جمعه ۶ مهٔ ۲۰۱۱

سبز هستیم ولی خوراک خر نیستیم! (در باب مقاله دویچه وله)

در عملیات به قتل رساندن بن‌لادن، سازمان سیا اسم رمز را "جرومینو" انتخاب می‌کند. جرومینو رهبر افسانه‌ای سرخپوستان آپاچی است که سال ها با آمریکا و مکزیک جنگید. این موضوع اعتراض جف هاورز رهبر سرخپوستان آمریکا را برمی‌انگیزد.
تفاوت‌ میان بن‌لادن و بومیان آمریکایی را نمی‌توان نادیده گرفت. اما
گذاشتن نام رمز "جرومینو" بر "اسامه بن‌لادن" بیش از هرچیز آشکارکننده بقای ذهنیتی در هیئت حاکمه آمریکا است که دویست سال پیش هم به قتل عام سرخپوستان دست زد!
مترادف شدن نام جرومینو و بن لادن در این ذهنیت "سفید پوستانه" از روی سهل‌انگاری نبوده است. تصادفی نیست که برای "قتل" رهبر مخالفان در سرزمینی بیگانه نگاهشان به تاریخ و کشتار سرخپوستان معطوف می‌گردد.
من نمی‌دانم اعتراض جف هاورز برمبنای چه ذهنیتی صورت گرفته، ولی به نظرم دید اوباما و همپالکی‌هایش دقیق‌تر می‌نماید. اگر جرومینو امروز زنده بود و مجبور به انتخاب، بی‌شک او نیز -با توجه به شناختی که از او داریم- میان اضمحلال جسمی و روحی ناشی از مصرف نوشابه‌های الکلی در اسکان‌گاه‌های ویژه سرخپوستان و یا مبارزه، دومی را برمی‌گزید. حتی اگر لزوما همسنگر اسامه بن‌لادن نیز نمی‌شد.

0 - اگر حرفی هست -:

ارسال يک نظر

نظرات در این وبلاگ بدون بازبینی منتشر می‌شوند.
سیستم بلاگ‌اسپات بیشتر از 200 پیام دریک صفحه نشان نمی‌دهد!
برای دیدن بقیه نظرات باید صفحه پیام‌ها را به صورت پنجره مجزا (popup) باز کرده و سپس در پایین صفحه گزینه "جدیدتر" یا "جدیدترین" را انتخاب نمایید.