ و به امروز فرستاده‌اند. نمونه: </span><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از کوزه همان تراود که در اوست.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در بحثی که در باب همکاری (یا عدم همکاری) با روزنامه تازه تاسیس رحیم مشایی درگرفته ـ و من با علاقه دنبال می‌کنم ـ مطرح می‌شود که باید ابتدا منتظر بمانیم</span><span style="font-family:Tahoma;"> </span><span style="font-family:Tahoma;">مشایی روزنامه‌اش را بیرون بدهد و بعد در باره‌اش قضاوت کنیم!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">راستش من کلا اعتقادی به تحریم فلانی و بهمانی و این جور حرفا ندارم. به نظرم اصل سیستم و جریانات سیاسی هستند... که شرح بیشترش فعلا بماند. از آن گذشته، معتقدم در عالم سیاست قهر و آشتی‌ هم باید سیاسی باشه و نه حیثیتی... </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ولی آیا این دوستان واقعا امید دارند از "کوزه" مشایی چیزی سوای آن چه تاکنون از او دیدیم بتراود!؟</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">رحیم مشایی هم بنا به خاستگاه او (اطلاعات سپاه<strong>*</strong>) و هم در کنش‌های سیاسی‌اش، امنیتی‌ترین چهره سیاسی کشور است. یعنی به رفتارهای سیاسی این آقا که نگاه می‌کنی، اصلا انگار ایشان را نهادهای امنیتی با ماموریت ویژه‌ای روانه میدان سیاست کرده‌ باشند!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حالا اگر سیاستمداری (حتی خود آقای احمدی‌نژاد!) روزنامه‌ای راه مینداخت، مسئله فرق می‌کرد. چون اهداف و خط مشی‌ آدم سیاسی کم و بیش مشخص است. هر کس می‌تواند بنا به اعتقاد و تحلیل‌هایش با او همکاری ‌کند یا نکند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما دقیقا به خاطر رفتارهای غیرمترقبه، ماهیت غیرسیاسی و همین وجه "امنیتی" و بازی‌های پنهان این چهره جنجالی است که آدم (اگر تصمیم به همکاری دارد) باید چهاردانگ حواسش جمع باشد و چمشانش باز! </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من با توجه به محتویات کوزه است که می‌گویم چه چیزی از آن می‌تراود: چنین روزنامه‌ای حتی پس از انتشار نیز (همچون صاحب امتیازش) ظاهرش با باطنش متفاوت خواهد ماند. معلوم نمی‌شود چه کسی (واقعا) پشتش است، بودجه‌اش (واقعا) چطور تامین می‌شود و اهداف واقعیش (واقعا) چه می‌باشد.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">با سربه هوایی و خوش‌خیالی چه بسا این جا آدم به چاله‌ای بیافتد که چاه بشود و یا زندگیش به مسیری بغلتد که از ابتدا نمی‌خواست!</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>* </strong>اسفندیار رحیم مشایی <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%B1%D8%AD%DB%8C%D9%85%E2%80%8C%D9%85%D8%B4%D8%A7%DB%8C%DB%8C">در ویکی پدیا</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-8410629107413559815?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-39086783757240110322011-04-07T12:43:00.015+04:302011-04-16T12:56:09.546+04:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/-96Hsm5pb12E/TZ1yaamOmtI/AAAAAAAABGw/7HbUtGJ8DvI/s1600/Moorcheh.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 66px; height: 80px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-96Hsm5pb12E/TZ1yaamOmtI/AAAAAAAABGw/7HbUtGJ8DvI/s200/Moorcheh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592752110405851858" border="0" /></a><span style="font-family:Tahoma;">زمان کودکی مورچه‌های حیاط همبازیم بودند. ساعت‌ها زیرنطر می‌گرفتمشان. </span><span style="font-family:Tahoma;">مورچه‌ را اگر به دقت نگاه کنید دیگر چندان "پیش پا افتاده" جلوه نمی‌نماید.<br />او نیز</span><span style="font-family:Tahoma;"> احوالش همیشه بر یک منوال نیست، مثل ما مودش تغییر می‌کند. </span><span style="font-family:Tahoma;">گاه انگار دیرش شده باشد، سر را پایین انداخته تندتند می‌دود. گاه پرسه می‌زند، گویی چیزی گم کرده و حالا برگشته به جستجویش. مورچه‌ها گاه نیز می‌ایستند، سر به آسمان گرفته، شا</span><span style="font-family:Tahoma;">خک‌ها را در نسیم به اهتزاز در‌می‌آورند.<br /></span><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر پا روی دم یک مورچه بگذارید، اذیتش کنید، در درگیر شدن با شما هراسی به خود راه نمی‌دهد. چه جثه‌‌اتان صدبرابر او باشد، چه هزار برابر. در مقابلتان می‌ایستد. گازتان می‌گیرد. آرواره‌های ظریف را باز می‌کند تا در پوست زمخت شما فرو ‌کند. پاهایش را فشار می‌دهد و دمش مرتب به راست و چپ می‌رود، با تمام قوا </span><span style="font-family:Tahoma;">تلاش می‌کند گوشت</span><span style="font-family:Tahoma;"> بدن شما را بکند، چرا که می‌داند حق گرفتنی است. مورچه اعتقاد ندارد جواب متجاوز عدم خشونت است.<br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر سر لج بیافتد ول کن نخواهد بود. با انگشت بگیریدش که از خودتان </span><span style="font-family:Tahoma;">جدایش کنید، می‌بینید سرش با آرواره‌های بسته همچنان روی پوست شما باقی ‌مانده و بدن کوچکش لای انگشتانتان است. به این من می‌گویم مرگ شرافتمندانه. مورچه سرش می‌رود اما ذلت نمی‌پذیرد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">عمر کسی تا ابد به دنیا نیست. هزار سال زندگی کن با ذلت و ترس، آن را چه فایده؟ </span><span style="font-family:Tahoma;">مورچه‌ها جثه‌ای ندارند، عمرشان </span><span style="font-family:Tahoma;">به سال هم نمی‌رسد. اما شجاعت و شرافتشان مثال‌زدنیست.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3908678375724011032?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-40761496093479364222011-04-06T12:30:00.007+04:302011-04-06T13:17:35.969+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در <a href="http://pardeh1.blogspot.com/2011/03/2.html">بحث</a> درگرفته میان موافقان و مخالفان همکاری با رسانه رحیم مشایی، احساسم میل به کسانی دارد که مخالف همکاری با مشایی هستند، اما می‌بینم این دوستان دید و یا بهتر بگوییم دورنمای درستی از موقعیت ندارند. سه نکته در این باب:</span></div> <dl dir="rtl"><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">1- دید رمانتیک به نقش رسانه خطاساز می‌شود. رسانه یک پای قدرت است،</span><span style="font-family:Tahoma;"> با او درتنیده است</span><span style="font-family:Tahoma;">. اما اینجا فقط در مدح و ثنای رسانه سخن‌سرایی می‌کنند، مداحی دروغینی که با واقعیت بیرونی تضادی آشکار دارد. </span></div> </dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">"قدرت" </span><span style="font-family:Tahoma;">در سیستمی بر مبنای سلطه اقلیت بر اکثریت، البته ارزشی درخور است. سرچشمه مدح و ثنا شاید هینجا باشد. </span></div> </dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">اما چرا بحث رسانه‌ها در کشورمان این قدر داغ است؟ رسانه در چهارچوب تعریف شده کنونی، ابزاری در خدمت حفظ وضع موجود است. نگاهی به رسانه‌های فراگیر جهانی دلیل کافی بر این مدعاست. علت اصلی سرشاخ بودن رسانه‌ها با حاکمیت ایران نیز سرشاخ بودن حاکمیت ایران با نظم جهانی است و نه چیز دیگر.</span></div> </dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">به طبع منکر خدمات و امکانات بالقوه رسانه نیستم، ولی شناخت واقعبینانه نقش آن در جمله‌پردازی‌های رمانتیک و گمراه کننده ممکن نیست. شاید از همین روی است که "شرافت و اخلاق" نیز در زندگی عملی (و نه نظری) رسانه‌ها نقش اصلی را بازی نمی‌کند!</span></div> </dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">فکر می‌کنم از چنین نظرگاهی بتوانیم با واقع‌بینی بیشتری رسانه مشایی و آینده آن را تخمین بزنیم تا با گز کردن با متراژ شرافت و صداقت.</span></div></dd><dt><br /></dt><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">2- مسئله این است که با کار کردن در روزنامه رحیم مشایی دنیا به آخر نمی‌رسد! فوقش -در بدترین حالت- یک سری روزنامه نویس "همه‌چی‌گوی هیچ‌چی‌نگو" چون مسعود بهنود پرورش می‌یابند. بهنود هم در سال‌هایی که مردم را به جرم خواندن یک کتاب در این مملکت دستبند قپانی می‌زدند، روزنامه‌نگار و گزارشگر رسمی و ویژه رسانه‌های دولتی رژیم شاه بود! حالا اگر این‌ دوستان هم به خوبی بهنود بندبازی بلد باشند، چند دهه دوام می‌آورند و در غیر این صورت نانی درمیآورند و بعد بازنشسته می‌شوند و می‌نشینند در پارک‌ها به روزنامه خواندن. </span></div> </dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">اشتباه نشود، من منکر ضرر و زیان‌ها نیستم، اما بهتر است واقعیت بیرونی را بدون آراستن به سلیقه بیان کنیم.</span></div> </dd><dd> <div>چون<span style="font-family:Tahoma;"> نکته جالب مسئله همین‌جاست که چه بسا بعضی از مخالفان همکاری با مشایی، خود از طرفداران پروپاقرص بهنود ‌باشند! با توجه به همین‌ها می‌گویم دقت و دورنمای درستی ندارند و انتخابشان نه از روی آگاهی، بلکه (کمی) هم از روی توهم هست.</span></div> </dd><dt><br /></dt><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">3- مشکل دیگر چیست؟ در صورتی که قبول کنیم عدم همکاری موجب افت کیفیت رسانه‌های دولتی ‌شود،‌ و با توجه به این که رسانه‌های اصلاحطلب و منتقد نیز همه درشان تخته شده است، این وضعیت بازار رسانه‌های خارجی را رونق بیشتری خواهد ‌داد. </span></div> </dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">فکر می‌کنم نفوذ بیشتر (بخصوص) رسانه‌های دولتی کشورهای معاند چون بی‌بی‌سی و صدای آمریکا، عواقب و خطراتش برای منافع ملی کشور سنگین‌تر و غیرقابل جبران‌تر باشد.</span></div></dd></dl> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">نتیجه: "رسانه‌چی" نه پارتیزان است و نه (لزوما) غلام حلقه به گوش قدرت. اما نقش و کارکردی بسیار پراهمیت در جامعه دارد. "شریک" قدرت شدن، او را از ایفای وظیفه بازمی‌دارد، اما نگاه منزه‌طلبانه در این حرفه نیز چه بسا موجب گمراهی و بازماندن از ایفای نقش ‌شود.</span></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4076149609347936422?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-79451066870455664912011-04-05T11:22:00.003+04:302011-04-05T18:28:23.333+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style="font-family:Tahoma;">شاعر نوشته‌هایش را چون دیرکی </span> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">زیر طاق واقعیت‌هایش می‌گذارد</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> روزنه‌های کوران را می‌بندد</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">زمان را نگه می‌دارد</span></div><span style="font-family:Tahoma;"> </span><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;">و می‌نویسد<br /><br /></span></span></div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">در ستیز با فروپاشی<br /></span><span style="font-family:Tahoma;">شاعر </span><span style="font-family:Tahoma;">سیاچادر خویش را علم ‌کرده</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">زیر خیمه‌ی گذشته‌</span><span style="font-family:Tahoma;"> نشسته</span><br /><span style="font-family:Tahoma;">بر کف سفید رویاهایش<br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">و </span><span style="font-family:Tahoma;">می‌نویسد</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7945106687045566491?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-54659292453293208902011-04-04T13:18:00.004+04:302011-04-04T14:18:52.625+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">همه جای دنیا مخالفان انرژی هسته‌ای تظاهرات می‌کنند، مردم را بسیج می‌کنند، آگاهی می‌بخشند... فقط توی این مملکت خراب شده است که نامه می‌نویسند به سازمان ملل و چه می‌دانم به اتحادیه اروپا و خدا می‌داند به کدام مرجع قلدر گردن کلفت خارجی، که ما مخالف انرژی اتمی در ایران هستیم. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">چنین اپوزیسیونی بیشتر از نظام جمهوری اسلامی مردم را از موازنه قدرت کنار می‌گذارد. بیشتر از خود حکومت مردم را خلع ید می‌کند. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">برای چندرغاز پولی که می‌گیرند، یا به طمع استادی فلان کرسی دانشگاه، فلان جایزه و یا بهمان دکتری افتخاری...</span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />دوروبرتان را نگاه کنید! همین فرانسه‌ی مهد آزادی چطور خودش را جر داد تا به انرژی هسته‌ای دست یابد؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من به عنوان فرد، مخالف تکنولوژی اتمی هستم. اما این قدر حواسم جمع است که بدانم همین فردا چنانچه اداره کشور را به دستم بدهند، در این جهانی که هست و در این نظم جهانی که موجود است، چاره‌ای جز تلاش برای دست یابی به این تکنولوژی نخواهم داشت.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این‌ گونه مخالفت‌ها و موافقت‌ها ارزش‌های اخلاقی مطلق نیستند که در همه جا و همه حالت جواب بدهند. اگر وظیفه من در اپوزیسیون، در مقام فردی غیردولتی و یا فعالی اجتماعی، مخالفت با انرژی هسته‌ای است، فقط با هدف آگاهی بخشی و ارتقا سطح خودآگاهی مردم به وضعیت انرژی است، به وضعیت محیط زیست است.<br /></span><span style="font-family:Tahoma;">نه این که همسنگر قدرت‌های سلطه‌طلبی بشویم که در صدد غارت منابع طبیعی و انسانی این آب خاک هستند! که آهای، بیایید، ما مخالف انرژی اتمی هستیم, بیایید نجاتمان بدهید!<br /></span><span style="font-family:Tahoma;"><br /></span><span style="font-family:Tahoma;">ایده‌آل</span><span style="font-family:Tahoma;"> </span><span style="font-family:Tahoma;">بدون شک </span><span style="font-family:Tahoma;">رسیدن به جامعه‌ای</span><span style="font-family:Tahoma;"> </span><span style="font-family:Tahoma;">است که در آن از انرژی‌های بی‌خطر و ماندگار</span><span style="font-family:Tahoma;"> استفاده بهینه</span><span style="font-family:Tahoma;"> می‌شود، اما مهمتر از آن (و در درجه نخست) هدف </span><span style="font-family:Tahoma;"> آوردن </span><span style="font-family:Tahoma;">مولفه مردم به موازنه قدرت است، که بدون حضور آن‌ها به هیچ هدف مردمی نمی‌توان دست یافت. </span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-5465929245329320890?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-72436922058102748512011-04-03T11:56:00.001+04:302011-04-03T12:04:03.422+04:30<div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">سرما خوردم و هر دوساعت آب نمک غرغره می‌کنم. صداش دقیقا مثل اسمش. توی مترجم گوگل نگاه کردم. جالبه، گویا همه دنیا اسم این کار را از روی صداش برداشتن. همه جا بجز چین که شاید اونجا جور دیگه غرغره می‌کنن. راستش خیلی حالش نیست همه زبان‌ها را پیدا کنم، فعلا این چندتا:<br />آفریقایی= Gorrelmiddel <br />انگلیسی=Gargle<br />آلبانیایی=Gargarë<br />عربی=الغرغرة<br />ارمنی=(Ողողել (Voghoghel</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">آذربایجانی=Qarqara<br />بلغاری=(Гаргара (Gargara</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">چینی=(漱口 (Shù kǒu<br />دانمارکی Gurgle<br />فنلاندی Kurlata<br />فرانسوی Gargarisme<br />آلمانی=Gurgeln <br />یونانی Γαργάρα (Gargára) <br />هاییتی Gagari<br />و....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7243692205810274851?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-55657203600425655122011-04-02T22:23:00.004+04:302011-04-03T12:16:42.807+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">هیچ آدم منصفی که غرض و مرضی نداشته باشه، نمیاد بهترین (مهمترین) دستاورد جهان مجازی، یعنی امکان "مشارکت مستقیم" توده‌ها رو ملغی کنه. اغلب اصحاب قدرت هستن که این کار رو می‌کنن و فقط یک دلیل واسه کارشون دارن: اعمال سلیقه! تصمیم گیری بجای مردم!</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جشنواره - یا مسابقه یا هرچیزی که شما اسمش رو میذاری- در فضای مجازی به شیوه‌ متفاوتی اجرا می‌شه، چرا که شرایط و امکانات این فضا متفاوته. شما می‌تونی از یونان باستان شروع کنی و فکت بیاری تا امروز، ولی مسئله چیز دیگه‌اس: هیچ ضرورتی نداره جهان مجازی از محدودیت‌های تاریخی تبعیت کنه. نبایست اونا را به عنوان اصول بی‌بروبرگرد بگیریم. اتفاقا عکسش درسته، تجربه‌هایی که اینجا کسب می‌شه باید بر دنیای واقعی تاثیر بذاره. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حالا چه لزومی داره نقص‌ها و محدودیت‌ها موجود رو سرمشق کنیم؟ </span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اگر به هر دلیلی مایل به برگزاری مسابقه‌، جشنواره‌ای یا هرچیز دیگه وبلاگی در دنیای مجازی هستیم، منطق و طبیعت این دنیا (این فضا) حکم می‌کنه با روش دمکراسی مستقیم انجام بگیره. برای انتخاب وبلاگ احتیاجی به کارشناس وبلاگ نداریم! کارشناسا می‌تونن برا خودشون تحقیق کنن و نتایج رو ـدر حوزه سیاست، علوم اجتماعی، ادبیات، روانشناسی و یا هر رشته‌ دیگه‌ای- منتشر کنن.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">اما وقتی مردم رو به رای گیری در این جهان مجازی دعوت می‌کنین، لطف کرده و براشون نقش خبرگان رو بازی نکنین! اجازه بدین لااقل در این فضا خودشون باشن، "بالغ" باشن و به طور مستقیم انتخاب کنن. نه که به برگزیدگانی که شما "صلاح" ‌دونستین رای بدن.</span> </div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یعنی واقعا همینقد که اسمشو عوض کنیم دیگه مسئله حله؟ برگزارکننده‌های آلمانی‌ جار می‌زنن مسابقه است. می‌گن بیاین هر بیست چهار ساعت یه بار رای بدین تا وبلاگ مورد علاقه‌تون برنده بشه، شما می‌گی نه، جشنواره‌اس؟</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">تازه از کی جشنواره سینمایی، - اونم سینما که بیشتر از هر هنری دستش تو کاسه قدرته و حکومت همیشه یک پای ثابت این صنعته - (یا هر جشنواره‌ دیگه‌ای) الگوی جهان مجازی شده؟ اگه قرار باشه معیارهای بیرون رو برای دنیای مجازی بکار ببندیم که کار زاره! همه گناهکار و مجرم از آب درمیایم.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">و ما که (به حق) از حکومت خودی ایراد می‌گیریم چکار بکنه و چکار نکنه، چرا بایس یک دفعه لالمونی بگیریم؟ یه کلمه نگی آقای دویچه وله، این مسابقه وبلاگی شما درست نیس! عادلانه نیس! باید با رای مستقیم انتخاب بکنیم؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یعنی همین قد که خودت تو لیست کاندیداها باشی دلیل کافیه واسه غسل تعمید و بخشش و اغماض؟</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">همیشه همینه. وقتی اشیا و اجسام یا رویدادها و مسائل رو اونطوری اسم می‌ذاریم که به نفعمونه، اغلب درک نمی‌کنیم چرا اونی که این جوری بهش ظلم ‌شده و به نفعش نیست، اونی که این جوری حذف می‌شه و دیده نمی‌شه، چرا این قدر خشمگین می‌شه. تا خودمون جای اون کس نباشیم نمی‌بینیم... </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حالا با این حساب داخلی‌ها هم می‌توننن بگن آقا، مال ما هم جشنواره بوده! جشنواره وبلاگ های فیلتر نشده. </span><span style="font-family:Tahoma;">یا اصلا توی هر چیز دیگر و در هر زمینه‌ای، اگه شما ماست مالی بلدی اونا هم بلدن. همه بلدن. </span><span style="font-family:Tahoma;">این جوریه که می‌شیم ملت ماست‌مالی. ملت عبارت پردازی. راست‌گویی می‌شه بی‌بصیرتی. دلسوزی می‌شه فتنه...</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">" وای به حال اپوزیسیونی که از لحاظ اخلاقی ببازه." فکر کنم این جمله (نقل به مفهوم) از حرف‌های میرحسین باشه.<br /><br /></span></div><div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">مرتبط: صورت مسئله جشنواره دویچه وله</span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><a href="http://divanesara2.blogspot.com/2011/04/blog-post.html">http://divanesara2.blogspot.com/2011/04/blog-post.html</a></span></div></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-5565720360042565512?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-90857329776308413072011-04-02T20:36:00.002+04:302011-04-02T20:47:28.358+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><strong>سفيكسيم</strong><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">18-19 سالم بود كه با علي٬ دوست و هم‌خانه‌ي آن دورانم٬ خانم بلند كرديم. ما كه نه٬ او ما را بلند كرد.<br />آن زمان كمي بالاتر از سه‌راه ضرابخانه يك داروخانه‌ي شبانه‌روزي داشت كه الان تعطيل شده است. آخر شب بود. رفته بوديم دارويي چيزي بخريم. ايستاده بود منتظر ماشين. بيرون كه آمديم٬ آمد جلو كه تا فلان‌جا برسانيمش. بعد كه در ماشين جا خوش كرد٬ سرصحبت باز كرد كه شما دو تا جوان چه مي‌كنيد و چرا خوش نمي‌گذرانيد و اين حرف‌ها. آخرش هم گذاشت در كاسه‌مان كه يكي-دو ساعتي وقت دارد و قيمتش را هم گفت كه منصفانه بود. گفت به‌مان تخفيف دانشجويي داده است. شب تاريك و سنگستان و ما مست. دو دانشجوي تشنه٬ خورده بوديم به پست يكي كه خودش پيشنهادش را داده بود و تخفيف دانشجويي هم مي‌داد. سر خر را كج كرديم به سمت خانه.<br />اول در ماشين كه گفت اسمش مريم است. بعد در خانه بروز داد سرِ كار سهيلا صدايش مي‌كنند. كارش چه بود. در درمانگاه نمي‌دانم كجا٬ تزريقاتچي بود. آمپول مي‌زد٬ سرم قطع و وصل مي‌كرد. پانسمان مي‌كرد و همين كارها. به شوخي درآمد كه روزها ما مردم را آمپول مي‌زنيم و شب‌ها مردم ما را؛ كه من و علي گرخيديم. بچه بوديم. يكهو انگار حماقتمان آمده بود جلوي چشممان. نصفه‌شبي يكي را كه خودش پيشنهاد داده بود و تخفيف دانشجويي هم مي‌داد٬ آورده بوديم خانه. اين كه روزها آمپول مي‌زند٬ از كجا معلوم شب‌ها هم نزند؟ اين را علي گفت. اصلن از كجا معلوم خودش مرضي چيزي نداشته باشد. هر دومان ترسيده بوديم. به تكاپو افتاديم كه قضيه را منتفي كنيم و بفرستيمش برود. ‌من‌من كرديم و بهانه آورديم كه امشب آمادگي‌ش را نداريم و باشد براي يك شب ديگر. گفتيم بابت وقتي كه ازش گرفته‌ايم٬ پول را تقديمش مي‌كنيم كه مغبون نشود. ناراحت شد كه اين‌جوري پولش حلال نيست و او كاري نكرده كه بخواهد پول بگيرد. گير داد كه بايد حتمن خدمات بدهد. ما هم گفتيم راضي هستيم به دادنش و از شير مادر برش حلال‌تر است. توي دلمان هم خداخدا مي‌كرديم كه زودتر برود. زير بار نمي‌رفت كه كاري‌نكرده پولي بگيرد. از ما اصرار و از او انكار. آخرش گير داد كه آن آمپول سفيكسيم را بياوريد بزنم تا پولي كه مي‌گيرم حلالم شود. آمپول براي من بود كه آن زمان‌ها سينوزيت حاد داشتم. از داروخانه كه آمده بوديم بيرون دستمان ديده بود. يقين حاصل شد برايمان كه اين تا امشب ما را آمپول نزند٬ دست‌بردار نيست. افتاديم به چه‌كنم چه‌كنم. علي مورمور كرد زير گوشم كه تو كه مي‌خواستي اين آمپول را فردا بزني. بگذار بزند و برود؛ يكي به نفع تو كه ديگر پول تزريقاتي نمي‌دهي. قول داد چهارچشمي كنار دست زنك بايستد كه دست از پا خطا نكند. آمپول ديگري نزند٬ كار ديگري نكند. فداكاري كردم و دراز كشيدم كه آمپول بزند.<br />آمپولش را كه زد٬ علي برايش چاي آورد. توي سيني چاي هم پاكتي گذاشته بود كه اجرتش در آن بود. موقع تعارف چاي اشاره‌اي به پاكت كرد و گفت ناقابل است. يعني در زندگي‌مان به كسي اين‌قدر احترام نگذاشته بوديم ما دو نفر.<br />قبل رفتن شماره‌اش را داد كه اگر كار تزريقاتي‌اي٬ پانسماني٬ نگهداري مريض در خانه‌اي چيزي داشتيم باهاش تماس بگيريم. باز هم از همان شوخي‌هاي ناجورش كرد كه اگر آمپول هم خواستيد بزنيد خبرم كنيد. چشمكي هم به من زد كه يعني تو مي‌داني چه مي‌گويم. و رفت.<br />از حق نگذريم٬ سينوزيتم نسبت به آن زمان خيلي بهتر شده است. گمانم از بعد همان سفيكسيم رو به بهبود گذاشت. دستش انگار شفا بود بنده‌ي خدا.<br /><br />اولين و آخرين بارم بود. علي هم به گمانم.<br /><a href="http://gaahak.blogspot.com/2011/03/blog-post_30.html"><span style="font-size:85%;">http://gaahak.blogspot.com/2011/03/blog-post_30.html</span></a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-9085732977630841307?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-76435112500804438452011-04-01T09:25:00.002+04:302011-04-01T11:33:02.963+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong></strong>...بی‌توجهی به رقابت ایده‌ها و محتواها/ و تبدیل این مسابقه به ابزاری برای دفاع از زبان فارسی/ یا جدال علیه کینه و دشمنی نظام‌مند جمهوری اسلامی نسبت به اینترنت٬ ما را که هر کدام آدم دیگری هستیم و برای استقلال خود ارزش قایل‌ایم٬ موقتا به اعضای یک "ارتش سایبری" تبدیل می‌کند٬ که چیزهایی نظیر «محتوا» و «ایده» نزد آن‌ها اصولا بی‌معنی‌است.<br />رقیب این هم‌وطن فارسی‌زبان کیست؟ آیا ممکن است او شایسته‌تر یا لایق‌تر از وحید نیک‌خو باشد؟ این مرد عربی که از وحید نیک‌خو جلو افتاده است٬ چکار می‌کند٬ چه می‌نویسد٬ آیا برای حرکت به سوی جهانی بهتر٬ فعالیت‌های این مرد عرب ارزشمندتر است یا فعالیت وحید نیک‌خو؟<br />این سؤال را از اعضای یک چنین ارتشی نمی‌توان پرسید. آن‌ها به این کارها کار ندارند. یک چیز بیشتر در کله آن‌ها نیست: چکار کنیم که کاندید فارسی زبان ایرانی رأی بیاورد!<br />در صورتی که واضح است که آن‌چه به تقویت و «دفاع» نیازدارد٬ نه «اعتبار زبان فارسی»٬ بلکه استقلال رأی کاربران است. آشکار است که اگر بایستی که کاربران را به رفتاری فراخواند٬ بهتر است آن‌ها را به تأمل در محتواها و مراجعه به فکر فراخواند٬ تا به شرکت در کارزاری حیثیتی که در صورت تکرار ممکن است به الگوی رفتاری تبدیل شود که ناهنجار است.<br />اگر ملت‌های دیگر هم بخواهند مانند «ما» ایرانی‌ها فکر و عمل کنند٬ اصولا برگزاری این نوع مسابقات معنای خود را از دست می‌دهد٬ زیرا در چنین صورتی می‌شود جایزه را یک‌سال درمیان به یک چینی و سال بعد به یک هندی داد. ...<br />­- چطور کشورهای اروپایی توی این مسابقه نیستند؟ این‌ها که تقریبا همه از جهان سوم بودند!<br />­- این منطقی‌ست. مسائل حقوق‌بشری در "جهان سوم" حادتر هستند. اما در وب آلمانی‌زبان فعالان حقوق‌بشری٬ و گروه‌های صلح‌طلب٬ انسان‌دوستان یهودی/فلسطینی که در راه رسیدن به هم‌زیستی مسالمت‌آمیز تلاش می‌کنند هستند.<br />اگر می‌بینید ساکنان غزه در بازداشتگاه‌هایی زندانی شده‌اند که برخی از آزادی‌خواهان و شخصیت‌های جهانی آن را با بازداشتگاه‌های نازی‌ها مقایسه کرده‌اند٬ اما در این مسابقه از وبسایت انجمن‌ها و گروه‌هایی که برای اجازه ورود داروی کودکان به غزه فعالیت می‌کنند٬ خبری نیست٬ به این خاطر است که هیچ‌کدام از آلمانی‌هایی که در دویچه‌وله کار می‌کنند٬ از شغل خود سیر نشده است که یکی از این گروه‌ها را پیشنهاد کند.<br /><br />متن کامل مقاله خواندنی «مانی ب» را اینجا می‌یابید:</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">سوار موج آلمانی <a href="http://4divari-mani2.blogspot.com/2011/03/blog-post_31.html">http://4divari-mani2.blogspot.com/2011/03/blog-post_31.html</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7643511250080443845?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-39564423450038030272011-03-31T23:56:00.007+04:302011-04-01T11:03:55.328+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight: bold;">روزنامه نگار مرده شور نیست، هست؟</span><br />خب گویا بحثی که در <a href="http://pardeh.blogspot.com/2011/03/blog-post_31.html">پست قبلی</a> آوردم اصلش از اینجا شروع شده بود. یعنی در واقع این شماره یک است و آن شماره دو.<br />اوضاع پیچیده شده. دیگه نمی‌شه با یک سری پیش‌فرض‌های اخلاقی همه چیز رو تعیین کرد. خیلی از قطب‌نماها دیگه جواب نمی‌دن.<br />این گزاره درست بود؟ آره، ‌ولی در عین حال اوضاع خیلی روشن شده‌، چرا که جبهه‌های سیاسی هر روز به روشنی بیشتر در برابر هم مرزبندی کرده‌اند. روشن بودن مرزها، انتخاب را برای ما راحت‌تر می‌کنه. این هم گزاره درستی است.<br />در واقع پیچیدگی و یا سادگی بستگی به این داره که از کجا به قضیه نگاه کنیم و چه معیارهایی برای اتخاذ تصمیم بکار ببریم.<br />به طور نمونه در گفتگوی زیر که باز از گوگل‌ریدر این جا کپی شده، به نظر می‌رسه هر دو طرف درست می‌گن. حالا سوالی ممکن است این "پات" را بهم بزنه. برای این کار باید افق دید را کمی وسیع‌تر کرد. به طور نمونه پرسید: چطور کار کردن برای بی‌بی‌سی خیانت حساب نمی‌شه ولی برای رحیم مشایی می‌شه؟ نقطه اتکایِ اهرمِ این استدلال کجاست؟<br />این جا چقدر احساسات و چقدر عقل در تعیین خط قرمزها موثر است؟ چقدر پیچیدگی موجود موجب دشواری در اتخاد تصمیم است؟ و چه مقدار از دشواری معلولش نداشتن معیارهای درست و واقعی است؟<br /><br /><br />Mar 26, 2011<br /><strong>حرامزاده های بی شرف</strong></span></div> <dl dir="rtl"><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;"><strong>یادداشت مشارکت گذار: </strong></span></div></dd><dd> <div><span style="font-family:Tahoma;">فک کنم این جور فحش دادن درست نباشه. فرقی بین این نگاه و نگاهی که می گه هر کی با بی بی سی مصاحبه کنه جاسوسه، هست؟ فرقی بین این نگاه و نگاه کسانی‌ که آدم‌ها رو به جرم مصاحبه با رادیو فردا زندانی کردند هست؟ استدلال روزنامه‌نگار مرده‌شوره خیلی توجیه چرندیه و کسی که خودش رو پشت این توجیه قایم می‌کنه جای دفاع نداره. ولی تا وقتی این روزنامه درنیومده، خط مشی‌ اون مشخص نیست، معلوم نیست می‌خواد توش چه مطالبی چاپ بشه، می‌شه قضاوت کرد و به آدم‌‌هایی که می‌خوان باهاش کار کنن، قبل از شروع کار گفت بی‌شرف؟‌ اگه با این استدلال که چون روزنامه مال مشائیه نباید در اون کار کرد، همه‌ی دستگاه‌های دولتی باید تعطیل بشن و تمام کارکنای دولت رو متهم به دست داشتن تو جنایت کنیم. یعنی همه چیز تعطیل بشه چون زیر نظر دولته. یعنی هر کسی مطابق عقیده و نظر شما کار نکرد خائنه و این خیلی نگاه بد و خطرناکیه. این همون نگاهیه که سی و سه ساله جمهوری اسلامی به مخالفاش داره. قبل از اینکه اجازه بده بهتون حرف بزنید و گوش بده که چی دارید می‌گید بهتون انگ می‌زنه. روزنامه هنوز درنیومده و به صرف اینکه مشایی داره پولش رو می‌ده نمی‌شه فهمید خط مشی‌ اون چیه (چون ظاهرن جز مشایی، سردبیر و بقیه‌ی اعضای تحریریه از اینطرفی‌ها هستن). اگه شما با منطق اثبات می‌کردی که چرا کار کردن در روزنامه ی مشایی درست نیست نیاز به این فحاشی‌ها نبود.</span></div></dd></dl> <span style="font-family:Tahoma;"> </span> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>نوشته:</strong></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من نه در دانشکده خبر که چهار سال درس خواندم که در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها در درس ویراستاری و مدیریت اخبار دانشجوی « قندی » بودم. قندی می گفت ما روزنامه نگارها کارمان این است. باید هر جا که بهمان پیشنهاد کار می دهند قبول کنیم و کارمان را بکنیم. در تمامی این سال ها که کار کرده ام (حدود ده سال) با این ماجرای ما روزنامه نگارها مرده شوریم و مرده می شوریم و کاری به شخص مرده نداریم روبه رو شده ام. کم نبوده چنین تفکری در جهان آدم هایی که می شناختم. خود قندی می گفت این جمله ما روزنامه نگارها مرده شوریم حرف او نیست. من نمی دانم این حرف از کجا می آید. ریشه اش کجاست، ابداعش از کیست. در نهایت نگاه کنید چه حقارتی موج می زند در سرتاسر این جمله و همین یک صحبت. می خواهم بگویم که دارم سعی می کنم صادق و بی کینه حرف بزنم. من آدم شعار نیستم. دیگر به اندازه گذشته نوجوانی ام حرف از آرمان و آرزو نمی زنم. دیگر به آن تندی و صراحت که به دوستان عجولم در راه بی بی سی و رسانه های دیگر پیشنهاد می کردم کمی آرام بگیرند و لااقل پای همدیگر را لگد نکنند، نمی توانم درباره انتخاب های حرفه ای آدم ها اظهار نظر کنم. شرایط تغییر کرده و حرف زدن آسان نیست. جای آدم های دیگر بودن سخت است. اما شما به من بگویید ما مرده شوریم و می خواهیم برویم روزنامه تازه تاسیس مشایی کار کنیم. من به شما می گویم تف تو رویتان. مرده شور باشید اما پفیوز و نان به نرخ روز خور نباشید. مرده شور باشید ولی شرف داشته باشید. این چندرغازها و ایستادن در جایگاه های حقیر نشریات حقیر، موج سواری در جریان از دست رفته روزنامه نگاری کساد احمدی نژادی هنر نیست. من مدت هاست که می ترسم از روبه رو شدن و سینه به سینه شدن با آدم های این حوالی. از دیوارهای شکسته و سگ های هار و سلیطه های (مذکر و مونث)حاضر جواب و وحشی و حق به جانب. می دانم این حرف ها و گفتن ها میخی ست به دیوار ضخیم و محکم نان به نرخ روز خوری و بی شرفی و بی مسئولیتی. کاری نیست. به کار نمی آید. اما یک زمانه ای ست که میدان ما چیزی شبیه جنگ است. نبرد خونین تن به تن است. موضع گیری در برابر جنایت است. اینجا دیگر شاید وظیفه من نوشتن همین چند خط باشد. تقدیم به آن ها که در قلم و اندیشه مزدورند. آن ها که بسیار کمتر از بسیاری دیگر از روزنامه نگاران حقیقی و اهالی خانه نشین اندیشه و قلم محتاجند. نایستید پشت منطق روزنامه نگار جماعت، مرده شور است؛ شمایی که شرف ندارید.<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br /><br /><strong>نظرات خوانندگان:</strong><br /><br />- لایک به نوت Mar 26, 2011<br /><br />- مطمئنا فحش ها خیلی آب نکشیده اند (لقب حرامزده‌ی بی‌شرف رو من یکی به صاحب این روزنامه هم نمی‌دم) ولی به نظرم این استدلال هم که اول روزنامه دربیاد و ما ببینیم خط مشی‌اش چیه و بعد درباره اش قضاوت کنیم، خیلی ساده انگارانه هست. ‏ Mar 26, 2011<br /><br />- به نظرم دیر نمی شه برا فحش دادن و قضاوت. آدم با خیال راحت فحش می ده Mar 26, 2011<br /><br />- فحش رو باهاس تازه داد! داغ داغ! دیر شه از دهن می‌افته! Mar 26, 2011<br /><br />- یه مسئله‌ای هست. فرض کنین که اون‌موقعی که دور اول احمدی‌نژاد کاندید ریاست‌جمهوری شده بود، شما هیچ اطلاعی از بک‌گراندش نداشتی، از روی کسایی که طرفداریش رو می‌کنن نمی‌شد تشخیص داد که قراره چی بشه؟<br /><br />البته مشایی کلاً یه مقدار موجود غریبیه فک کنم :-? Mar 26, 2011<br /><br />- ربطش رو نمی فهمم<br />اونجا قرار بود انتخاب کنی<br />اینجا قراره قضاوت کنی راجبه یه سری آدم دیگه‌ی بی ربط به این جریان Mar 26, 2011<br /><br />- فرض کن که اون موقع احمدی‌نژاد قرار بود روزنامه بزنه. شما قرار بود در مورد خروجی روزنامه پیش‌بینی کنی.<br /><br />اون‌موقع احمدی‌نژاد می‌گفت به لباس جوونا کاری نداره، ولی همه‌ی کسایی که طرفدارش بودن به لباس جوونا کار داشتن. نتیجه هم این شد. یعنی حتی اگه فرض کنیم واقعاً براش مهم نبوده، اون ترجیح‌ش اینه که نظر «بسیجی‌ها» یا «آبادگارانی‌ها» رو جلب کنه تا نظر من رو مثلاً. در مورد روزنامه هم می‌شه همین‌طور فک کرد. یعنی در نهایت روزنامه‌ای که می‌زد هم در راستای عقاید خودش و طرفداراش پیش می‌رفت. (حالا البته اداره‌ی روزنامه خیلی کوچیک‌تر از اداره‌ی کشوره و مسئول یه روزنامه خیلی دست‌ش بازتره به نسبت رئیس‌جمهور که باید دم کلی آدم دیگه رو هم ببینه برا این‌که یه غلطی بکنه) Mar 26, 2011<br /><br />- شاید با محتوی موافق بودم، اما با لحن نه<br />این بی شرف و مزدور و نون به نرخ روز خوندن از کجا می آد ؟؟<br />باور کنید نمی شه هر کسی رو خیلی راحت به مزدور بودن متهم کرد. به نون به نرخ روز خوری Mar 26, 2011<br /><br />- @ ... بی ربط به کدوم جریان؟ Mar 26, 2011<br /><br />- شما فکر می کنی خط مشی یه نفر مثِ مشایی چیه؟ Mar 27, 2011<br /><br />- ...، ادای آدمای بی خبر رو درنیار. ادای آدم های غیر مطلعی که باید منتظر باشن و بعد قضاوت کنن رو هم. مطمئنم که خبر داری آدم های اینوری ای هستن که با اونوری ها کار می کنن. در تمام دوران ها، آدم های اینوری ای هستن که با آدم های اونوری کار می کنن! این هم دلیلش این نیست که اعتقادات آنوری ها یا سبک زندگی شون رو قبول دارن. دلیلش اینه که قراره جایی کار کنن که حقوق پایه 800 هزار تومن برای یه خبرنگار در شرایط فعلی آی دهنشون رو ر میندازه عزیزم. و این آدما دقیقن خودشون رو پشت منطق ما حرفه ای هستیم قایم می کنن. شکر خدا که لااقل با این استدلال موافق نیستی. ...، می دونی دلیل این که نمی تونی موافق این نوشته دقیقن با همین موضع گیری صریح باشی چیه ...؟ چون میترسی. از اینکه آدم های شناس زیادی توشونه. آدم هایی که سال ها باهاشون کار کردی. که اسمشون جزو لایک زننده همین نوته ... جان. فاسد شدن آسونه .... برای رسیدن به این نتیجه گیری مجبور نیستی منتظر باشی عزیزم، باید شجاع باشی. انتخاب با توئه اینکه به نظرت مشایی سورت آف حرومزاده هست یا نه. اما لقب نون به نرخ روز خوری چیزی است شایسته و بایسته این افراد. هر کسی خلاف نظر من بود خائن نیست اما هر کسی در صف جنایت «علنی» ایستاد، خائنه. این موضع گیری پس اگه اینطوره همه مملکت تعطیل شه چون مردم نباید برای دولت کار کنن هم کودکانه است. کلن از تو بعیده. کارمند اداره برق با روزنامه نگاری که کارش اشاعه یک تفکر و اندیشه است و قراره با قلمش از تفکر صاحب رسانه ش دفاع کنه، با کارمند اداره برق یکیه مثلن؟ یک موضع گیری کاملن کودکانه هم اینه که این یادداشت تند و احساساتیه. خب باشه. من عاشق یادداشت های تند آدمام. از نوشته های هیجانی خوشم میاد. بعضی ها دوست ندارن می دونم. ولی من خنده م میگیره برای کار نکردن در صف احمدی نژاد و مشایی «استدلال» کنم! بیا یه هایلند بریم :) Mar 27, 2011<br /><br />- like be balaii Mar 27, 2011<br /><br />- ینی دوییدم برم ببینم کیا لایک زدن Mar 27, 2011<br /><br />- چیزی هم دستگیرت شد، ...؟ Mar 27, 2011<br /><br />- نه همه شغلاشون بیربط بود Mar 27, 2011<br /><br />- خوب دقت نکردی Mar 27, 2011<br /><br />- ...، اگه این روزنامه دراومده باشه و خط و ربطش اونوری باشه من این نگاه تو رو اگرچه قبول ندارم همچنان، ولی اعتراضی هم نمی‌کنم. من وقتی اعتراض می کنم که تو صبر نمی کنی این روزنامه دربیاد و بدون اینکه مدرکی دستت باشه به خودت اجازه می‌دی با فحاشی یک عده رو محکوم کنی. آیا تمام آدم‌هایی که قراره با این روزنامه کار کنن با اونوریا بودن و قلمشون رو فروختن؟‌ نگاه فله‌ای تو غیرمنصفانه‌س. ظاهرن روزنامه غیرسیاسی و کاملن هنریه. تحریریه هم اکثرن از اینوریا هستن. کی می‌تونه با قطعیت بگه این روزنامه کدوم‌وری خواهد بود؟‌ برای همین من مثال کارمند دولت رو می‌زنم. می‌گم اینکه بالقوه یکی بخواد با یک جایی کار کنه نمی‌شه متهمش کرد. اگر به قول شما قلمش رو فروخت اونوقت براش دادگاه تشکیل بدیم. من کسی رو هم که داره با فارس یا صداوسیما کار می‌کنه و خبر دروغ نمی‌نویسه به صرف اینکه داره با فارس و صداسیما کار می‌کنه متهم نمی‌کنم. من کسی که برای صداوسیما سریال می‌سازه متهم نمی‌کنم. کار خودش رو داره سالم انجام می‌ده. حالا هرجایی که می‌خواد باشه. موضع‌گیری من و تو ربطی به شجاعت نداره. فحش دادن شجاعت نمی‌خواد. چون نه تو یک طرف وایسادی و یه جماعت روبروت، نه من.<br />من از کل حرفای تو بوی غرض شخصی به دماغم می‌خوره. توی این شرایط هر چیزی می‌تونه خودش رو پشت اسم لذیذ مبارزه، جنگ با خائنان و فلان پنهان کنه و بقیه رو احساساتی کنه. راحت می‌شه از این آب ماهی گرفت. راحت هم می‌شه به آدما گفت جانی. دیگه دادگا می‌خوایم چی‌کار. Mar 27, 2011<br /><br />- چرند. داری چرند میگی .... همچنان که یه عمره نشستی اینجا روی نوشته های دیگران برچسب چرند میزنی. اینکه یه آدمی رو متهم کنی به غرض ورزی شخصی، کاملن غیرمنصفانه است. متاسفانه مسیر حرف زدن رو بستی و کار درستی نبود. ولی شهامت به خرج بده و بگو منظورت از غرض ورزی شخصی چیه؟ Mar 27, 2011<br /><br />- همین که می گی برید ببینید کیا این مطلب رو لایک زدن به نظرم یعنی غرض شخصی. Mar 27, 2011<br /><br />- چرت. داری چرت میگی .... طفره نرو. حرفی که در گوشی بهت گفتن رو بگو. Mar 27, 2011<br /><br />- یعنی چی. دارم براساس حرفای خودت می گم. آدما رو کنجاو کردی که یکی از خائنین و جانی ها بین کسائیه که این نت رو لایک زدن. اعتراف گیریه مگه. Mar 27, 2011<br /><br />- بنده به عنوان اولین لایک زننده به این نوت، از هر گونه همکاری با دار و دسته حکومتی و مشایی اعلام برائت می کنم!‏<br />با این حال همچنان با نویسنده نوت موافقم Mar 27, 2011<br /><br />- آدما رو کنجکاو کردی؟! دو سه تا از کامنت گذارهات با لحن نمکی همیشگی که برات کامنت میذارن، مزه پروندن. این ینی غرض ورزی شخصی من؟ تو به عنوان یه چرند شناس مشهور که در انتخاب چرت از ناچرت سابقه مفصل داری، متوجه نیستی که من دارم چی میگم؟ گوش کن... دارم میگم یکی از دلایلی که آدما سکوت میکنن اینه که بسیاری از این افراد آدم هایی هستن با اسم های آشنا، آدمایی که ما میشناسیمشون، نزدیک ما هستن. چون آدم نون به نرخ روز خور، شاخ و دم نداره. چون فاسد شدن آسونه. چون با منطق این که مشایی قراره پولشو سرمایه گذاری کنه در عوالم هنری چون دغدغه هنر داره لابد (داره ...؟!) میشه آدما رو راحت فریب داد. حالا الان کسی نفهمه معاون سردبیر روزنامه مشایی کیه؟ بعدا اگه کسی بخواد نمی تونه بره تو شناسنامه روزنامه ببینه معاون سردبیر روزنامه کیه؟! محرمانه است شناسنامه روزنامه یا چی؟ قراره محرمانه باشه ...؟ Mar 27, 2011<br /><br />- نه. متاسفانه هرچی بیشتر کامنت می ذاری برام قضیه ی شخصی نگاه کردن پررنگ تر می شه. Mar 27, 2011<br /><br />- به نظر من تو این شرایطی که بر جامعه روزنامه نگاری حاکمه حتی اگه کسی هم به خاطر پول رفت دست به دامن روزنامه خنثائی شد که لااقل در ظاهر هدف مزدورانه سیاسی نداره؛ ایرادی بهش وارد نیست سرکار خانم ... شما اصلن بگو هدف پول باشه .. بله کارکردن برای سرویس سیاسی فارس غیرقابل قبوله ..ولی عکاسی که داره تو سرویس دیگه کار میکنه؛ فقط به این دلیل که نونش رو از مقدم فر میگیره مستحق این<br />ناسزاهاست؟ Mar 27, 2011<br /><br />- سرکار خانوم ...: (ببخشید من شما رو نمیشناسم)<br />1) من نمی دونم شما چن وقته در مطبوعات به صورت فعال حضور دارید ولی جو حاکم بر مطبوعات رو همه مطبوعاتی ها می دونن. احتیاجی به توضیح شما نیست.<br />2) روزنامه به ظاهر هدف سیاسی مزدورانه ندار، نداریم عزیزم.<br />3) اگه هدف پوله کار کردن در سرویس سیاسی فارس هم طبق تعریف و اعتقاد شما، قابل قبوله عزیزم<br />4) آدمیزاد پولشو از مقدم فر یا هر حیوون دیگه ای که شما می شناسی ظاهرا و من نمیشناسم بگیره در وهله اول مهمه که حقیقتو قلب نکنه. عکاسای خبرگزاری فارس، از سر احتیاج یا اعتقاد در غالب موارد مجبورند تجاهل کنند یا حقیقت رو قلب کنند. در این صورت اگر به دلیل احتیاج مالی باشه، شخصن باهاشون مهربون ترم. احتمال داره از الفاظ یادداشت بالا استفاده نکنم. بله، احتمال داره:) Mar 27, 2011<br /><br />- سرکار خانوم عزیز؛ قطعن حضور بنده در مطبوعات به سالهایی که شما در مطبوعات کشور تجربه کردید؛ نمیرسد و نخواهد رسید..ولی به عنوان کسی که نزدیک به ده ساله در این جو حضور دارم و نیمچه تحصیلاتی در این زمینه داشته و بیشتر از همه در جو دولت از خاتمی و احمیودی نژاد حضور داشتم و اتفاقن با همون حرومزاده‌های بی شرفی که شما میگین متاسفانه در سطوح بالاتر از خبرنگار درارتباط بودم ..باید بهتون بگم که دید شما بسیار احساساتی؛ نقد ناپذیر و تا مواردی نشان از بی‌اطلاعیتون داره ..همچنیین خواستم بهتون بگم سعه صدر را در کامنت‌ها بیشتر به‌کار ببرید تا حداقل حرفهای که میزنید درظاهر منطقی‌تر به‌نظر بیاید..به هرحال شما معروفید و ما هم علاقمند آشنایی با شما هستیم Mar 28, 2011<br /><br />- همیشه در روزنامه‌های وابسته به حاکمیت یا دولتی روزنامه‌نگارهای درجه‌ی یک با قلم‌های پاک می‌نوشتن، توی تمام سالهای اصلاحات و بعدش خیلی آدم درجه یک توی این روزنامه‌ها کار می‌کردن و می‌کنن. من خیلی از اونا رو مخصوصن تو سرویس فرهنگی و ادب و هنر این روزنامه‌ها از نزدیک می‌شناسم. توی بسته‌ترین روزنامه‌ها در همه این سال‌ها مطالب سالم نوشته‌ان، تبلیغات‌چی و احساساتی و قرتی نبودن بلکه به معنای واقعی روزنامه‌نگار بودن، با شناخت دقیق حوزه، روحیه منتقد، توانایی حرفه‌ای بالا، نثر خوب و قوی. با وضعیتی که برای پس‌مونده مطبوعات اصلاح‌طلب به وجود اومده و چشم‌انداز پیش‌رو، ممکنه به وضعیت قبل از سال 76 برگردیم که انوقت دیگه نمی‌شه د تعریف‌های قبلی کار کرد. هرچند کار کردن تو رسانه‌ی اصلاح‌طلب به خودی خود هیچ فضیلتی نیست. (من بیشتر از اون که روزنامه‌نگار باشم روزنامه‌خون حرفه‌ای‌ام از صبح ده، دوازده روزنامه و هفت هشت سایت رو با دقت و جز به جز می‌خونم و توی همین رسانه‌های خودی، تو همین بخش فرهنگی روزانه مطالب سست و آبکی، رفیق‌بازی‌های گند، روابط عمومی، حال‌دادن‌های الکی، بی‌سوادی محض، دشمنی و کینه‌ورزی الکی، شخصی نویسیهای دل به‌هم‌زن،ه، استدلال‌های عوامانه و هزار و یک جور دیگر فساد و خیانت به خواننده‌ای که پول می‌ده تا اطلاعات مفید و بدون غرض به دست بیاره فراوون می‌بینم. این به نظر من فاجعه است. یعنی این که فکر کنیم لوگوی یم روزنامه اصلاح طلب مثل مسیح گناهای ما رو به جون خریده و ما دیگه دیگه اگه تو یه روزنامه اصلاح طلب باشیم می تونیم هر مزخرفی رو بنویسیم و به خورد مردم بدیم. اگر کسی می‌تونه با حفظ حداقل استقلال رای توی یک حوزه غیرسیاسی کار کنه و اونجا روشنگر باشه و کار «روزنامه‌نگاری»کنه یعنی اگر کتابی بده، بدون توجه به خط و ربط سیاسی‌اش بگه فرقی نداره کجا کار می‌کنه ( راستش توی دنیا هم سالهاست همین حرفو همه می‌زنن، کتابای زیادی درباره روزنامه نگار هست دیگه درسته ؟ اکمی امروزی باشیم هم بد نیست ببینیم توی دنیا درباره حرفه‌مون چی می‌گن )<br />اما بعضی‌ها نمی‌تونن مثلا من نمی‌تونم فضای یه جای حکومتی رو تحمل کنم. این حسن نیست بلکه عیب من به عنوان یه روزنامه‌نگاره. مث این که روزنامه نگار اجتماعی باشم و بگم من از دیدن زاغه نشینا دلم ریش می‌شه. اما به هرحال من عصبی‌ام و نمی‌تونم با تعقل و سیاست کار رو پیش ببرم. اما مثلن همین خانم .... موقعی که خبرنگار موسیقی بود بین آدم‌های که هنوز هم ( شیش هفت سال می‌گذره ) واسه شجریان و ناظری و علیزاده غش و ضعف می‌رن نسبت به اونا منتقد بود و تو مصاحبه‌ها چنان به پرو پاشون می‌پیچید که هنرمندان بزرگ ازش می‌ترسیدن و حتا نفرت داشتن. در حالی که روزنامه های اصلاح‌طلب پر از دخترپسرای احساساتی ( بدون سواد و شناخت) که شیفته نام‌های بزرگ هستند و حتی توی سلیقه موسیقیو فیلم و کتاب هم از سلیقه طبقه متوسط عقب افتاده‌ان ولی فک می‌کنن پیشروان. تصور اونا اینه که روزنامه‌نگاری یعنی شرکت در مهمونی هنرمندای معروف، یا به اسم کوچیک صدا کردنشون یا ......<br />... مث بهترین روزنامه‌نگارای نسل خودش در حوزه های دیگه، مثل محمد رهبر و ....است. افسون زده نام‌های بزرگ و مراجع قدرت نبوده. اگه همین مشی رو داشته باشه توی هر روزنامه‌ای که کار کنه حرف خودش رو می‌زنه و اگه نتونه می‌آد بیرون، چون دیدیم که نمی‌تونه ساکت باشه و حرفشو نزنه و موضع نگیره. در همین دو سه سالی که با هم همکار بودیم ... به هیچ دوستی، هیچ نویسنده بزرگی که سعی داشت با ... دوست شه ، هیچ ناشری ( حتا چشمه، ثالث، نی، مرکز، افق ...) که دوستاش توش کار می کنن باج نداد فقط و فقط مستقلن نظر خودشو نوشت، از هیچ کس تعریف الکی نکرد و این شد که همه فک کردن ... با اونا دشمنه چون این هفته درباره اونا نوشته ولی هفته بعد نوبت یکی دیگه بود. اگه شیوه کار آدم براساس استقلال شخصی باشه می‌تونه تو روزنامه آقای مشایی هم حرف خودشو بزنه، خیانت خیانته و همه جا ممکنه. وقتی تو شرق هم باشی یا تو هر جای دیگه‌ای و براساس چیزی به جز واقعیتی که می‌بینی، عقل متعارف و میانگین جامعه بنویسی خیانته. یعنی قضیه کار ما پیچیده تر از اینه که با کارکردن اینور یا انور معلوم بشه. می شه هرجا بود و درست کار کرد و برعکس.<br />مثلن روزنامه «تهران امروز» همیشه در برهه‌های حساس، کثیف‌ترین موضع رو داشت اما توی صفحات لایی‌اش می‌دیدی کسایی که این عقاید و سلیقه‌های فرهنگی رو دارن ترویج می‌کنن یا درباره‌اش بحث می‌کنن هیچ همسویی با تیتر یک روزنامه ندارن. خواننده هم هوش داره. من مطمئنم خواننده‌ها، مردم واقعی اگر ما به خاطر مقتضیات کاری جای دولتی کار کنیم به ما فحش نمی دن و از ما نارزاضی نیستن اما وقتی ذهنمون رو می فروشیم به هرچی حتی دوستی و غیرمسئولانه می‌نویسیم چرا. برای همه روزنامه‌نگارها احتمالن در یکی دوسال آینده تغییر تعریف کار پیش می‌آد. ( امیدوارم مطبوعات اصلاح طلب سالم بمونن و بیشتر شن ولی خوب وضع رو می‌بنین دیگه) دیگه دوره سوسولی کار تو روزنامه‌های اصلاح‌طلب تموم شده که فکرکنیم هرچی باشه ما اینوریم و هرکاری هم که بکنیم دولتی نیستیم اتفاقن حالا که از زیر سایه لوگوهای اصلاح طلب بیرون می آییم رفتارهای وافعی‌مون دیده می‌شه، وقتی دیگران رو با فحش محکوم کنیم به عنوان عمل انقلابی، وقتی یه مطلب در ستایش چیزی بنویسم که عرف و عقل عمومی نمی پذیره این قدر خوب باشه قاعدتن اشتباه کردیم. Mar 28, 2011<br /><br />- زبونم بند اومد Mar 28, 2011<br /><br />- غبطه میخورم Mar 28, 2011<br /><br />- ارتزاق گره خورده با اندیشه چیز غریب و پیچیده ایه Mar 28, 2011<br /><br />- آفرین به ... Mar 28, 2011<br /><br />- تکبیر Mar 28, 2011<br /><br />- يه نفر حرف حساب زد. Mar 28, 2011<br /><br />- البته ... چنان مرعوب کننده نوشته که آدم جرات نمی‌کنه روی حرفش حرفی بزنه، ولی خب وقتی حرفی هست باید زد. درسته که باید امروزی بود و باید دید که درباره حرفه روزنامه نگاری تو دنیا چی می‌گن! -البته باید این دنیا را با تسامح و زیر سیبیلی رد کنیم، چون که دنیا یک اتاق نیست و توش فقط یک حرف نمی‌زنند و حرف‌های زیادی می‌زنند که گاهی با هم تناقض هم دارند. - اما پیچیدن هر نسخه‌ای در خلاء و بدون توجه به منطق موقعیت ما کار درستی نیست. اگر می‌خواهید با منطق دنیای امروز درباره روزنامه نگاری قضاوت کنید باید اول به این سوال جواب بدهید که اگر کسی در موقعیت مشایی و نوع سرمایه گذاری احتمالی‌اش در یکی از کشورهای دنیای مدنظر ... روزنامه منتشر می‌کرد، چه بلایی سرش می‌آوردند؟<br />حالا از این‌ها که بگذریم به نظرم از اینکه در روزنامه‌های اصلاح طلب روزنامه نگارانی با مشخصاتی که ... داده پیدا می‌شوند و یا در رروزنامه‌های دولتی و حکومتی و وابسته روزنامه نگارانی که باز هم مشحصاتش را داده پیدا می‌شوند، به نظرم نمی‌شود نتیجه گرفت که نوشته‌های یک روزنامه نگار می‌تواند مستقل از روزنامه‌اش تعریف شود. در‌‌ همان دنیا بحث «متن» و «زمینه» بحثی پر دامنه است. مثالی که همین الان یادم مانده است تیتر مشترک روزنامه‌های صبح امروز و کیهان در یک روز بود که فکر نمی‌کنم در عمر مشترک این دو روزنامه تکرار شده باشد. مصباح یزدی گفته بود: قرائت‌های مختلف از دین از ایدز بد‌تر است و هر دو روزنامه آن را تی‌تر کرده بودند و این کجا و آن کجا؟<br />صفحه‌های هنری هم اگرچه با درجه‌ای پایین‌تر بدون توجه به زمینه خوانده نمی‌شوند. یعنی شما همین الان از مقایسه صفحه های ادبی و هنری روزگار و شرق و حتی آران با همین تهران امروز که روشنفکرترین روزنامه آن روی است ، این تفاوت را نمی بینید؟<br />شاید در یک شرایط عادی بتوان «روزنامه نگار مستقل» و «روزنامه وابسته» را با هم جمع کرد، ولی آیا در شرایط امروز هم می‌توان این دو را با هم جمع کرد؟ من با فحش و فضیحت‌هایی که در متن داده شده و پاسخ‌های نوت و تیکه‌های این کامنت به نویسنده متن اصلی کاری ندارم. تقریبا خوب از پس هم بر آمده‌اند و جماعت هم حض وافر از رد و بدل شدن این حرف‌ها برده‌اند، اما آیا واقعا به نظر ... در روزنامه مشایی هر کس می‌تواند حرف خود را بدون توجه به زمینه و نوع خوانش خواننده بزند؟ من فکر می‌کنم این بیشتر توجیه است، توجیه یک رفتار یا یک انتخاب که در شرایط عادی می‌تواند محترم هم باشد، اما به نظرم ... یک چیز را در متن اصلی نویسنده نادیده گرفته است و ... هم در پاسخ‌هایش. البته نویسنده متن اصلی هم آن قدر فحش داده است که این مطلب گم شده است. به نظرم اگر مشایی سه سال قبل روزنامه راه می‌انداخت و عده‌ای می‌رفتند حرفی نبود. حرف نویسنده این است که الان بعد از این حوادث رفتن بهروزنامه مشایی اتفاقا معنایی به جز حرفه‌ای بودن دارد. یک جور انتخاب معنا دار است. این معنا هم در جواب ... و هم در کامنت ... نادیده گرفته شده است.<br />به نظرم اگر به این معنا توجه شود بالاخره باید هر کدام از ما جایی را به عنوان خط قرمز تعیین کنیم. مگر روزنامه نگاری چقدر ارزش دارد؟ یعنی واقعا هر کس از هر جایی سفارش داد باید رفت و کار کرد؟ شما آیا با هر کسی حاضرید کار روزنامه نگاری کنید؟ به چه قیمتی؟ خط قرمز شما کجاست؟ آن خطی که اگر از آن بگذرید از خیر وزنامه نگاری می‌گذرید؟ آیا به چنین خط قرمزی اعتقاد دارید؟ فکر می‌کنم بحث اینجاست، در پاسخ به این پرسش‌ها Mar 28, 2011<br /><br />- بهترین راه برای اینکه تو روزنامه مشایی کار کنی و سرت رو هم راحت بذاری رو بالش اینه که هر چی می تونی درباره ضعف های روزنامه های اصلاح طلب بگی. که بی سوادن و داغونن و جوگیرن و این ضعف ها رو دارن و این طورن. همه اش هم که درست باشه باز نمی دونم چه توجیهیه برای کار کردن تو روزنامه مشایی. اصلا چرا باید در جواب این سوال که چرا در روزنامه مشایی کار می کنی، فکت هایی از روزنامه های اصلاح طلب آورد. اونا هر چی بودن و هستن و خواهند بود ربطی به این موضوع ندارن Mar 28, 2011<br /><br />- ... قراره تو روزنامه ی مشایی کار کنه که توجیه میاره؟<br />توی متن گفته نمی تونه با روزنامه ی حکومتی کار کنه<br />وقتی نتونید به حرف ها ایراد بگیرید<br />شرو می کنید متهم کردن آدما؟ Mar 28, 2011<br /><br />- من اصلا نمی دونم کی اونجا کار می کنه کی نمی کنه.<br />میگم این استدلال به این دلیل درست نیست Mar 28, 2011<br /><br />- قرار نیست چیزی توجیه چیز دیگه ای باشه. شرح وضعیت موجوده Mar 28, 2011<br /><br />- ...، نکته‌ی یادداشت ...، این‌قدر که فهمیدم، نقد اصلاح‌طلبان نیست که. نکته‌اش اینه که به استقلال فکر روزنامه‌نگار ارزش بیشتری می‌ده تا روزنامه‌ای که متن اون روزنامه‌نگار داره توش چاپ می‌شه. Mar 28, 2011<br /><br />- ... این نگاه ... نگاه بی ربطی نیست ولی مال روزنامه نگاری ژاپنه. مال روزنامه نگاری حزبی ما نیست. روشنه که نهاد روزنامه تو ایران چه قدر ذاتا متفاوته با جاهای دیگه. من ایرادم به اون استدلال اینه که اولا اساسا این بحث که چرا یکی در روزنامه مشایی کار می کنه هیچ ربطی به این نداره که در روزنامه های غیرمشایی داره چه اتفاقی می افته. ایراد دومم اینه که نگاهش به نهاد روزنامه در ایران واقعی نیست. این حرف مال کشورهای دیگه ای هست.<br />البته فکر می کنم سوال های جدی تر در کامنت آقای ... بود. شاید یه پارادایم اصلی ای متفاوته بین این دو نگاه. اون هم تقدم حرفه بر ارزشه. و تفاوت پارادایم دیگه اینه که یه گروهی معتقدن رسانه همون پیامه و یه سری دیگه می گن متن و اندیشه هویت مستقل داره Mar 28, 2011<br /><br />- همین الان ... از اون ور گودر نت زد که این قدر فرق بذارید (بین اونهایی که میرن روزنامه مشایی و اونهایی که نمی رن) تا خدابخش بیاد پولتون رو بخوره.<br />من نمی دونم کلاش بودن خدابخش چه ربطی به کار کردن تو روزنامه مشایی داره واقعا Mar 28, 2011<br /><br />- آهان یک چیزی یادم رفت. یک بخش از حرف های ... رو به طور کامل قبول دارم که تو کامنت قبلی اشاره نکردم و اون هم حرفاش درباره ... Mar 29, 2011<br /><br />- ...<br />هر کی با بی بی سی مصاحبه کنه لزومن جاسوس نیست. ولی اینجا فکر می کنم قضیه یه کمی فرق داره. اینکه بگیم بذار روزنامه راه بیفته، بعد ببینیم فلان رو نمی تونم قبول کنم. استراتژی مشایی مدت هاست روشنه. قصد داره روی طبقه متوسط سرمایه گذاری کنه و با جینگول بازیایی از قبیل عکس گرفتن با هدیه تهرانی و کمک به خانه تئاتر و مسخره کردن مخالفین موسیقی و از اینجور شوهای تبلیغاتی طبقه متوسط ناراضی رو به پایگاه طبقاتی خودشون که اقشار حاشیه ایه (و فکر می کنه حمایت این دومی براش تضمین شده ست)اضافه کنه. از نظر من این کاراش خیلی رو و ساده داره انجام می شه و هیچ پیچیدگی غیر قابل فهمی هم نداره. یه بازی معمولی تو یه سطح نه چندان پیچیده تو سیاست.<br />مشایی برای این کار احتیاج داره به یه ویترین خیلی خوشگل، چون اصولن ویترین فعلیشون در حالت عادی هم خیلی برای طبقه متوسط جذاب نیست، الان که کثافتکاری 88 هم اومده روش. حالا ممکنه این خوشگلی رو هدیه تهرانی بازیگر تامین کنه یا اصغر همت تئاتری یا روزنامه نگارای خوش قلمی که می خوان یه کار فرهنگی کنن تو یه روزنامه فرهنگی.<br />می شه گفت خب باشه، مگه بقیه شون (اعم از موسوی و کروبی و خاتمی و...) قبلن چه گلی بودن؟ چرا اونا اجازه دارن از دختر پسرای چیتان فیتان و آدمایی که یه روزایی کمیته های حکومت خودشون می کردنشون تو زندون یا روشنفکرایی که تو یه دوره ای رسشونو کشیدن استفاده کنن، ولی نوبت مشایی که رسید نمی شه؟ اگر مشایی ذره ای لااقل صداقت نشون می داد و مثلن توی جاهای کمتر شو آف دار ولی مهمتر هم طرف منافع طبقه ای رو که می خواد روشون سوار شه می گرفت، ممکن بود بشه در موردش فکر کرد (بدون در نظر گرفتن فرا متن هایی که هممون از حال و روز فعلیش می دونیم). ولی کثافت کاریای دولت کم و بیش تحت امر ایشون و رفیقشون تو موضوعات حساسی مثل بلایی که دارن سر علوم انسانی توی دانشگاه ها میارن (موقعیتی مهم ولی کمتر شو آف دار) نشون می ده این ویترین خوشگل قشنگ برای پوشوندن نیت اصلیه. به قول آقامون تو نماز جمعه، حکایت دستکش مخملی و مشت آهنی و ایناس.<br />حالا اگه من با این موافقم که مشایی این پروژه ش رو پیش ببره، که هیچ. ممکنه بگم به لحاظ سیاسی موقعیت دیگه ای نداریم و مثلن مشایی نشه، فلانی می شه و خیلی هم بد نیست یا از اونا بهتره و اینا. اما اگر معتقدم مشایی داره این پروژه رو پیش می بره و با پروژه ش هم موافق نیستم، نمی فهمم چه طوری می شه با این بهانه که من کاری به پروژه ش ندارم و نویسنده فرهنگی هستم و این جور حرفا، کمکش کنم ویترینش رو بسازه، اما با هدفی که از ساختن این ویترین دنبال می کنه مخالف باشم و دستم برسه می خوام سر به تنش نباشه مثلن.<br />یه جاهایی بلخره باید برای کارامون خط قرمز بذاریم. اینجوری می شیم همون چیزی که تو سنت غنی اسلامیمون بهش می گن عمله ظلمه. واقعن انقدر سخته دیدن این که قراره این روزنامه چه هدفی رو پیش ببره و محبوب شدن روزنامه به محبوب شدن چه کسی منجر می شه؟ به نظرم این دیگه بیشتر به چشم بستن و تجاهل شبیهه تا ندیدن، اونم برای یه روزنامه نگار خوب و با هوش فرهنگی مثلن (گفتم، اگه کسی به نظرش اصولن مطرح شدن مشایی و قدرت گرفتنش کار خیلی بدی هم نیست تو شرایط امروز ایران، قضیه چیز دیگه ست که جای بحثش اینجا نیست). در مورد روزنامه نگاری بی وجدان تو روزنامه های اصلاح طلب هم نظرم مسلمن به نظر آقای .... خیلی واضحه به نظرم<br />یادمه یه جایی هست تو زندگی، جنگ و دیگر هیچ که فالاچی یه وضعیت خیالی رو از خانواده یه اسلحه سازی تعریف می کنه که آدما دارن باهاش همدیگه رو تو ویتنام تیکه تیکه می کنن که خودش چه آدم با وجدانیه و زنش از مخالفین کشتار خز ها به خاطر پوستشونه و تظاهرات صلح طلبانه شرکت می کنه و الخ. به نظر من اون موقعیت تراژیک-کمیک و مسخره میومد، مشابه همین موقعیت. برام سخته بفهمم آدم چه طوری می تونه هم وجدانش رو انتخاب کنه، هم این کار رو، به جز اینکه دلیل اقتصادی کاملن قابل قبولی برای وجدان خودش داشته باشه. تو این وضع ناجوری که برای روزنامه نگارا درست شده در مورد این یکی به خودم اجازه نمی دم نظر بدم Mar 29, 2011<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> </span></div> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-3956442345003803027?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-42260086521829335392011-03-31T23:09:00.005+04:302011-04-01T00:50:22.133+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">از شانس‌های وبلاگستان ایران یکیش وجود روزنامه‌نگاران حرفه‌ای در آن است. شاید بیشترشان به دلیل رکود بازار رسانه‌ها، بیکاری و یا اخراج است که مجبورند این جا بنویسند. عدو شود سبب خیر؟ لااقل برای ما وبلاگ نویس‌های غیرحرفه‌ای‌ این طور شده، که حالا می‌توانیم از حرفه‌ای‌ها یاد بگیریم.<br />به همین خاطر گفتگوی جالبی که در گوگل ریدر میان "رسانه‌ای‌ها" بر سر رفتن یا نرفتن به روزنامه تازه تاسیس رحیم مشایی در گرفت، این جا می‌آورم. هر چند محیط گوگل ریدر نیز عمومی است، ولی با وجود این اسامی را حذف کردم و بجایش سه نقطه گذاشتم.<br />مهم همان بحث "اخلاق حرفه‌ای" در رسانه‌ها است که بدون اسامی و ارجاعات نیز قابل فهم است. موضوع به نظرم نیازمند بحث‌های عمومی و پردامنه‌تر است:</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>مطلب:</strong><br />"همیشه در روزنامه‌های وابسته به حاکمیت یا دولتی روزنامه‌نگارهای درجه‌ی یک با قلم‌های پاک می‌نوشتن، توی تمام سالهای اصلاحات و بعدش خیلی آدم درجه یک توی این روزنامه‌ها کار می‌کردن و می‌کنن. من خیلی از اونا رو مخصوصن تو سرویس فرهنگی و ادب و هنر این روزنامه‌ها از نزدیک می‌شناسم. توی بسته‌ترین روزنامه‌ها در همه این سال‌ها مطالب سالم نوشته‌ان، تبلیغات‌چی و احساساتی و قرتی نبودن بلکه به معنای واقعی روزنامه‌نگار بودن، با شناخت دقیق حوزه، روحیه منتقد، توانایی حرفه‌ای بالا، نثر خوب و قوی. با وضعیتی که برای پس‌مونده مطبوعات اصلاح‌طلب به وجود اومده و چشم‌انداز پیش‌رو، ممکنه به وضعیت قبل از سال 76 برگردیم که انوقت دیگه نمی‌شه با تعریف‌های قبلی کار کرد. هرچند کار کردن تو رسانه‌ی اصلاح‌طلب به خودی خود هیچ فضیلتی نیست. (من بیشتر از اون که روزنامه‌نگار باشم روزنامه‌خون حرفه‌ای‌ام از صبح ده، دوازده روزنامه و هفت هشت سایت رو با دقت و جز به جز می‌خونم و توی همین رسانه‌های خودی، تو همین بخش فرهنگی روزانه مطالب سست و آبکی، رفیق‌بازی‌های گند، روابط عمومی، حال‌دادن‌های الکی، بی‌سوادی محض، دشمنی و کینه‌ورزی الکی، شخصی نویسیهای دل به‌هم‌زن، استدلال‌های عوامانه و هزار و یک جور دیگر فساد و خیانت به خواننده‌ای که پول می‌ده تا اطلاعات مفید و بدون غرض به دست بیاره فراوون می‌بینم. این به نظر من فاجعه است. یعنی این که فکر کنیم لوگوی یک روزنامه اصلاح طلب مثل مسیح گناهای ما رو به جون خریده و ما دیگه اگه تو یه روزنامه اصلاح طلب باشیم می تونیم هر مزخرفی رو بنویسیم و به خورد مردم بدیم. اگر کسی می‌تونه با حفظ حداقل استقلال رای توی یک حوزه غیرسیاسی کار کنه و اونجا روشنگر باشه و کار «روزنامه‌نگاری»کنه، یعنی اگر کتابی بده، بدون توجه به خط و ربط سیاسی‌اش فرقی نداره کجا کار می‌کنه.(راستش توی دنیا هم سالهاست همین حرفو همه می‌زنن، کتابای زیادی درباره روزنامه نگار هست دیگه درسته ؟ اکمی امروزی باشیم هم بد نیست ببینیم توی دنیا درباره حرفه‌مون چی می‌گن.)<br />روزنامه های اصلاح‌طلب پر از دخترپسرای احساساتی ( بدون سواد و شناخت) که شیفته نام‌های بزرگ هستند و حتی توی سلیقه موسیقی و فیلم و کتاب هم از سلیقه طبقه متوسط عقب افتاده‌ان ولی فک می‌کنن پیشروان. تصور اونا اینه که روزنامه‌نگاری یعنی شرکت در مهمونی هنرمندای معروف، یا به اسم کوچیک صدا کردنشون یا ....اگه شیوه کار آدم براساس استقلال شخصی باشه، می‌تونه تو روزنامه آقای مشایی هم حرف خودشو بزنه، خیانت خیانته و همه جا ممکنه. وقتی تو شرق هم باشی یا تو هر جای دیگه‌ای و براساس چیزی به جز واقعیتی که می‌بینی، عقل متعارف و میانگین جامعه بنویسی، خیانته. یعنی قضیه کار ما پیچیده تر از اینه که با کارکردن اینور یا انور معلوم بشه. می شه هرجا بود و درست کار کرد و برعکس.<br />مثلن روزنامه «تهران امروز» همیشه در برهه‌های حساس، کثیف‌ترین موضع رو داشت اما توی صفحات لایی‌اش می‌دیدی کسایی که این عقاید و سلیقه‌های فرهنگی رو دارن ترویج می‌کنن یا درباره‌اش بحث می‌کنن، هیچ همسویی با تیتر یک روزنامه ندارن. خواننده هم هوش داره. من مطمئنم خواننده‌ها، مردم واقعی، اگر ما به خاطر مقتضیات کاری جای دولتی کار کنیم به ما فحش نمی دن و از ما ناراضی نیستن اما وقتی ذهنمون رو می فروشیم به هرچی، حتی برای دوستی و غیرمسئولانه می‌نویسیم، چرا. برای همه روزنامه‌نگارها احتمالن در یکی دوسال آینده تغییر تعریف کار پیش می‌آد. ( امیدوارم مطبوعات اصلاح طلب سالم بمونن و بیشتر شن ولی خوب وضع رو می‌بینین دیگه) دیگه دوره سوسولی کار تو روزنامه‌های اصلاح‌طلب تموم شده که فکرکنیم هرچی باشه ما اینوریم و هرکاری هم که بکنیم دولتی نیستیم. اتفاقن حالا که از زیر سایه لوگوهای اصلاح طلب بیرون می آییم رفتارهای واقعی‌مون دیده می‌شه، وقتی دیگران رو با فحش محکوم کنیم به عنوان عمل انقلابی، وقتی یه مطلب در ستایش چیزی بنویسم که عرف و عقل عمومی نمی پذیره این قدر خوب<br />باشه، قاعدتن اشتباه کردیم."<br /><br /></span></div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"> </div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br /><strong>نظرات:<br /></strong><br /><br />- توی کامنت بودا!!‏ Mar 28, 2011<br /><br />- عالی..وقتی اینو خوندم؛ گفتم این کامنت باید بشه یه نوت که اینترنت قطع شد و نتونستم..اومدم دیدم این نوت شد بالاخره Mar 28, 2011<br /><br />- آره این حرفا که خیلی سنگین و وزین و خوبه، و بحمدلله کسی نوشتتش که روزی سه میلیون نشریه رو داره می خونه و بهترین داستانای ده سال اخیر ایران رو نوشته، اما فقط کافیه توی صفحه ی ادبیاتی که همین نویسنده مسئولشه یا مسئولش بوده یا هر چی یه گشتی بزنی ببینی که رفیق بازی گند و بی سوادی محض چقدر زیاده، چقدر زیاده.‏ Mar 28, 2011<br /><br />- گذشته از صحت و سقم چیزی که می گی، جایی تو این نت نگفته که خودش رو استثنا می دونه از بقیه Mar 28, 2011<br /><br />- یعنی می خوای بگی پدرخوانده داره تو دادگاه علیه خودش شهادت می ده؟ یعنی لحن نگاه از بالاش رو نمی تونی تشخیص بدی؟ Mar 28, 2011<br /><br />- من تشكرميكنم Mar 28, 2011<br /><br />- کاری به اینکه خودش چیه و کیه و چی کار کرده ندارم. نگاهش و حرفش درسته. وقتی کسی حرف درست رو می زنه نمی رم شجره نامه ی خودش رو بکشم بیرون ببینم خودش چی کاره بوده که حرفش رو بپذیرم یا نپذیرم. نه به دردم می خوره و نه به کارم می یاد. Mar 28, 2011<br /><br />- کاش نگاه و حرف درست کارمونُ را می نداخت.‏ Mar 28, 2011<br /><br />- گل گفتي ... Mar 28, 2011<br /><br />- حرفش که درسته، ولی نمی شه گفته رو از گوینده تفکیک کرد<br />خیلی از حرف های احمدی نژاد درباره آمریکا و حقوق بشر و... درسته. ولی صدق و کذب انتزاعی اون حرف ها اهمیتی نداره، چارچوب معنایی و بستر سیاسی که توش داره حرف می زنه مهمه.<br />من حضرتش رو نمی شناسم چندان و مثال رو از باب قیاس هم نزدم. خواستم بگم ایرادی که می گیرن به صرف بی اهمیتی شجره نامه قابل رد نیست Mar 28, 2011<br /><br />- بله قابل قیاس نیست چون احمدی نژاد همواره خودش رو توی حرفاش مستثنا کرده و این یعنی دروغ و سطح ماجرا هم فرق می کنه. به خاطر همین نمی گیرم که چرا قابل رد کردن نیست. بودن و نبودن ... و چه‌طوری بودنش چرا باید به کار من بیاد و چرا اول آدم برای گفتن حرف درست برادریش رو ثابت کنه. من این رو قبول ندارم. این نگاه به "نیمه‌ی پنهان‌ها" دامن می‌زنه. حرف و فکر آدما قراره به من کمک کنه، نه پیشینه ی آدما و اینکه خودشون چه طوری هستن و آیا به حرفشون عمل می کنن یا نه چه دخلی به من داره اگه سرنوشتم باهاشون گره نخورده باشه. اگه حرف چرند بود، قبول نمی کنم، آدم پشتش هر کی می‌خواد باشه. اینجوری فضای سلبریتی‌زده هم کمی تعدیل می‌شه. دیگه از کسی پنهان نیست که وقتی شما نتونی اعتراض کنی به حرف درست یک نفر، انگشت اتهام رو به سمتش می گیری و خودش رو زیر سوال می بری. Mar 28, 2011<br /><br />- البته ... چنان مرعوب کننده نوشته که آدم جرات نمی‌کنه روی حرفش حرفی بزنه، ولی خب وقتی حرفی هست باید زد. درسته که باید امروزی بود و باید دید که درباره حرفه روزنامه نگاری تو دنیا چی می‌گن! -البته باید این دنیا را با تسامح و زیر سیبیلی رد کنیم، چون که دنیا یک اتاق نیست و توش فقط یک حرف نمی‌زنند و حرف‌های زیادی می‌زنند که گاهی با هم تناقض هم دارند. - اما پیچیدن هر نسخه‌ای در خلاء و بدون توجه به منطق موقعیت ما کار درستی نیست. اگر می‌خواهید با منطق دنیای امروز درباره روزنامه نگاری قضاوت کنید باید اول به این سوال جواب بدهید که اگر کسی در موقعیت مشایی و نوع سرمایه گذاری احتمالی‌اش در یکی از کشورهای دنیای مدنظر ... روزنامه منتشر می‌کرد، چه بلایی سرش می‌آوردند؟<br /><br />حالا از این‌ها که بگذریم به نظرم از اینکه در روزنامه‌های اصلاح طلب روزنامه نگارانی با مشخصاتی که ... داده پیدا می‌شوند و یا در رروزنامه‌های دولتی و حکومتی و وابسته روزنامه نگارانی که باز هم مشحصاتش را داده پیدا می‌شوند، به نظرم نمی‌شود نتیجه گرفت که نوشته‌های یک روزنامه نگار می‌تواند مستقل از روزنامه‌اش تعریف شود. در‌‌ همان دنیا بحث «متن» و «زمینه» بحثی پر دامنه است. مثالی که همین الان یادم مانده است تیتر مشترک روزنامه‌های صبح امروز و کیهان در یک روز بود که فکر نمی‌کنم در عمر مشترک این دو روزنامه تکرار شده باشد. مصباح یزدی گفته بود: قرائت‌های مختلف از دین از ایدز بد‌تر است و هر دو روزنامه آن را تی‌تر کرده بودند و این کجا و آن کجا؟<br />صفحه‌های هنری هم اگرچه با درجه‌ای پایین‌تر بدون توجه به زمینه خوانده نمی‌شوند. یعنی شما همین الان از مقایسه صفحه های ادبی و هنری روزگار و شرق و حتی آرمان با همین تهران امروز که روشنفکرترین روزنامه وابسته است ، این تفاوت را نمی بینید؟ یعنی واقعا نمی دانید که از بعضی از آدم ها در این روزنامه ها نمی شود اسم برد؟<br />شاید در یک شرایط عادی بتوان «روزنامه نگار مستقل» و «روزنامه وابسته» را با هم جمع کرد، ولی آیا در شرایط امروز هم می‌توان این دو را با هم جمع کرد؟ من با فحش و فضیحت‌هایی که در متن داده شده و پاسخ‌های نوت و تیکه‌های این کامنت به نویسنده متن اصلی کاری ندارم. تقریبا خوب از پس هم بر آمده‌اند و جماعت هم حض وافر از رد و بدل شدن این حرف‌ها برده‌اند، اما آیا واقعا به نظر... در روزنامه مشایی هر کس می‌تواند حرف خود را بدون توجه به زمینه و نوع خوانش خواننده بزند؟ من فکر می‌کنم این بیشتر توجیه است، توجیه یک رفتار یا یک انتخاب که در شرایط عادی می‌تواند محترم هم باشد، اما به نظرم ... یک چیز را در متن اصلی نویسنده نادیده گرفته است و ... هم در پاسخ‌هایش. البته نویسنده متن اصلی هم آن قدر فحش داده است که این مطلب گم شده است. به نظرم اگر مشایی سه سال قبل روزنامه راه می‌انداخت و عده‌ای می‌رفتند حرفی نبود. حرف نویسنده این است که الان بعد از این حوادث رفتن به روزنامه مشایی اتفاقا معنایی به جز حرفه‌ای بودن دارد. یک جور انتخاب معنا دار است. این معنا هم در جواب ... و هم در کامنت ... نادیده گرفته شده است.<br />به نظرم اگر به این معنا توجه شود بالاخره باید هر کدام از ما جایی را به عنوان خط قرمز تعیین کنیم. مگر روزنامه نگاری چقدر ارزش دارد؟ یعنی واقعا هر کس از هر جایی سفارش داد باید رفت و کار کرد؟ شما آیا با هر کسی حاضرید کار روزنامه نگاری کنید؟ به چه قیمتی؟ خط قرمز شما کجاست؟ آن خطی که اگر از آن بگذرید از خیر وزنامه نگاری می‌گذرید؟ آیا به چنین خط قرمزی اعتقاد دارید؟ فکر می‌کنم بحث اینجاست، در پاسخ به این پرسش‌ها. بقیه اش مثل سلیقه موسیقی روزنامه نگاران و اصلاح طلب و شرکت در مهمانی هنرمندان و به اسم کوچک صدا زدن و این جور چیزها متلک هایی است که رد و بدل شده است و اگر دنبال بحثی جدی هستیم باید این پوسته های بی ربط را کنار بزنیم و به اصل ِ اصل ماجرا بپردازیم Mar 28, 2011<br /><br />- اگر مشایی سه سال قبل روزنامه راه می‌انداخت و عده‌ای می‌رفتند حرفی نبود... الان بعد از این حوادث رفتن به روزنامه مشایی ... یک جور انتخاب معنادار است.<br />دقیقا همین که آقای ... می‌گن<br />اصل بحث اینه که وسط فحش و حرفای قشنگ انتزاعی کاملا صحیح(ولی خارج از کانتکست مورد بحث) گم شده Mar 28, 2011<br /><br />- آقای ... شما به حرف اصلی ... بی توجه هستید<br />این بحث به نظرم کلان تر و مهم تره<br />هیچ کجا از فساد مصون نیست<br />می شه هرجایی خائن بود و خیانت کرد<br />فرقی نداره اینجا باشه یا اونجا<br />راحت می شه زیر لوگوی روزنامه های اصلاح طلب قایم شد، خیلی عوام‌فریبانه و خیلی شیک<br />واقعیتی که داریم می بینیم<br />شما که حرف از حرفه ای بودن می زنید،‌به نظرم لازمه ی حرفه ای بودن دقیق بودن و جزئی نگاه کردنه نه فله ای دیدن همه چیز. نگاهی که می گه هر چیزی که تو روزنامه ی اونطرفی چاپ می شه فاسده چون بسترش فاسده و هر چیزی که تو روزنامه ی این طرفی پاکه.<br />به نظرم اینکه این حرفا رو شما مثل توجیه می بینید خیلی بی انصافیه. کسی قرار نیست اینجا کسی رو قانع کنه.<br />من حرفای ... رو اتفاقن تعمیم می دم به همه چیز<br />امروز فکر می کردم اگه وزیری تو همین دولت باشه که چاهار تا کار مثبت بکنه نباید بهش انگ خیانت از راه کارکردن با دولت کودتا بزنم<br />سعی می کنم اینجوری دقیق و منصف نگاه کنم<br />نه با پیش فرض و قضاوت قبلی Mar 28, 2011<br /><br />- خب اگر قضاوت ها بنا است این قدر از دیدگاه کلان فراری بشن و چشمشون رو بچسبونن به جزییات ریز چرا از حرفای خوب خود احمدی نژاد استقبال نکنیم؟<br />چرا شاد نشیم از هنرنمایی شریفی نیا در اخراجی ها؟ بالاخره داره این ملت ماتم زده رو برای دقایقی شاد می کنه دیگه؟ Mar 29, 2011<br /><br />- آخه این حرف ... از جنس شیره را خورد و گفت شیرینه است. مگر کسی گفته به صرف نوشتن در روزنامه اصلاح طلب همه چی حله؟ کی اینو گفته که همچین تعربضی بشنوه؟ مگه الان مسئله اینه؟ موضوع چیز دیگه ایه. به نظرم هم در پاسخ ... و هم شما اصلِ مسئله رها شده و به چیزهای دیگه ای پرداخته شده.<br />من از خیانت حرف نزدم و نمی زنم ، از فساد هم حرف نزدم و نمی زنم. این جور کلمات رو به کار نمی برم و فکر نمی کنم درست باشه به کار بردنش در این متن ها. در بحث زمینه به چگونگی حوانش خواننده ها شاره دارم . تو متنی می نویسی با ایده هایی ذهنی اما خواننده چون آن جا می خونه جور دیگه ای معنا می کنه. من فکر نمی کنم مطلبی که اونجا منتشر می شه فاسده ، اصلا این کلمه بی ربطه. فکر نمی کنم کسی که می ره اونجا خیانت می کنه این یک انتخابه و حق هر کسی است که انتخاب کنه اما شما بهتر از من می دانی که هر انتخابی معناهای ضمنی زیادی داره و انتخاب روزنامه مشایی در این روزگار معنایی بیرون از دایره روزنامه نگار حرفه ای بودن داره .توجه به جزییات و دقیق بودن توصیه خوبیه ، اما باز هم خارج از بحثه. بحث خیلی روشنه. انتخاب روزنامه مشایی ضمن این که در آینده در خواهد آمد و مورد قضاوت واقع خواهد شد، همین الان هم واجد معناست. شما می خواهید این معنا را ندیده بگیرید و اتفاقا همه بحث بر سر این عناست.<br />من شخصا بین کسانی که تن به کار کردن با مشایی می دن و نمی دن فرق می ذارم. متاسفانه الان و در این دوره نمی تونم مثل شما به مسئله نگاه کنم. این نگاه ژله ای به تساهل و تسامح را هم شخصا نمی پسندم. بالاخره ما باید یک جایی یک اصولی برای خودمان داشته باشیم . این اصول به رفتار ما معنا می ده ، مثبت و منفی بودن رفتار ما را تعیین می کنه و ملاک قضاوت درباره ما را مشخص می کنه<br />کاش می شد همه مثل شما نگاه کنند و شما هم همه جا همین جوری نگاه کنید، اما این جور نگاه کردن مال شرایط دیگه ایه. هم من و هم شما می دونیم که مشایی داره چه کار می کنه و من روزی را می بینم که عده ای از ما در حمایت از او دستبند رنگی دستمان کنیم. شاید این هم اشکالی نداشته باشه اگه دایره تساهل و تسامح رو این قدر باز کنیم. شاید حق با شما باشه ولی با این که همیشه اهل تساهل و تسامح بودم ته تهِ دلم به این یکی رضایت نمی ده. من فکر نمی کنم بشه تو روزنامه مشایی در کلان کار مثبت کرد، نه که فکر کنم هر کاری در آن جا منفیه، برعکس فکر می کنم اگر سبک سنگین کنیم ، کفه به نفع اونه. روزنامه نگار در چارچوب سیاست هایی کار می نه که سیاستگذاران تعیین کرده باشند و تنها کسانی می تونند کاملا از روزنامه ای راضی باشند که دیدگاهشان به آن سیاست ها نزدیک باشه. شاید بشه با هدیه تهرانی مصاحبه کرد و فکر کرد که مصاحبه با هدیه تهران و چاپ عکس بزرگش کاری است کارستان ، اما این هم در راستای یک سیاست از پیش مشخص شده خواهد بود که آدمی مثل مشایی براش حاضره سرمایه گذاری کنه .<br />تازه ما تجربه روزنامه های مشابه را هم داشتیم که چه جوری و با چه قول هایی شروع کردند و چی از آب در آمدند. از یک سوراح چندبار باید گزیده شویم؟<br />به نظرم تنها فایده اش برای یک روزنامه نگار اقتصادشه. می شه از این زاویه توجیه کرد کار کردن تو این روزنامه رو . در این صورت من زبانم بسته می شه. حرفی ندارم با توجه به اوضاع و احوال. . Mar 29, 2011<br /><br />- با نگاه دقیق و منصفت این روزا<br />داری ما رو چوب می زنی<br />بزن بزن<br />که داری خوب می زنی<br />بزن بزن<br />... Mar 29, 2011<br /><br />- اگر دیدگاه همه ی کسانی که حرف های ... را تلاش برای «توجیه» یک انتخاب می دانند «بی انصافی» محسوب می شود<br />من هم در صفِ این «بی انصاف» ها می ایستم<br />انتقاد از اشکال هایی که در همین روزنامه های به اصطلاح «اصلاح طلب» و تا حدی مستقلِ باقی مانده وجود دارد، لازم و به جا ست<br />ولی به هیچ وجه دلیلی برای سواری دادن به امثال آقای مشایی نیست<br />البته حرف من درمورد کسانی است که ادعا می کنند به لحاظ فکری و شخصی با مشایی و تیمش اختلاف دیدگاه و عقیده دارند<br />وگرنه آنهایی که واقعا مرید این حضرت مشایی هستند که خب، باید هم بروند کمر خدمت ببندند و سر این سفرۀ رنگین بشینند<br />ولی آنهایی که از یکطرف می خواهند پز مستقل بودن و فلان و فلان را بدهند و از یک طرف چشم شان را وسوسه ی امنیت شغلی همکاری با تیم مشایی و احتمالا پول سروقت و کافی و ... گرفته است، به نظر من آدم هایی هستند که هم خدا را می خواهند و هم خرما را Mar 29, 2011<br /><br />- احساس می‌کنم تو پارگراف اول یه پرانتز باز مونده Mar 29, 2011<br /><br />- احساست مستقیم و قلمبه تو حلقم خیاط باشی!‏ Mar 30, 2011<br /><br />- نمي دانم اين جزم و قطعيت كلام آقاي...در مورد مشائي، در مورد ديگر حضرات روزنامه دار قابل تعميم نيست؟ يعني فقط مشائي است كه از روزنامه داري اغراضي غير از روزنامه داري دارد و ديگر آقاياني كه روزنامه دارند از شكم مادر روزنامه دار در آمده اند و عهد بسته اند كه نيت و عملشان فقط اعتلاي روزنامه نگاري باشد؟ آقاي ... گفتار و رويكرد شما به اين موضوع نشان دهنده راديكاليسم چه در عمل و چه در تفكر است،‌چيزي كه سم مهلكي براي جامعه و فرهنگ ماست.‏ Mar 30, 2011<br /><br />- استاد من به بقیه کاری ندارم. یعنی چون بقیه اغراضی دارند ، نباید چیزی درباره مشایی گفت؟ حرف اینه که کار کردن در روزنامه مشایی جز جنبه های حرفه ای روزنامه نگارانه ، واجد معنایی است . این معنا را نمی توان نادیده گرفت. یا با آن معنا سازگاری که دمت گرم و حق توست. یا سازگار نیستی و به خاطر اقتصادش می ری و خوب طبیعی است که تو بهش اعتبار می دی و او به تو پول که باز هم دمت گرم و حق توست ، یا سازگار نیستی و فکر می کنی که اونجا زیرزیرکی می تونی کارهایی بکنی که نمی دونم می تونی یا نه ، یا اگه بتونی نسبت به اعتباری که از قبل نام تو و امثال تو به مشایی داده شده ، چیز ارزشداری هست یا نه و یا داری ریاکاری می کنی آقا جان! اگه شکل دیگه ای هست بیا و بگو!<br /><br />کجای این رادیکالیزمه؟ یعنی همین که بگیم بالای چشم آقای مشایی ابروست می شیم رادیکال؟ پس ....بی خیال ! Mar 30, 2011<br /><br />- موافقت تامه با آقای ...<br />در عين عقلانيت و منطقی بودن سخن آقای ...، اما نوعی تجاهل و خود را به کوچه‌ی علی چپ زدن در نوشته‌اش هست. اين نوشته در فضايی انتزاعی حرف حساب می‌زند، اما و اما که در موقعيت واقعی خيلی خبرهای ديگر است. حضور در چنين محيطی کار کردن، به قول برخی که پيش‌تر اعلام نظر کرده‌اند، انتخاب خيلی معنی‌داری‌ست Mar 30, 2011<br /><br />- فكر مي كنم قريب به اتفاق روزنامه داران مملكت آدمهاي سياسي هستند،‌ خود من روزنامه نگار نيستم،‌اما فكر مي كنم كاركردن در روزنامه عبدالله نوري،‌قاليباف ،كرباسچي و مشايي اساسا به لحاظ معنا تفاوتهاي اساسي باهم ندارند،‌چون اين بندگان خدا هيچكدام اهل فرهنگ نيستند چه رسد به روزنامه نگاري،‌و روزنامه نگاري شان ابزاري است در جهت هدفي ديگر،‌من معناي مشابهي در كار كردن براي روزنامه هريك از اين آقايان مستفاد مي كنم،‌ اگر منظورتان همين است كه اين معنا را بايد حواسمان بهش باشد موافقم،‌به شرط آنكه همين حساسيت را براي كاركردن با كرباسچي هم داشته باشيد.<br />ولي اگر معتقديد كه معناي كار كردن براي مثلا قاليباف تومني هفت صنار با كار كردن براي مشايي فرق مي كند موافق نيستم و اين خط بندي صريح بين اين سياستمداران و اشاعه آن را اشاعه راديكاليزم مي دانم، چون ويژگي سياستمدار بايد اين باشد كه براي رضاي خدا موش نگيرد. و تمام اين حضرات هم مشغول به اينند. اين وسط چرا با تحريم بعضي،‌پياده نظام مقاصد آن ديگري شويم؟ تنها در صورتي حرفتان را مي پذيرم كه بگوييد آنقدر اصولگرايم كه تمام آقايان را تحريم مي كنم .<br />تحريم كردن يك سياستمدار كه با همفكرانش در دو انتخابات آرائ زيادي كسب كرده اند هم از نظر من راديكاليزم است،‌چرا كه راههاي مفاهمه و گفتگو و نزديك شدن با آن تفكر را مي بندد Mar 30, 2011<br /><br />- گفتن اینکه برای من «آدم هایی که دست شان به خون آلوده است» با کسانی که با آن گروه اول همکاری نکرده اند، فرق دارند هم رادیکالیزم محسوب می شود؟<br />اگر اینطور است من به این رادیکالیزم شدیدا احترام می گذارم، چون به نظرم تنها پناهگاه انسان در برابر کسانی که ایجاد ناامنی می کنند و بعد با پول و وعده ی امنیت برای خودشان قدرت بیشتر می خرند، همین به قول شما رادیکالیزم ست Mar 30, 2011<br /><br />- اصلا مگه رادیکال، اصولی و بنیادی برخورد کردن بده؟<br />با همه چی باید سازشکارانه، با مماشات و سطحی طرف شد؟ Mar 30, 2011<br /><br />- ظاهرن ته حرف و استدلال اونایی که موافقن با کار در روزنومه‌ی آقای مشایی اینه که ما آشپزیم، وظیفه‌ی ما هم پخت غذای سالم و فوقش اگه شد خوشمزه است. حالا اگه ظرفش گهی بود، دیگه به ما مربوط نیس. درسته؟ Mar 30, 2011<br /><br />- کاری با موضوع بحث ندارم ولی در جواب ... فک کنم قبلنا معنی دموکراسی تحمل نظر مخالف بود. جديداً نمی‌دونم معنی‌ش چی شده.<br />القاعده هم همين حرف شما رو می‌زنه خب. بد می‌گه؟ Mar 30, 2011<br /><br />- تحمل نظر البته با تحمل سلطه فرق می کنه<br />خوشبختانه در مواجهه با فرانکو و هیتلر و باقی مخالفانِ انسان بودند کسانی که وسواس مفاهمه باعث نشه ظلم رو تحمل کنند Mar 30, 2011<br /><br />- قبلا هم يكبارگودر را ملقب به عنوان بالاترين2 كرده بودم... كلا گودري خوب، كسي است كه نفرت بيشتري مي پراكند.<br />در پاسخ دوستي كه آلودگي دستها به خون را شاهد آورد مي پرسم يقين داريد آن ديگران دستشان به هيچ خوني آلوده نيست و مطمئني كه دستان مشائي به خون آلوده است؟ ما در مورد يك فضاي واقعي و عيني صحبت مي كنيم كه مالك قريب به اتفاق روزنامه ها سياستمدارند ها،‌ و انتخاب بين اينهاست 9:01 AM<br /><br />- بی انصاف، رادیکال، نفرت پراکن ... همینطور پیش برود لابد به تدریج معلوم می شود که ما بودیم که در گودر مردم را در خیابان ها سرکوب کردیم، با شوکر و باطوم و گاز اشک آور و سلحه آمدیم توی خیابان و تیراندازی کردیم،دانشجوهای منتقد را به زندان فرستادیم، احزاب رقیب را تعطیل کردیم، رهبران مخالفان را در خانه زندانی کردیم، هنرمندان منتقد را ممنوع الکار و بازجویی و زندایی کردیم، رسانه های منتقد را تجت فشار گذاشتیم و تعطیل کردیم و روزنامه نگاران را زندانی و بی کار کردیم<br />و لابد در همه ی این ها قطعیت و یقین هست، اما در نقش آقای مشایی در اتفاقاتی که در همین چند سال گذشته در جلوی چشم همه مان اتفاق افتاده، هیچ قطعیت و یقینی نیست و اگر هم هست، منتقدان ایشان عده ای ضد دموکراسی و مخالف با تساهل و بی انصاف و رادیکال و ... هستند<br />یا شاید صاحب امتیاز فلان نشریه ی تخصصی فرهنگی و هنری هم به اندازۀ ایشان دخیل بوده است؟<br />برادر من، نیازی به سفسطه نیست. شما کاری که درست می دانید و بهش اعتقاد دارید را می کنید، ما هم کاری که درست می دانیم و بهش اعتقاد داریم را می کنیم. اما توقع نداشته باشید این منطق که «برای توجیه یک انتخاب بیایید همه ی دنیا را به گند بکشیم» تا بتوانیم بگوییم از دیدگاه اخلاقی «همه عین هم هستند» توی کت دیگران هم برود. به نظر من آدم ها بر اساس اینکه در جهان واقعی بر اساس مسوولیت شخصی چه انتخاب هایی می کنند و به چه چیزهایی - با وجود از دست دادن منافع شخصی- «نه» می گویند است که تعریف و دسته بندی می شوند 1:47 PM<br /><br />- اميدورام نگاه پر از مدارا و ديد كاملا واقعگرايانه شما از جامعه ايراني و انتخابهاي دقيق و كاملا صحيح تان كه از عمق تحليل پلوراليستي و نسبي باورانه تان مي آيد به طرفه العيني ما را از تمام مصائبي كه گفتيد برهاند. آمين يا رب العالمين 4:13 PM<br /><br />- آقا تو خودت با دیدگاه های این طرف بحث نمی تونی مدارا کنی و به متلک های لوس متوسل می شی، چرا از بقیه انتظار مدارا با احمدی نژاد رو داری؟<br />خودت مطلقا نفرت انگیز و خشن و جزمی می دونی طرف مقابلت رو، چه دفاعی دیگه می کنی از نسبی گرایی؟ 4:39 PM<br /><br />- اگر برداشت اين شكلي كردي عذر ميخام. حرف من اينه كه در جايگاهي كه ما هستيم بايد مراقب اين باشيم كه اولا مورد سوءاستفاده اصحاب قدرت قرار نگيريم از هر گروهي كه هستن،‌قبلا هم گفتم شايد اگه آدمي خيلي اصولگرا باشه بگه با هيچكدوم اينها كار نمي كنم،‌اما وقتي تصميم گرفتي تو اين مملكت باشي و كار كني به نحوي به يكي از اين جريانها وصلي،‌به هيچكدوم وصل نباشي پول اعانه ماهانه آقاي احمدي نژاد رو كه داري مي گيري،‌ مهم اينه كه هويت خودت رو حفظ كني و تا مي توني قوي بشي تا آدمهايي مثه مشايي و احمدي نژاد و قاليباف و كرباسچي و ... به تو نيازمند بشن نه تو به اونا،‌ تاثيرگذارترين آدمها در مملكت قطعا اين جور آدمهايي هستن،‌ مثال خوبي كه اين روزها رد و بدل شد و جلال سميعي در نوتي نوشت و طالبي نژاد در نافه مربوط به فرهادي و مخملباف بود،‌ به نظر شما مخملباف هنرمندتر است يا فرهادي؟ اگر فرهادي هم مثل مخملباف ليست اسم اسبهاي آقا رو رو مي كرد طبيعتا آزاده تر بود و انتخاب بهتري كرده بود .. آره؟ فرهادي اما مي ايسته از وزارت ارشاد دولت آلوده به خون مجوز مي گيره فيلمي مي سازه كه همه تحسين مي كنن و جز مفاخر سينماي ايران ميشه. من منش فرهادي رو ترجيح ميدم و كار مخملباف رو راديكاليسمي مي دونم كه مملكت ما بهش نياز نداره كه هيچ بايد دوري هم بكنه 5:27 PM<br /><br />- مثال خیلی خوبی زدی<br />مساله اینه که آیا طرف به حقیقت حوزه خودش وفاداره یا نه؟ می خواد روزنامه نگاری باشه، سیاست، سینما یا علم.<br />فرقی نمی کنه که با یه ریشوی ایرانی که پیشونیش جای مهر داره طرفیم یا یه فکل کراواتی معطر آمریکایی، مهم اینه که چه قدر فاصله انتقادی از اون مرجع قدرت حفظ می شه؟ تا کجا جلوی سلطه کوتاه می آییم و تا کجا جلوش می ایستیم؟ سر چه چیزهایی کوتاه می آییم و سر چه چیزهایی می ایستیم؟<br />با این ملاحظه، مخملباف صد البته که داره تو روزنامه مشایی کار می کنه، همیشه این قدری زبل بوده که تو بازار پر رونق تر خودش رو جا کنه و به فراخور اوضاع و رصدِ جهتِ باد فیلم ضد روشنفکری، ارزشی، روشنفکری، ضد ارزشی، کمدی، عرفانی و... بسازه. مساله فقط به سادگی این که از کی مجوز می گیری و کجا کار می کنی نیست؛ فی المثل روزنامه های اصلاح طلب به شدت لیبرال و ضد چپ بوده اند اما صفحه اندیشه اغلبشون رو بیشتر بچه هایی با گرایش چپ در آورده اند. این تناقض ظاهری مثل همون کاریه که فرهادی می کنه و می ایسته و کار خودش رو با مشقت پیش می بره. ولی نگاه و کار «خودش» رو، که از صد تا هوچی گری مخملباف (که مطلقا رادیکال و بنیادی نیست و خیلی هم سطحیه) موندگارتر و موثرتره.<br />نمی دونم کار با مشایی برای دوستان چه مختصاتی داره، ولی این قدر می فهمم که نمی شه با استدلال های مرده شوری سر و ته بحث رو هم آورد. به ویژه که مرده ی مورد بحث این جا به نظر خیلی ها دراکولایی است که شاید وسط شسته شدن زنده بشه و گازت بگیره<br />:)) 5:51 PM<br /><br />- ... جان، با این دیدگاه آخرت در زمینۀ فعال ماندن اهل فرهنگ موافقم و منطقی می دانمش. ولی فراموش نکنیم که در ایران تفاوتی هست بین میزان تسلط یک فیلمساز بر روی چیستی فیلم اش، با میزان تسلط روزنامه نگاران بر چیستی و کارکرد رسانه ای که در آن کار می کنند.<br />سوال این است که روزنامه نگاران در یک نشریه تا چه حد می توانند تاثیر گذار باشند و چقدر قدرت تعیین کنندگی برای تعیین خط و سوی نشریه ای که در آن کار می کنند را دارند؟<br />مثال شما برای مقایسه بین یک فیلمساز و یک صاحب نشریه یا سردبیر صدق می کند، مشروط بر اینکه برای خودشان دقیقا خط قرمزی داشته باشند و دقیقا بدانند کجا در مقابل نظام سلطه می ایستند و حاضر به تبدیل شدن به ملعبه ای برای سیاستمداران نمی شود. فرهادی در صورتی فرهادی مورد احترام شما می شود که بین کاری که می داند باید بکند و آن دیدگاهی که سینماگر ها را به سمت ساخت موضوع های سفارشی و تبلیغاتی و مبتذل سوق می دهد، دست به انتخاب بزند و مقابل آن دیدگاه بایستد<br />ولی میزان تاثیرگذاری یک روزنامه نگار یا مسوول صفحه در یک روزنامه را نمی شود با آن مقایسه کرد<br />روزنامه نگاری که می پذیرد در یک رسانه کار کند، پذیرفته است که در خدمت اهداف و سیاست های (اعلام شده یا اعلام نشده) صاحب آن رسانه کار خواهد کرد. در چنین شرایطی انتخاب کار کردن در یک رسانه در برابر دیگر انتخاب ها نقطه ای کاملا تعیین کننده خواهد بود<br />بنابر این نمی شود گفت که فرقی نمی کند شما در چه رسانه ای کار می کنید، همانطور که نمی شود گفت فرقی ندارد فرهادی مورد احترام شما چه فیلمی بسازد 5:57 PM<br /><br />- دقيقا پارگراف آخر رو بايد از تو پرسيد،‌ چون در تضاد كامل با پاراگراف اولت ه. پاراگراف اول رو قبول دارم و حرف من هم همون بود،‌حفظ هويت، گسترش حيطه نفوذ از طريق قدرتمندتر شدن در حيطه كارشخصي. واقعا چه فرقي بين كاركردن براي مشايي و مثلا موسوي خويني يا عطريانفر هست كه اونم زماني رئيس سازمان زندانها بوده،‌ چرا بعضي از اصحاب قدرت تطهير ميشن و بعضي ها تنجيس(؟)‏...‏ 6:03 PM<br /><br />- آقا من که فکر می کنم باید کفایت مذاکرات بدیم. مشکل در پیش فرض هاست. بله آقا من یکی حاضر نیستم تو روزنامه قالیباف هم کار کنم. با روزنامه کرباسچی هم کار نکردم، با خیلی های دیگه هم شاید کار نکنم ،اما فکر می کنم حتما بین مشایی و کرباسچی تفاوت هست. از من قبول نمی کنید از هواداران آقای مشایی بپرسید تا تفاوت هایشان را بگویند. بین قالیباف و مشایی هم فرق هست . باز هم از هواداران دو طرف بپرسید تا برایتان بگویند. حتما بین مدیران روزنامه هایی که من کار کردم با آقای مشایی تفاوت هست. یکی اش همین که مشایی داره برای انتخابات آماده می شه و مدیر روزنامه ای که من کار می کردم توش، زندانه. کی گفته اینا با هم تفاوا ندارند؟ همین که هر دو از روزنامه اغراض سیاسی رو دنبال بکنند یعنی شباهت؟ اغراض با هم تفاوتی ندارند؟<br />درباره اصغر فرهادی هم وقتی می تونی بگی که بدون مجوز هم بشه فیلم ساخت. فکر می کنی اگه امثال اصغر فرهادی بتونند بدون مجوز فیلم بسازند باز هم می روند مجوز می گیرند؟ حتی اگه بدونند بدون شرکت کردن در جشنواره فیلم فجر فیلمشان بدون مشکل اکران می شه فکر می کنین می رن تو جشنواره ای که داورش حسن عباسیه شرکت می کنند؟ 6:12 PM<br /><br />- خیلی آشکار، تفاوت شان دقیقا در تفاوت نسبی شان در مواجهه با منافع عمومی در لحظه ی حال است. قبلا هم گفته ام که با کسانی که واقعا در حال حاضر مشایی و تیمش را بهترین گزینه برای منافع عمومی می دانند که باید تقویت شان کنند، اختلاف عقیده دارم، اما به انتخاب شان احترام می گذارم<br />ولی مشکل من با کسانی است که می خواهند پز مستقل بودن را بدهند و در عین حال بگویند که فرقی برای شان ندارد که برای چه کسی کار می کنند، چون مرده شوری بیش نیستند و به این طریق خودشان را از مسوولیت اخلاقی انتخابی که می کنند، مبرا کنند 6:26 PM<br /><br />بخش دوم این مطلب: </span><a href="http://pardeh1.blogspot.com/2011/03/2.html">http://pardeh1.blogspot.com/2011/03/2.html</a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-4226008652182933539?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-21514851451680638122011-03-29T12:34:00.007+04:302011-03-29T14:57:06.939+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span>تفکر خودباخته ذهنیتی است که فکر می‌کند، اما اندیشه نمی‌ورزد. خودباور نیست و به عدم توانایی "خو‌یش" ایمان آورده است. این یعنی تناقض. یعنی تفکر به مصداق "کنشی" که به اثبات "عدم وجود" خویشتن می‌نشیند. </span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span>تناقضی که بنا به منطق ناشدنی می‌نماید، حاصلی بس عینی دارد: قبول قیومیت و بردگی!</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-family:Tahoma;"><span>خودحقیربینی پدیده ذهنی جوامع استعمارزده است و مشخصه نخبگان سیاسی و فرهنگی آن. </span></span></span></span><span style="font-family:Tahoma;"><span>ذهن استعمار زده "وجود" خود را نفی می‌کند تا اصالت را به غیر دهد. رواج خودباختگی و از خودبیگانگی در کشور ما تصادفی نیست، ابزار شناخته شده‌ی استعمار برای استیلا است و به طور هدفمند بازتولید می‌شود:</span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span><strong>"تناقض" <span style="font-family:Tahoma;">ردپای استعمار در ذهنیت روشنفکر جامعه توسعه نایافته است و موجب ابتر ماندن او می‌شود.</span></strong></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2151485145168063812?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-19304640975364257102011-03-28T12:36:00.003+04:302011-03-28T12:54:03.118+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span><span style="font-family:Tahoma;">حرف‌هایش روشن بود. هر بیانیه‌اش، جنبش را تزکیه می‌کرد. خواست‌ها را مانند الماس درخشانی </span></span><span><span style="font-family:Tahoma;">وسط </span></span><span><span style="font-family:Tahoma;">می‌گذاشت تا در پرتوش ناروایی‌ها دیده شوند.<br />جایش بسیار خالی است. </span><span style="font-family:Tahoma;">میرحسین سطح جنبش را تا حد واقعیات سیاسی جامعه بالا می‌برد و اینها آن را تا سطح ‌"بازی‌"‌های سیاسی خویش پایین ‌</span></span><span><span style="font-family:Tahoma;">می‌</span></span><span><span style="font-family:Tahoma;">آورند.<br /><br /></span></span></div> </div><div style="text-align: center;"><object width="560" height="465" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-3c87e308a01d6a98" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v12.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3c87e308a01d6a98%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329869168%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D48A2E941272C74D9AE9A8D25AB6F7228B6678F02.18CE3DC580720DEE4C8B0717A6BD9F252CF977B7%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3c87e308a01d6a98%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DmkhAewX7inPWp-csxJjtWOwaQwo&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="560" height="465" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v12.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3c87e308a01d6a98%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329869168%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D48A2E941272C74D9AE9A8D25AB6F7228B6678F02.18CE3DC580720DEE4C8B0717A6BD9F252CF977B7%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3c87e308a01d6a98%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DmkhAewX7inPWp-csxJjtWOwaQwo&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br />پیام میرحسین موسوی به مناسبت روز کارگر و معلم در اردیبهشت 1389<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-1930464097536425710?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-76916526053163001322011-03-27T14:19:00.008+04:302011-03-27T15:25:25.733+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">دویچه وله بهترین وبلاگ‌های فارسی را از میان چند وبلاگی برمی‌گزیند که آرش، نویسنده وبلاگ <a href="http://www.persian.kamangir.net/">کمانگیر</a> انتخاب کرده است. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">جدای از این که چرا دویچه وله مایل به انتخاب وبلاگ برتر است و جدای از این که آیا برگزاری مسابقه و ایجاد رقابت در وبلاگ نویسی اصولا شدنی، درست و مفید است، باید پرسید این سازمان دولتی چه اصراری بر این شیوه انتخاب دارد؟<br />چرا مثلا خود وبلاگ نویسان به طور مستقیم وبلاگ دلخواه خویش را نامزد نکنند، تا در انتها پرطرفدارترین‌ها شناخته شوند؟ کاری که از لحاظ تکنیکی بسیار ساده است و دردسرهای جانبیش برای صدای آلمان نیز بسیار کمتر! </span></div> <div dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;"><br />آیا هدف دویچه وله اعمال سلیقه بر نتایج مسابقه نیست!؟‌ همان تاثیری که شورای نگهبان با تایید و رد نامزدها بر نتیجه انتخابات می‌گذارد؟ </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این اعمال سلیقه موذیانه است، چرا که صدای آلمان با انتخاب داوری همخوان با معیارهایش در حقیقت از طرفی سلیقه خود را بر نتیجه مسابقه تحمیل می‌کند و از طرف دیگر لبه تیز انتقادات و اعتراضات احتمالی را متوجه داور مسابقه می‌سازد.<br /></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">حالا نگویید این انتخابات یک سازمان دولتی خارجی است و آن‌ها مختارند قوانین خودشان را وضع کنند! مگر قرار است ما به هر قانونی چشم بسته گردن بگذاریم!؟ اگر این طور باشد که خودی‌ها بر بیگانگان مقدم هستند. از این گذشته، دویچه وله وبلاگ برتر فارسی را از میان ما انتخاب می‌کند، پس موضوع خیلی هم به ما مربوط می‌شود.</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">من هنوز امیدوارم نامزدها (که خودم خواننده پروپاقرص بیشترشان هستم) با پس گرفتن نامزدی خود به روش صدای آلمان اعتراض کنند. و یا برنده‌ مسابقه با خودداری از قبول نتیجه، مخالفتش را به روش غیردمکراتیک دویچه وله نشان بدهد. و یا حتی خود آرش کاش به نحوی به این راه و رسم اعتراض می‌کرد. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">این روزها جاروجنجالی هم به پا شد که چرا فروش فیلم "اخراجی‌ها" بیشتر از فیلم "جدایی سیمین از نادر" است. مردم "عامی" و بی‌فرهنگ را تحقیر کردند. ولی هیچ کدام از این روشنفکران انتقادی به این شیوه‌ غیردمکراتیک ندارد. <span style="font-family:Tahoma;">روشنفکری فقط در دشمنی با جمهوری اسلامی خلاصه ‌شده و در غیر این صورت هرکاری مجاز است؟ </span></span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">یادش به خیر، وقتی خانم مریم زندی از دریافت نشان دولتی خودداری کرد، چقدر به همه ما چسبید! چنین اعمالی هستند که فرهنگ‌سازی می‌کنند و نه توهین به مردم که چرا فلان فیلم را می‌بینند... </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><br />می‌گین آقا حالا خیلی گیر نده؟ گیر می‌دم، چرا ندم؟ هی گیر ندادیم که به این جا رسیدیم دیگه...</span></div> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-7691652605316300132?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-23985472392974922642011-03-26T15:11:00.002+04:302011-03-27T14:58:43.132+04:30<div dir="rtl" style="text-align: right;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"><span><span style="font-family:Tahoma;">بدون قبرستان مردگان از دست ما در می‌رفتند. قبر مرده‌ را به ما بازمی‌گرداند، حک شده بر سنگی، ماندگارتر از هر جسمی.</span></span></span></div> <div dir="rtl"> <div dir="rtl"><span>هر جمعه‌ سنگ‌ها را می‌شوییم تا از اندیشه مرگ خلاصی یابیم.</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3326199931153004673-2398547239297492264?l=pardeh1.blogspot.com' alt='' /></div>اسد زمnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3326199931153004673.post-84558854720215935382011-03-25T22:57:00.006+04:302011-03-25T23:56:24.411+04:30<span style="font-family:Tahoma;">رابطه انسان با حیوان رابطه‌ای چند سویه و گاه بسیار ضد و نقیض است. این رابطه را می‌توان از وجوه بسیار متفاوت مورد بررسی قرار داد. اما "عشق حیوانی" بر خلاف نامش ربط زیادی به این رابطه پیچیده ندارد.</span><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;"> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">"عشق حیوانی" را من معادل "ANIMAL LOVE " گرفته‌ام و نام فیلم مستندی است که اگر آن را ببینید، چون من تصدیق خواهید کرد حساب هنر سینما سوای جاروجنجال‌های رسانه‌ای/ جشنواره‌ای است.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">فیلم به مردم حاشیه‌نشین شهر "وین" می‌پردازد، مردمی که زباله‌های اجتماع مدرن هستند. استفاده از کلمه "زباله" تحقیر این انسان‌ها نیست، توصیف وضعیت آن‌هاست. همانطور که تولید صنعتی ضایعات دارد، جامعه صنعتی نیز ضایعاتی به بار می‌آورد!</span></div><br /><div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">"عشق حیوانی" مستندی است از جزئیات زندگی اروپایی. این جزئیات از دور دیده نمی‌شوند و حتی در سفری توریستی نیز آن‌ها را نخواهیم دید. از این منظر تماشای فیلم برای ما غنیمتی است. دیدنش را بخصوص به علاقه‌مندان و منتقدان جامعه "غرب" توصیه می‌کنم. </span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">فیلم رابطه انسان‌ها با حیوانات خانگیشان را</span><span style="font-family:Tahoma;"> به تماشا می‌گذارد تا جای خالی روابط انسانی در زندگی ‌آن‌ها نمایان گردد. کارگردان به زندگی حاشیه‌نشینان کلان شهرها پرداخته است، کسانی</span><span style="font-family:Tahoma;"> که زیر بار استثمار و از خودبیگانگی شکسته‌ و از برقراری ارتباط واقعی با دیگران درمانده‌اند. عشق آن‌ها به حیوانات ناشی از ناتوانی در ایجاد رابطه با همنوع است.</span></div> <div dir="rtl"><span style="font-family:Tahoma;">فیلم "عش</span><span style="font-family:Tahoma;">ق حیوانی" عاری از بزک و دوزک معمول سینما است. </span><span style="font-family:Tahoma;">«اولریش سایدل» مردمی را پدیدار می‌سازد که در عرصه پرزرق و برق عمومی به طور واقعی دیده نمی‌شوند، مگر در شوهای تحقیرگر تلوزیونی.</span></div><br /><div dir="rtl">تهیه کنندگان فیلم، یعنی مسئولان تلوزیون دولت�